DOGONIĆ TĘCZĘ
Forum - wielotematyczne

Zabytki Łomży i i Ziemi Łomżyńskiej - Place i ulice w Łomży.

maciek180501 - 2008-09-06, 22:13
Temat postu: Place i ulice w Łomży.
Łomża. Stary Rynek

Chcę pokazać Państwu zabytki i obiekty współczesne pięknego miasta Łomża z tysiącletnią historią leżące na pólnocno - wschodnich krańcach historycznej krainy Polski - Mazowsze. Niektórzy mylą nas z Podlasiem w związku, że Łomża znajduje się w woj. podlaskim ze stolicą woj. w Białymstoku. Nic bardziej błędnego.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13

1.Pierzeja wschodnia. Głównym budynkiem Starego Rynku jest ratusz. Został wybudowany w latach 1822-1823 wg projektu architekta Aleksandra-Groffe. Budowla piętrowa, klasycystyczna, na planie prostokąta. Fasada jest pięcioosiowa. Część środkowa jednoosiowa, zryzalitowana przechodzi w czworoboczną wieżyczkę. W latach 80-tych rozebrano prawą oficynę a w jej miejsce dobudowano nową część Ratusza. W latach 2005-2006 dokonano remontu kapitalnego Ratusz, w wyniku, którego na wieżyczkę powróciła półkolista kopuła, wg pierwotnego projektu.
2.Ratusz po remoncie 2005-2006 (część stara). Na wieżę powóciła półkolista kopuła.
3.Stary Rynek. Nowa część ratusza zbudowana w latach 80-tych po rozebraniu prawej oficyny.
4.Ratusz. Tablica pamiątkowa wmurowana w dowód pamięci i szacunku dla prezydenta Łomży w latach 1919-1934 Władysława Sikorskiego.
5.Podcienia kamieniczek pseudo barokowych. Widok od ulicy Farnej.
6.Pierzeja południowa. Klasycystyczne kamieniczki XIX wieku zniszczone całkowicie w czasie wojny, na ich miejscu wybudowano w latach 50-tych pseudobarokowe kamieniczki z podcieniami wg projektu Urszuli i Adolfa Ciborowskich.
7.Podcienia Kamieniczek pseudobarokowych. Widok od ulicy Giełczyńskiej.
8.Pierzeja zachodnia. W pierzeji zachodniej pomiędzy ulicą Długą i Rządową nie zostało prawie nic z przedwojennej zabudowy, Powstały całkiem nowe bezstylowe budynki.
9.Pierzeja północna W pierzei północnej nie zaszły żadne zmiany. Hala Targowa wybudowana w 1928 roku, w celu poprawy stanu sanitarnego w handlu łomżyńskim, trochę przebudowana w okresie powojennym, stoi do dziś.
10.Stary Rynek 8. Kamienica z XIX wieku.
11.Stary Rynek 8. Kamienica z XIX wieku. Widok od ulicy Krzywe Koło.
12.Stary Rynek 13. Kamienica z 1849 roku. W XX wieku silnie przebudowana.
13.Stary Rynek 16. Kamienica z XIX wieku. Silnie przebudowana w XX wieku

Temat Zabytki Łomży i okolic, opracowywany jest na podstawie:

1. Witold Jemielity
Dzieje Łomży Tysiącletnie

2. mgr Jolanta Deptuła(rozdz. XI, XII)
mgr Donata Godlewska (rozdz.II, III IV V VI)
mgr Czesław Nicewicz (rozdz. I, IX, X)
mgr Zdzisław Sędziak (rozdz. VII, VIII)
Łomża i województwo. Krajobraz i architektura

3. Czesław Nicewicz
Województwo Łomżyńskie. Przewodnik

4. Maria Kałamajska - Saed
Katalog Zabytków Sztuki
Województwo Łomżyńskie


5. Witold Jemielity
Łomża w okresie międzywojennym

6. Adam Dobroński
Łomża w latach 1866 - 1918

7. Donata Godlewska
Dzieje Łomży od czasów najdawniejszych
do rozbiorów Rzeczypospolitej XI wiek - 1793


8. Czesław Brodzicki, Donata Godlewska
Łomża w latach 1794-1866

Źródła zdjęć:

Zdjęcia Łomży współczesnej, wykonane przez autora tematu.
Zdjęcia Łomży przedwojennej:
www.lomza.glt.pl,
www.bagnowka.com/,
http://www.szukamypolski.com/

maciek180501 - 2008-09-07, 14:38
Temat postu: Zabytki Łomży i okolic.
Łomża. Ulica Rządowa.

Jest jedną z ośmiu ulic, które z każdego rogu Starego Rynku po dwie odchodzą prostopadle do niego.
Do 1807 roku była to ulica Kozia. W 1807 odbyło się bardzo uroczyste wprowadzenie prefekta departamentu łomżyńskiego do budynku przeznaczonego na jego mieszkanie. Pochód posuwał się ulicą Kozią do Starego Rynku i dla upamiętnienia tego wydarzenia ulicę Kozią przemianowano na Rządową.
Jest to jedna z ulic które w czasie ostatniej wojny została całkowicie zrujnowana.

1 23. 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15

1.Ulica Rządowa z 1913 roku, widok od Nowego Rynku do ulicy Krótkiej. Po lewej stronie na pierwszym planie widzimy kościół ewangelicki zniszczony przez Niemców w 1944 roku.
2.Ulica Rządowa obecnie, widok od Ronda.
3.Ulica Rządowa z 1914 roku, widok od ulicy Krótkiej w górę. Porównajcie zabudowę na ówczesnej, do obecnej Rządowej
4.Ulica Rządowa, obecnie od ulicy Krótkiej w górę.
5.Ulica Rządowa widok od Starego Rynku.
6.Hotel Gromada, pobudowany w latach siedemdziesiątych ub. wieku.
7.Ulica Rządowa 2. Budynki mieszkalne przy Rondzie wybudowane po wojnie.
8.Ulica Rządowa 4. Na rogu ulicy Krótkiej, wybudowany po wojnie.
9.Ulica Rządowa 6. Odtworzono budynek na jego pozostałościach powojennych.
10.Rządowa 8. Budynek z końca XIX wieku, bez dachu i stropów. Obecnie trwa tam tam remont.
11.Jedyne bydynki na ulicy Rządowej, które ocalały z pożogi wojennej.
12.Budynek, jako jeden z pierwszych w Łomży wybudowany powojnie
13.Ulica Rządowa 10, obok kamienicy zabytkowej, też jako jeden z pierwszych odbudowanych po wojnie.
14.Ulica Rządowa 12. Budynek na rogu Ulicy Rządowej i Starego rynku. Odbudowany razem z pierzeją zachodnią Starego Rynku.
15.Szczyt budynku Pocztarska 1

maciek180501 - 2008-09-07, 15:36

Łomża. Ulica Kaznodziejska.

Ulica Kaznodziejska, jest ulicą która razem z ulicą Rządową odchodzi prostopadle z tego samego rogu Starego Rynku, tylko w kierunku północnym. Rządowa w kierunku zachodnim. Jest to ulica króciutka. Biegnie od Starego Rynku wprost do Klasztoru Kapucynów. Na planie Łomży z 1805 roku jest nazwa Kaznodziejska, ale w tym miejscu gdzie obecnie jest Kapucyńska. Na planie z 1872 roku, tam gdzie obecnie jest Kapucyńska widnieje nazwa Nadkanalna, a gdzie obecna Kaznodziejska, jest nazwa Kapucyńska. W książce ks. profesora Witolda Jemielitego jest wzmianka, że w 1925 roku były nazwy ulic Kaznodziejska i Kapucyńska i myślę że nazwy dotyczą tych ulic w miejscach gdzie są obecnie. Nazwa tej ulicy na trwale wpisała się w histotię miasta, że nawet nie próbowano zmieniać jej nazwy.

1 2 3 4

Zdjęcia autora postu.

1 Widok na ulicę Kaznodziejską od strony Starego Rynku, na końcu ulicy widzimy klasztor i kościół Kapucynów.
2 Widok na ulicę Kaznodziejską od strony Klasztoru, w głębi widzimy kamieniczki z podcieniami i powyżej nich wieżę dzwonnicy i dach Katedry.
3 Po prawej stronie ulicy Kaznodziejskiej, patrząc w kierunku klasztoru mamy bydynek mieszkalny wielorodzinny zbudowany w latach 60-tych XX wieku.
4 Po lewej stronie mamy posiadłość prywatną, tuż za nią przy ulicy Krzywe Koło mamy parking.

maciek180501 - 2008-09-07, 15:38

Łomża. Ulica Radziecka

Pokaże teraz drugą parę ulic odchodzących od Starego Rynku. Radziecka w kirunku płnocnym i Woziwoszka w kierunku wschodnim.
Od strony północnej Starego Rynku odchodzi ulica Radziecka.
Nazwa ulicy Radzieckiej pochodzi od dawnej nazwy Rady Miejskiej (Polska forma radziecki, która w dawnej Polsce była używana w odniesieniu do rad miejskich i sądów). Nie Powinna się kojarzyć z naszym przyjacielem z czasów PRL-u - Związkiem Radzieckim.
Ulica Radziecka łączy Stary Rynek przez Kamienne Schodki z dolną częścią ulicy Krzywe Koło, z ulicą Rybaki i ulicą Żydowską do rzeki Narew. Jest to ulica takiej samej długości jak Kaznodziejska. Na ulicy Radzieckiej po lewej stronie patrząc od Starego Rynku jest zabudowa prywatna przeważnie piętrowa, w której na parterach jest kilka niewielkich zakładów usługowych. Po prawej stronie zaś na początku ulicy znajduje się średniej wielkości jak na Łomżę sklep RTV, na końcu ulicy zaś znajduje się niepubliczne przedszkole Niepubliczne Przedszkole Katolickie, prowadzone przez Zgromadzenie Sióstr Służek NMPN.

1 2 3 4

1.Ulica Radziecka, widok od Starego Rynku. Po prawej stronie widać fragment sklepu RTV, w głębi ulica Krzywe Koło.
2.Ulica Radziecka. Widok od ulicy Krzywe Koło. W głębi widoczny Stary Rynek i kopuła Ratusza.
3.Niepubliczne Przedszkole Katolickie, prowadzone przez Zgromadzenie Sióstr Służek NMPN.
4.Sklep RTV, róg ulicy Radzieckiej i Ulicy Woziwodzkiej.

maciek180501 - 2008-09-07, 15:39

Łomża. Ulica Woziwodzka.

Jest to ulica, która razem z ulicą Radziecką (północ) odchodzą prostopadle od Starego Rynku , Woziwodzka w kierunku wschodnim.
Ulica ( Wodna w XVI w., Woziwoda w XIX w.) i Woziwodzka w XX wieku, która łączy Stary Rynek w kierunku wschodnim z ulicą Szkolną, Zieloną, Plac Zielony, dalej przez ulicę Rybaki aż do samej Narwi. Właśnie tą ulicą zaopatrywano miasto w wodę w dawnych czasach. Na Woziwodzkiej przeważa parterowa zabudowa prywatna. Jest też kilka kamieniczek, jedna nawet podobno z 1863 roku (Woziwodzka 4, w/g książki Katalog Zabytków i Sztuki. Województwo Łomżyńskie pod redakcją Marii Kałamajskiej - Saeed).
U zbiegu ulicy Woziwodzkiej i ulicy Plac Zielony był cmentarz żydowski. Cmentarz założono w 1830 roku na działce o powierzchni około 1,50 ha.. Cmentarz funkcjonował do 1890 roku, zachowało się na nim około 150 nagrobków, wszystkie z kamieni narzutowych.
W czasie II wojny światowej sierpnia 1941 roku ulica Woziwodzka była od północy graniczną ulicą "Żydowskiej dzielnicy mieszkaniowej" (Getta Żydowskiego).

1 23

456

789

1011

1.Widok na ulicę Woziwodzką od Starego Rynku.
2.Woziwodzka od Ulicy Zatylnej w stronę cmentarza.
3.Woziwodzka od cmentarza w stronę Starego Rynku.
4.Woziwodzka od ulicy Plac Zielony w stronę ulicy Zielonej.
5.Cmentarz żydowski przy ulicy Woziwodzkiej.
6.Cmentarz żydowski przy ulicy Woziwodzkiej.
7.Cmentarz żydowski przy ulicy Woziwodzkiej
8.Cmentarz żydowski przy ulicy Woziwodzkiej
9.Woziwodzka 4. Jedna z kamieniczek zabytkowych. Właśnie ta kamieniczka ma być podobno z 1863 roku. Kto pozwolił taki zabytek obłożyć winylową elewacją? Chyba, że to pomyłka w numeracji?
10.Woziwodzka 6. Bardziej prawdopodobne, że to ta kamieniczka może być tym zabytkiem.
11.Woziwodzka 10. Zabytkowa kamieniczka, prawdopodobnie też z końca XIX wieku.

maciek180501 - 2008-09-07, 15:41

Łomża. Ulica Senatorska.

W południowo – wschodniej części Starego Rynku w kierunku wschodnim odchodzi ulica Senatorska. Ulica Senatorska łączy obecnie Stary Rynek z obecną ulicą Generała Sikorskiego (dawniej Szosą Obwodową). W XVI wieku Senatorska kończyła się w miejscu gdzie w tej chwili jest III LO. Przed II wojną światową był to szpital żydowski. W XVI wieku w tym miejscu znajdował się Zamek Królewski, a ulica Senatorska kończyła się na głównej bramie wjazdowej do Zamku. Zamek ciągnął się od skarpy, aż do tego miejsca, gdzie jest obecnie Klasztor Benedyktynek. W czasie II wojny światowej ulica Senatorska była od południa ulicą graniczną Żydowskiej dzielnicy mieszkaniowej ( getta żydowskiego). Dla upamiętnienia tamtych wydarzeń od strony Starego Rynku, gdzie znajdowała się brama główna getta, a jeszcze wcześniej Bożnica żydowska zniszczona w 1939 roku, umieszczona na ścianie jednego z budynków tablicę pamiątkową z brązu z napisem w języku hebrajskim: Wiecznej pamięci Żydów Ziemi Łomżyńskiej. Obecnie na ulicy Senatorskiej przeważa zabudowa parterowa, z wyjątkiem kilku kamienic przedwojennych i kilku budynków wielokondygnacyjnych wybudowanych po wojnie od strony Starego Rynku. Na samym dole, jest jeszcze budynek obecnego Urzędu Statystycznego, przedtem Szpitala Zakaźnego.

1 2 3


4 5 6

7 8 9

10 11 12 13


1.Ulica Senatorska od strony Starego Rynku.
2.Ulica Senatorska od ulicy Jana z Kolna w dół.
3.Ulica Senatorska od Placu Zielonego w górę. Zaznaczony strzałką były budynek Szpitala Zakaźnego. Obecnie Urząd Statystyczny.
4.Ulica Senatorska od ulicy Sikorskiego w stronę Starego Rynku.
5.Senatorska 7. Kamienica z początku XX wieku, o którą toczyła spór z władzami Łomży Gmina Żydowska.
6.Senatorska 9. Kamienica z początku XX wieku, jak numer wskazuje obok poprzedniej.
7.W tym miejscu była Główna Brama Wejściowa do Getta Żydowskiego.
8.Tablica pamiątkowa po eksterminacji Żydów w gettcie łomżyńskim.
9.Były szpital żydowski, obecnie III LO.
10.Widok Senatorskiej z 1915 roku.
11.Szpital żydowski przed wojną.
12. Szpital żydowski, wygląd po wojnie. Po odbudowaniu przeznaczony dla szkolnictwa. Zdjęcie nr 9, ten sam budynek jako szkoła poprzednio mechaniak, obecnie III LO.
13 Widok na ulicę senatorską po II Wojnie Światowej.

maciek180501 - 2008-09-07, 15:42

Łomża. Ulica Giełczyńska.

Ulicą odchodzącą w kierunku południowym jest ulica Giełczyńska. Dlaczego Giełczyńska? Jeszcze w XVII wieku była to ulica zamiejska i nazywaną ją Warszawską. Była drogą wyjazdową z miasta przez Giełczyn (dlatego Giełczyńska) do Zambrowa. U jej wylotu stał mostek i szlaban przy którym pobierano opłaty.
Obecna ulica Giełczyńska od strony Starego Rynku, po prawej stronie ulicy, prywatna zabudowa piętrowa ze sklepami i zakładami usługowymi na parterze. Po lewej stronie aż do samej ulicy Dwornej znajduje się budynek mieszkalny wielokondygnacyjny, w którym na rogu Dwornej i Giełczyńskiej odkąd pamiętam mieści się Apteka. Idąc dalej w kierunku południowym, po prawej stronie widzimy Katedrę z XVI wieku. Przy samej ulicy Figura Chrystusa na piedestale
Na rogu ulicy Giełczyńskiej i Dwornej kamienica, dawna własność lekarza Markiewicza, więcej opiszę ją przy ulicy Dwornej. Mijając ten budynek w kierunku południowym, następnym budynku Giełczyńska 11 wybudowany na początku XX wieku. W okresie międzywojennym Hotel „Metropol”.
Po wojnie w tym budynku początkowo była szkoła podstawowa nr 4, potem ZDZ, sklep PEWEX, sklepy prywatne. Teraz budynek stoi pusty i niszczeje.
Po prawej stronie za Katedrą w głębi ogrodów widać pałac biskupi, do którego można dostać się zabytkową bramą, ale mało uczęszczaną. Główne wejście do Pałacu Biskupiego jest od ulicy Sadowej Nieco dalej w stronę Polowej znajduje się Dom księży emerytów i przy samejj ulicy dawne Hale biskupie w których mieszczą się obecnie niewielkie zakłady usługowe i sklepy z różnego rodzaju towarem. Obok Hal biskupich widzimy Plac Niepodległości (Rynek Zambrowski), ale to już inny temat. Ulica Giełczyńska łączy się z Rondami im. Hanki Bielickiej i ul. Polową.

1 2 3 4
56 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

1.Widok na ulicę Giełczyńską od Starego Rynku.
2.Budynek mieszkalny wielorodzinny, ciągnący się od ulicy Senatorskiej aż do ulicy Dwornej, w narożniku budynku na parterze od ulicy Dwornej, apteka, która mieści się chyba w tym budynku od czasu oddania jego do użytku w latach 60-tych.
3.Figura Chrystusa na cokole. Widok od przodu.
4.Figura Chrystusa na cokole. Widok od ulicy Giełczyńskiej
5.Informacja o fundatorach figury Chrystusa. Data fundacji 1914 rok.
6.Brama do Pałacu biskupa od ulicy Giełczyńskiej. Mało uczęszczana.
7.Hotel Metropol
8.Dom księży emerytów.
9.Hale Biskupa, budynki z I połowy XX wieku.
10.Widok na ulicę Giełczyńską od Ronda Hanki Bielickiej.
11.Widok na plac Niepodległości (w głębi po lewej stronie dawny młyn).
12.Widok na trybunę honorową z lat świetności ( w głębi zabytkowe kamienice z początku XX wieku).
13.Domek należący do zespołu kościelnego z I połowy XX wieku.
14.Teatr Lalki i Aktora w budynku po byłej remizie strażackiej budynek wybudowany w 1935 Służył on straży do 1994 roku, potem został przekazany na potrzeby Teatru Lalki i Aktora.
15.Pałac Biskupa od strony ulicy Giełczyńskiej (1925r.)
16.Katedra, (prezbiterium, zakrystia) widok od ulicy Giełczyńskiej

maciek180501 - 2008-09-07, 15:44

Łomża. Ulica Farna.

Z południowo – zachodniego rogu Starego Rynku odchodzi w kierunku zachodnim ulica Długa, a w kierunku południowym Farna. Zarówno ulica Farna jak i Długa powstały w XV wieku. Nazwa Farna dlatego, że prowadziła od Starego Rynku do Kościoła p/w Michała Archanioła zwanego Farą. Farą nazywał się kościół do chwili powstania diecezji łomzyńskiej, czyli do 1925 roku. W XVII wieku znajdował się na tej ulicy szpital św. Ducha dla chorych ubogich i nędzarzy. Nazwa ulicy była zmieniona po objęciu władzy przez wspieranych przez radzieckie władze polskich komunistów w dniu 9 września 1946 roku z Farnej na ks. Piotra Ściegennego, a w kwietniu 1989 roku po przywróceniu w Polsce demokracji z ks. Piotra Ściegennego z powrotem na Farną. W tej chwili ulica Farna posiada w większości prywatną zabudowę piętrową ze sklepami i niewielkimi zakładami usługowymi na parterze. Ulica w ostatnich latach została przy udziale mieszkańców Łomży wyłożona kostką bazaltową, o czym świadczą tabliczki pamiątkowe i zamieniona na deptak. Postawiono ławeczki i stylowe lampy. Dom w narożniku ulicy Farnej i Dwornej wybudowany w latach międzywojennych wykupiony w latach 30-tych przez kurię.Owarto w nim sklep z dewocjonaliami na parterze, na piętrze zaś mieszkali księża między innymi Antoni Roszkowski długoletni proboszcz katedry i redaktor gazety Życie i Praca. Do dziś należy do Kurii.

1 2. 3.

1.Widok na ulicę Farną od strony Katedry.
2.Widok na ulicę Farną od strony Starego Rynku.
3.Dom wybudowany w latach międzywojennych, zakupiony przez kurię w latach 30-tych, do dziś jest jej własnością.

maciek180501 - 2008-09-07, 15:46

Łomża. Ulica Długa.

Jest to ulica łącząca Stary Rynek i Plac Kościuszki (Nowy Rynek). Do wybuchu II wojny światowej ulica Długa miała charakter handlowo-usługowy. Była reprezentacyjną ulicą Łomży.
Była to jednocześnie najbardziej atrakcyjna ulica pod względem architektonicznym. Widok te obrazuje jednocześnie, jakim zmianom uległa zabudowa Łomży, co było spowodowane ogromnymi zniszczeniami II wojny światowej.
Dawna zabudowa ulicy zachowała się tylko częściowo. Z istniejących do dziś budynków warto zwrócić uwagę na domy pod numerami 6 i 13. Budynek pod „szóstką", o fasadzie eklektycznej, z przewagą form neorenesansowych został wzniesiony w 1892 r. i przetrwał bez istotnych zmian. Natomiast budynek nr 13 został odremontowany. Obecnie mieszczą się w nim instytucje kultury: Wojewódzka Biblioteka Publiczna, Łomżyńskie Towarzystwo Naukowe im. Wagów, Galeria Sztuki Współczesnej Muzeum Okręgowego w Łomży.

Patrząc na ulicę Długą od ulicy Krótkiej w stronę Starego Rynku po prawej stronie, w porównaniu do okresu międzywojennego, widać jak została zniszczona. Nie próbowano nawet jej odbudować według architektury przedwojennej. Zamiast tego pobudowano wysokie budynki mieszkalne usytuowane prostopadle do ulicy, co kłóci się z historycznym układem miasta. Sytuację próbowano ratować dobudowując pawilony, aby zapełnić przestrzeń, ale nie dało to wartościowego rozwiązania urbanistycznego. Po lewej stronie zaś, część kamieniczek, co nie były całkowicie zniszczone zostało odbudowane, reszta została odbudowana „bezstylowo”. Kamienice na ulicy Długiej od Placu Kościuszki do ulicy Krótkiej, zostały odremontowane, dlatego że nie były całkowicie zniszczone.
Ulica Długa jak i wiele innych ulic w Łomży miała zmienianą nazwę. Decyzją z 18 stycznia 1940 roku okupant radziecki zmienił nazwę na Fryderyka Engelsa, po wojnie wrócono do dawnej nazwy, 9 września 1946 roku ponowna zmiana nazwy, tym razem na Mariana Buczka znanego komunistę. Historyczną nazwę przywrócono jej po przywróceniu demokracji w kwietniu 1989 roku.


1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18 19 20

1.Ulica Długa 1915 rok. Widok od ulicy Krótkiej w stronę Starego Rynku
2.Ulica Długa 1915 rok. Widok od Nowego Rynku Widok na ulicę Długą od Placu Kościuszki.
3.Widok na ulicę Długą od Placu Kościuszki
4.Ulica Długa 4, budynek z końca XX wieku. W latach powojennych i obecnie siedziba PSS Łomża.
5.Ulica Długa 6, budynek z roku 1892.
6.Długa 8 i 10. z końca XX wieku odbudowany. W 8 Rosmann
7.Długa 12, koniec XX wieku odbudowany po wojnie. Na parterze sklepy
8.Widok na ulicą Długą od ulicy Krótkiej do Placu Kościuszki.
9.Narożnik ulicy Krótkiej i Długiej, koniec XX wieku, Przetrwał wojnę ale jest nieco zmieniony według stanu pierwotnego. W okresie powojennym przez długi czas siedziba nadleśnictwa.
10.Krótka 6, róg Długiej Budynek z lat 60-tych XX wieku, w latach 2004-2006 odnowiony.
11.Widok na ulicę Długą od ulicy Krótkiej w stronę Starego Rynku.
12.Ulica Długa 18, nie odnowiony.
13.Ulica Długa 13, wyremontowany, siedziba biblioteki, Galerii i Łomżyńskiego Towarzystwa Naukowego im. Wagów.
14.Długa 20, odnowiony w ramach rewitalizacji w latach 2004-2006.
15.Długa 22, jak wyżej.
16.Pawilon między budynkami Długa 20 i Długa 22
17.Pawilon między budynkami 20 i18.
18.Pawilon ulica Długa 16.
19.Widok na ulicę Długą od Starego Rynku.
20.Długa 24, odnowiony w ramach rewitalizacji w latach 2004-2006

maciek180501 - 2008-09-07, 15:48

Łomża. Ulica Dworna - część 1

Dworna (Dworska) prowadziła w XVI wieku do zamku, dworu, stąd zapewne nazwa ulicy. Znajdował się on na skarpie (dzisiejsze LO III) i ciągnął się aż do miejsca w którym dzisiaj znajduje się zakon Benedyktynek. Została uregulowana w latach dwudziestych XIX wieku. Ze względu na przeznaczenie stawianych tam budynków można było ją określać jako ulicę „ finansowo-bankową”.
Dzisiejsza Dworna (od 1934 roku Generała Bronisława Pierackiego, od 1 lutego 1940 roku Sowiecka, od 21 grudnia 1949 roku Józefa Stalina, od 20 grudnia 1956 roku 22 lipca i od 27 czerwca 1989 roku ponownie Dworna) ulica ta łączy ulicę Generała Władysława Sikorskiego (Szosa Obwodowa) z Al. Legionów (dawna Świerczewskiego). Do lat 60 – tych połączona była z ulicą Wojska Polskiego, dalej z Nowogrodzką, ale po połączeniu ówczesnej ulicy Świerczewskiego z Placem Kościuszki została skrócona. W ramach rewitalizacji Starówki budynki Dworna 23B, 23 zostały odnowione.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

1. Dworna od ulicy Sikorskiego.
2. Dom na początku ulicy Dwornej
3. Widok na ulicę Dworną od ulicy Jana z Kolna w stronę ulicy Sikorskiego.
4. Słup ogłoszeniowy róg Dwornej i Jana z Kolna.
5. W miejscu zwanym Stokową Górą mamy zespół klasztorny Panien Benedyktynek z II połowy XVIII wieku.
Siostry Benedyktynki przybyły do Łomży w 1628 roku z Torunia. Początkowo osiedliły się w drewnianym klasztorze na Popowej Górze przy kościele Rozesłania Apostołów. W 1763 roku odsprzedały swój klasztor Ojcom Kapucynom, a same przeniosły się na obecne miejsce Odbudowa zespołu klasztornego ze zniszczeń wojennych trwała do 1955 roku. Kościół p.w. Trójcy Przenajświętszej jest w stylu klasycystycznym, na planie prostokąta, trójnawowy, z cegły, tynkowany, o wymiarach: dł. 25 m, szerokość 12 m, wysokość do sklepienia 10 m. Od południowe strony kościoła mamy klasztor murowany, dwukondygnacyjny, posiada trzy skrzydła, które zamykają prostokątny wirydarz dostępny tylko dla zakonnic.
6. Grota kamienna z figurą Matki Boskiej z Lourdes W 1931 roku w pobliżu kościoła zbudowano grotę z kamienia i umieszczono tam figurkę Matki Boskiej z Lourdes
7. Kamienica przy skrzyżowaniu Dwornej z Jana z Kolna, naprzeciwko klasztoru
8. Budynek zabytkowy z początku XX wieku, Dworna 26. Parterowy z wysokim dwuspadowym dachem.
9. Na ulicy Dwornej 22 przy skrzyżowaniu z ulicą Giełczyńską mamy dom klasycystyczny z lat 80-tych XIX wieku, własność lekarza Markiewicza. W latach 1919-1925 było w tym domu seminarium duchowne. W 1925 roku utworzono w nim Szkołę Powszechną i nadano jej nr 1. Po wybudowaniu w 1926 roku szkoły na Rybakach i po zmianie numeracji zmieniono na nr 6. Szkoła im. Królowej Jadwigi była w tym budynku do czasu reformy oświaty w 1998. W roku utworzono PG 4 i było do czasu jego likwidacji w 2005 roku. Na przełomie roku 2005-2006 przeniesiono do tego budynku Muzeum Północno-Mazowieckie z Domu Pastora na Krzywym Kole. W tej chwili trwa tam remont
10. Widok na ulicę Dworną od ulicy Giełczyńskiej w stronę ulicy Sikorskiego.
11. Widok na ulicę Dworną w stronę Al. Legionów.
12 Najstarszy zabytek, nie tylko w Łomży, ale i na całym północno - wschodnim terenie Polski. Jest nim kościół p/w św. Michała Archanioła i Jana Chrzciciela zwany farnym zbudowany w latach 1524-1525, od 1925 roku po utworzeniu diecezji łomżyńskiej - Katedra. Początkowo kościół budowany był jako bazylikowy, w latach 1519-1526 już jako pseudobazylikowy. Kościół jest orientowany, późnogotycki z cegły w układzie polskim i wendyjskim, o obniżonych nawach bocznych w stosunku do środkowej. Długość kościoła 53 m, szerokość 23 m, wysokość najwyższej części sklepienia19 m. W latach 1691-1692 przebudowano kościół pod kierunkiem Józefa Szymona Bellotiego. Na czym polegała przebudowa? Zmianie uległa fasada kościoła na styl barokowy, podwyższono ściany prezbiterium, obniżono dachy, wybudowano sygnaturkę. W latach 1752-1753 kościół wzbogacił się o murowany chór muzyczny. W 1933 katedra otrzymała 41 głosowe organy. W 1944 roku groziło katedrze zburzenie przez Niemców, ale dzięki perswazji Biskupa Kostki Łukomskiego i jego nieskazitelnej znajomości języka niemieckiego, do tego oficerowie niemieccy byli katolikami udało się biskupowi przekonać ich i odstąpili od wysadzenia katedry w powietrze. W 1957 roku rozmontowano ołtarz główny wczesnobarokowy z manierystyczną ornamentyką z 1620-27 i zastąpiono go ołtarzem marmurowym. Podczas prac remontowych, które odbyły się w prezbiterium katedry w II poł. 2005 roku natrafiono pod posadzką na kryptę. Po rozpoczęciu prac wykopaliskowych prowadzonych przez profesora Macieja Czarneckiego odnaleziono w sumie dziesięć krypt, z co najmniej dwoma pochówkami duchownych (w tym budowniczego katedry z XVI w.). Było także wiele innych pochówków – także poza kryptami (przysypane tylko ziemią). Do połowy grudnia 2005 r. odkopana ok. 70 pochowanych pod prezbiterium ciał.. W tej chwili trwa przebudowa podziemia prezbiterium.
13. Groby odkryte pod posadzką prezbiterium.
14. Pomnik Prymasa Tysiąclecia ufundowany w setną rocznicę urodzin. Monument przedstawia kard. Wyszyńskiego, trzymającego w rękach kartki ze swoich zapisków: Autorem monumentu jest prof. Czesław Dźwigaj z Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Pomnik waży 700 kg i ma 2,85 m wysokości. Jest konstrukcją żelbetonową, obłożoną granitowym kamieniem. "Synowi tej ziemi - Prymasowi Tysiąclecia - diecezja łomżyńska" - głosi dedykacja na pomniku.

maciek180501 - 2008-09-07, 15:49

Łomża. Ulica Dworna - część 2

Poprzedni temat zakończyłem opis ulicy Dwornej na ulicy Farnej. Dworna jako jedna z nielicznych częściowo ocalała z pożogi wojennej, i dlatego możemy podziwiać tak wspaniałe budynki.
W ciągu ulicy Dwornej począwszy od ulicy Sadowej, a kończąc na Placu Jana Pawła II zachował się w pierzei południowej specyficzny wielkomiejski charakter miasta z końca XIX wieku. Autentyczne wnętrza podwórkowe, okolone charakterystycznymi oficynami oraz zespoły kamienic. Budynki te tworzą ciągi złożone z dwu i trzy kondygnacyjnych fasad, bogato ozdobionych gzymsami, opaskami otworów, sztukaterii, żeliwnymi balustradami i balkonami.
Nad czterokolumnowym środkowym ozdobna facjatka. Okna arkadowe i prostokątne, balkony murowane i żeliwne, bogata dekoracja sztukatorska.
Po zniszczeniach wojennych, ulicy Dwornej nowa zabudowa o nowoczesnej jak na owe czasy architekturze harmonijnie została połączona z istniejącymi budynkami, chodzi tu w szczególności o część ulicy Dwornej na odcinku od ulicy Krótkiej do ulicy Farnej
Tak jak ulica Długa była od końca XIX wieku do 1939 roku była ulicą reprezentacyjną Łomży, tak ulicę Dworną ze względu na instytucje tam znajdujące się można było ją nazwać centrum bankowym Łomży.
Tak dużego zakresu robót modernizacyjnych i restauracyjnych łomżyńska starówka jeszcze nie przeżywała, a Dworna należy przecież do starówki. Na ulicy Dwornej w XVI wieku, kończyła się zabudowa miasta od strony południowej
A wszystko to jest możliwe miedzy innymi dzięki środkom unijnym i władzom Łomży, że ich projekty zyskały uznanie. Przy Dwornej na pomieszczenia użytkowe adaptowane są także strychy i poddasza. Wszystkie jednak przede wszystkim zostały ocieplone. Prace remontowe prowadzone były kompleksowo – od uporządkowania piwnic, aż po remonty dachów.


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25

1. Dom katedralny od Dwornej. Dawna kamienica Stanisława Michałowskiego. Wyróżniała się w szczególności od strony Dwornej. Trzykondygnacyjna, jedenastoosiowa. Ozdabiały ją 4 balkony z kutego żelaza na pierwszym i drugim piętrze., umieszczone w 3-ej i 9-tej osi. Elewację parteru i pierwszego piętra zdobi poziome boniowanie. Dwuwarstwowy gzyms z otynkowanej cegły oddziela parter od pierwszego piętra. Okna osłaniały ozdobne gzymsy: na parterze pionowy w formie korony kwiatu, na piętrze łukowe w pierwszej i jedenastej osi, a trójkątne w pozostałych osiach, oraz linijne na drugim piętrze. Fasadę zamykał zdobiony podwójny ciągły gzyms poddachowy. Wejście do kamienicy zaopatrzone było w podwójne odrzwia, do których prowadziły dwa schodki. Brama wjazdowa znajdowała się od ulicy Sadowej, Od strony ulicy Sadowej i od strony cmentarza farnego wznosiły się dwie oficyny. Był to najbardziej monumentalny budynek do chwili wybudowania kamienic mieszczących Kasę Przemysłowców i Bank Państwa. Jaki jest wygląda obecnie widać na załączonym zdjęciu.
2. Widok na ulicę Dworną od ulicy Farnej.
3 Budynek Kozłowskiego. Budynek w narożniku Sadowej i Dwornej to dawna własność Kozłowskiego. W budynku tym na dole mieściła się drukarnia Krzyżanowskiego, zaś na piętrze mieściło się gimnazjum żydowskie dr Szymona Goldlusta. W tym budynku w 1906 roku powstała Szkoła Handlowa.
4. Dawna Kasa Przemysłowców. Następny w ciągu jest obecny Sąd Okręgowy (Dworna 16). Pierwotnie siedziba Kasy Przemysłowców. Neobarokowy wzniesiony wg jednego źródła w 1888 roku wg innego w latach 1907 - 1909 na planie prostokąta według projektu inżyniera i kierownika Wydziału Budowlanego Rządu Gubernialnego w Łomży, Franciszka Przecławskiego. Budynek został zbudowany na siedzibę działającej od 1885 r. Kasy Pożyczkowej Przemysłowców Łomżyńskich. Celem tej instytucji było udzielanie pożyczek terminowych na niewielki procent, dzięki czemu wpływała ona na rozwój gospodarczy miasta i okolic. Budynek trzy kondygnacyjny z boniowanym przyziemiem, trzema ryzalitami, ujętymi na górnych kondygnacjach w półkolumny kompozytowe. Ryzality boczne zwieńczone trójkątnymi przyczółkami. Obecnie siedziba Sądu Rejonowego.
5. Dawny Bank Państwa. Do Gmachu Sądu przylega budynek wzniesiony wg projektu Feliksa Łowickiego, w latach w 1910-1912 jako siedzibę Oddziału Banku Państwa Rosyjskiego (Dworna 14). Bank, wybudowany w stylu neorenesansowym na planie prostokąta, jest trzykondygnacyjny, z wysokimi suterenami oraz niższymi łącznikami po bokach, w których były bramy przejazdowe. Obecnie jest siedzibą Kredyt Banku S.A. Oddział w Łomży. Wewnątrz zachowały się sztukaterie i stolarka z czasów budowy, jak również klatka schodowa z żeliwnymi, ozdobnymi poręczami. Fasada jest siedmioosiowa, w trzeciej, wyższej dzielona jest jońskimi pilastrami, między nimi wielkie, arkadowe okna. Dachy dwuspadowe kryte blachą.
Przed budynkiem stoi pomnik Bohdana Winiarskiego odsłonięty 10 kwietnia 1987 r.
Na tablicy napis: Profesor Bohdan Stefan Winiarski 1884-1969 Przewodniczący Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze w latach 1961 – 64. Syn Ziemi Łomżyńskiej Ufundowano staraniem społeczeństwa Łomży w Roku Pokoju. Był absolwentem Gimnazjum w Łomży. Autor projektu: Krystyna Winiarska - Gotowska.
6, 7. Dworna 10, 12 budynki dawnej Komunalnej Kasy Oszczędnościowej obecnie BGŻ. Budynek Banku Gospodarki Żywnościowej sąsiadujący z obecnym Kredyt Bankiem, pobudowany w końcu XIX wieku (Dworna 10, 12). Budynek ten był własnością Komunalnej Kasy Oszczędnościowej powiatu łomżyńskiego. Zorganizował ją w 1926 r. Romuald Bielicki, ojciec Hanki Bielickiej - poseł na sejm, mieszkaniec Łomży (zginął w ZSRR). Była ona zakładem samorządu terytorialnego, przyjmowała wkłady oszczędnościowe, udzielała kredytów oraz wykonywała inne operacje bankowe. Przed wojną Kasa posiadała oprócz własnego gmachu, dorobek składający się z kapitału 2749639 zł (przy ówczesnej cenie 15 zł za 100 kg żyta). Kasę wciągnięto do Rejestru Handlowego Sądu Okręgowego w Łomży w dniu 30 grudnia 1937 r. W okresie okupacji niemieckiej na jej miejsce zorganizowano niemiecka kasę oszczędności. We wrześniu 1945 r. władze miejskie zdecydowały o wznowieniu kasy oszczędności.
8. Kolejnym budynkiem z bramą wjazdową jest dawny Zakład Stolarski Kowalskiego (od 1890 roku)
9. Najstarsza część dawnego Pałacu Gubernatora obecnie Seminarium. Obok Zakładu Stolarskiego Kowalskiego mamy północną najstarszą część mieszkalną z 1845 roku (obecnie Bursda Szkolna Kleryków), do którego dołączono skrzydło zachodnie Pałacu Gubernatora z 1866r (Wyższe Seminarium Duchowne) od strony Placu Sobornego (Jana Pawła II).
10. Plac Soborny, później Henryka Sienkiewicza, obecnie Jana Pawła II od strony ulicy Dwornej
11. Dworna 4 od strony ulicy Sienkiewicza. Przy Al. Legionów (Dworna 4) budynek wzniesiony w latach międzywojennych
12. Dworna 4 fasada
13. Widok na ulicę Dworną od Al. Legionów.
14. Dworna 3, 5 ten drugi jak widać z bramą przejazdową. Od strony Al. Legionów mamy zabytkowe budynki (Dworna 3, 5). Dworna 5 budynek piętrowy w dolnej kondygnacji na osi brama przejazdowa do budynku Długa 6 sklepiona łukiem koszowym, górna kondygnacja dzielona pilastrami toskańskimi.
15. Naprzeciw Placu Jana Pawła II market Biedronka
16 Dworna 13 przy Biedronce
17. Dworna 19 przy kamienicy Wejrocha nie odnowiony, z okresu międzywojennego.
18. Budynek Dworna 21, z początku XX wieku, nieodnowiony. Obecnie siedziba Sanepidu
19,20,21,22,23. Budynki Dworna, odnowione w ramach rewitalizacji.
24. Budynek adwokatów Dworna 23a. Nieodnowiony
25. Budynek wykupiony przez kurię w latach międzywojennych (róg Farnej i Dwornej) W narożniku ulicy Farnej i Dwornej w latach międzywojennych wybudowano dom, wykupiony później przez kurię, w którym otwarto sklep z dewocjonaliami na parterze, na piętrze zaś mieszkali księża między innymi Antoni Roszkowski długoletni proboszcz katedry i redaktor gazety Życie i Praca.

maciek180501 - 2008-09-07, 15:51

Łomża. Ulica Sadowa.

Nazwa ulicy pochodzi od tego, że prowadziła wśród sadów, do dziś są jeszcze między ulicą Sadową, Polową i Giełczyńską ogrody biskupie. Pedagogiczna Biblioteka w Łomży.
Ulica Sadowa wytyczona została w 1854 roku, w 1934 została przemianowana na Leona Kaliwody, który zginął na ulicy Sienkiewicza w listopadzie 1918 roku, w czasie rozbrajania patrolu niemieckiego. W 1940 roku sowieci powrócili do nazwy Sadowa. W 1989 roku na fali zmian nazewnictwa ulic, która udzieliła się też biskupowi Juliuszowi Peatzowi i zaproponował zmianę nazwy na ulicę Katedralną. Powód, od strony ulicy Sadowej jest główne wejście do Katedry, po za tym na tej ulicy znajduje się więcej budynków kościelnych związanych z Katedrą. Sprzeciwili się temu pomysłowi mieszkańcy tej ulicy, ponieważ ulica ta jak wspomniałem wcześniej nazwę Sadowa z krótkimi przerwami od 1854 roku. Mimo sprzeciwu mieszkańców radni uwzględnili wniosek biskupa, ale na krótko, bo już na kolejnej sesji MRN decyzję cofnięto i wrócono do nazwy Sadowa. I tak pozostało do dnia dzisiejszego.
Ulica Sadowa, patrząc od ulicy Dwornej po lewej stronie, są to obiekty kościelne. Zresztą cały teren w tym czasie między ulicami: Dworną, Giełczyńską, Polową i Sadową prawdopodobnie od XVI wieku, od chwili rozpoczęcia budowy fary pod wezwaniem św. Michała Archanioła, (od 1925 roku katedry po utworzeniu diecezji łomżyńskiej), należy do kościoła.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13


1. Widok na ulicę Sadową od strony ulicy Dwornej
2. Dom katedralny od ulicy Sadowej.. Dawna kamienica Stanisława Michałowskiego. Opis w temacie Ulica Dworna – część 2 pkt. 1
3. Na parterze domu katedralnego Kancelaria Parafialna od strony Katedry
4. Ozdobna kamienica eklektyczna Sadowa 2. Opisana w temacie Dworna część - 2
5. Wejście główne do Katedry od strony ulicy Sadowej
6. Instytut Teologiczny im bł. Michała Piaszczyńskiego
7. Pałac Biskupa od strony Katedry.
8. Pałac Biskupa od strony ulicy Giełczyńskiej
9. Pałac Biskupa, Dom Rekolekcyjny i Poradnia Rodzinna widok od strony ulicy Sadowej. Pałac Biskupi, neoklasycystyczny budynek z 1925 roku, zbudowany wg projektu Zdzisława Świątkowskiego, fasadą zwrócony na zachód
10. Dawna plebania
11,12 Cytaty słów Prymasa Tysiąclecia Kardynała Stefana Wyszyńskiego
13. Dom Katolicki. Zbudowany w latach 30-tych XX wieku Dom Katolicki, wyświęcony w 1935 roku. W latach międzywojennych służył do spotkań diecezjalnych.
W 1945 roku mimo sprzeciwu władz kościelnych budynek przejęto siłą dla wojsk sowieckich. Od 1956 roku do lat 70-tych funkcjonowała Biblioteka Publiczna, do lat 80-tych funkcjonowało kino Październik. Do 1975 roku był to Powiatowy Dom Kultury, potem po awansie łomży na województwo WDK, do chwili przekazania władzom kościelnym. Przez jakiś czas mieściło się w nim też Muzeum Północno-Mazowieckie.
Od 1991 roku mieści się tu Liceum Ogólnokształcące Katolickiego Stowarzyszenia "Pokój i Dobro" im. Ks. Kard. Stefana Wyszyńskiego

maciek180501 - 2008-09-07, 15:52

Łomża. Plac Jana Pawła II.

Plac Jana Pawła II, pierwotnie Plac Soborny wytyczony w okresie budowy cerkwi prawosławnej w 1877 roku, od 1917 roku Plac Sienkiewicza, od 1989 roku obecna nazwa. Po 1866 roku, kiedy Łomża została stolicą guberni, wybudowano Pałac Gubernaora. Połączono go z budynkiem mieszkalnym (1845 rok) od strony ulicy Dwornej. W 1923 roku budynki wykupiły władze kościelne z przeznaczeniem na Seminarium Duchowne, które w latach następnych przebudowano i przystosowano dla potrzeb Seminarium (przedłużono o 4 przęsła).
Przed frontonem seminarium znajduje się pomnik Ojca Świętego Jana Pawła II wg projektu Gustawa Zemły z Warszawy. W 1877 roku zbudowano cerkiew w stylu bizantyjskim z pięcioma wieżyczkami (obecnie dwie) na planie ośmiokąta), trzynawowa z wydzielonym prezbiterium, nad którym znajduje się wysoka kopuła Po odzyskaniu niepodległości, dekretem Piłsudskiego, zarówno cerkiew jak i cały jej majątek przeszły na Skarb Państwa. Cerkiew została przemianowana na kościół katolicki w 1917 roku, w II Rzeczypospolitej kościół garnizonowy 33 pułku piechoty, po II wojnie światowej kościół młodzieżowy zależny od Katedry. Obecnie powiązany z Wyższym Seminarium Duchownym.
Jesienią 2006 roku uporządkowano Plac Jana Pawła II. Wycięto kilka drzew, by pomnik Jana Pawła II był bardziej widoczny, alejki wyłożono kostką granitową, uformowano nowe klomby kwiatowe, przestawiono obelisk z głazu narzutowego poświęconego żołnierzom 33 pułku piechoty.

12 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

1.Dawny Pałac Gubernatora, obecnie Wyższe Seminarium Duchowne, widok od strony ulicy Dwornej
2.Budynek do którego dobudowano Pałac Gubernatora.
3.Wejście główne do obecnego Wyższego Seminarium Duchownego.
4.Pomnik poświęcony Papieżowi na pamiątkę jego wizyty w Łomży w 4 czerwca 1991 roku.
5.Pomnik głaz poświęcony 33 pp stacjonującemu w Łomży
6.Cerkiew w pierwotnym stanie z pięcioma wieżyczkami.
7.Obecny kościół pod wezwaniem NMP
8.Plac Jana Pawła II w lecie przed remontem.
9.Plac Jana Pawła II od strony ulicy Sienkiewicza, w lecie przed remontem.
10.Plac Jana Pawła II od strony ulicy Dwornej, w lecie przed remontem.
11.Klomb na Placu Jana Pawła II.
12.Widok na odnowiony Plac od strony ulicy Sienkiewicza.
13.Widok na plac po remoncie od narożnika ulicy Sienkiewicza i Dwornej
14. Widok na dawny pałac gubernatora (obecnie Wyższe Seminarium Duchowne), widok od ulicy Sienkiewicza.

maciek180501 - 2008-09-07, 15:53

Łomża. Ulica Sienkiewicza.

Została wytyczona w 1836 roku, w ramach planu regulacji południowo -zachodniej części miasta, jako ulica Wysoka. Po ustanowieniu Łomży miastem gubernialnym (1866rok), wytyczono Plac Soborny (obecnie Pl. Jana Pawła II) i wybudowano cerkiew (1877), od 1917 r. kościół katolicki, w II Rzeczpospolitej kościół garnizonowy. Ówczesna nazwa ulicy to Soborno-Cerkiewna. Na przełomie XIX i XX wieku wybudowano tu trzy kamienice, z których najpiękniejsza to była kamienica Śledziewskich. W 1989 roku zniszczył ją pożar. W tej chwili jest odnowiona i bardzo ładnie reprezentuje się. Na ścianie frontowej kamienicy umieszczona jest tablica upamiętniająca śmierć Leona Kaliwody w czasie rozbrajania Niemców w 1918 roku. Kamienica na rogu Polowej i Sienkiewicza została zniszczona w czasie działań wojennych. W 1920 roku ulica Soborno - Cerkiewna została przemianowana na ulicę Henryka Sienkiewicza.
W latach między wojennych na ulicy Sienkiewicza mieściło się sporo szkół w wynajętych budynkach. Szkoła nr 3 (Śledziewski), szkoła też nr 3 (Orłowski), Szkoła nr 7 (Świgoński). Były też szkoły żydowskie nr 1 Sienkiewicza 4 i nr 2 też Sienkiewicza 4.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13


1.Ulica Soborno-Cerkiewna 1912 rok (Sienkiewicza). Widok od ulicy Polowej. Kamienica na pierwszym planie zniszczona w wojnę.
2.Ulica Soborno-Cerkiewna 1915 rok (Sienkiewicza). Widok od ulicy Dwornej.
3.Widok na ulicę Sienkiewicza od strony ulicy Polowej (współcześnie).
4.Ulica Sienkiewicza. Widok od strony ulicy Dwornej (współcześnie).
5. Kamienica Śledziewskiich. Sienkiewicza 10. Widok ogólny.
6.Kamienica Śledziewskich . Za drzewami (Odbudował prywatny przedsiębiorca).
7.Kamienica po tegorocznym remoncie. Sienkiewicza 8.
8.Kamienica do remontu. Sienkiewicza 6.
9.Kamienica Śledziewskich, Sienkiewicza 10. Widok na część fasady.
10.Tablica upamiętniająca śmierć Leona Kaliwody w 1918 roku podczas rozbrajania Niemców.
11.Tablica Leona Kaliwody w Dniu Zwycięstwa 11 listopada 2006 roku.
12.Kamienice na Soborno - Cerkiewnej (Sienkiewicza). Początek XX wieku.
13.Plac Jana Pawła II od strony Sienkiewicza.

maciek180501 - 2008-09-07, 15:55

Łomża. Ulica Krótka.

Ulica Krótka, na początku XIX wieku Widna. Ulicą Krótką w tym czasie, ponieważ nie było przebitej ulicy od Nowego rynku do rzeki przebiegał Trakt warszawsko-petersburski, ponownie Krótka, w okresie międzywojennym przez jakiś czas Berka Joselewicza, od 1 lutego 1940 roku Maksyma Gorkiego, po wojnie ponownie Krótka. W XVI wieku na ulicy Krótkiej kończyła się, zabudowa miasta, od strony zachodniej. Z zabudowy przedwojennej niewiele pozostało, tak jak ulica Długa, tak i ulica Krótka została w większości zniszczona wskutek działań wojennych. Pozostały, Dom Wejrocha, Krótka 2, przez długie lata powojenne mieściła się na parterze najsłynniejsza łomżyńska mordownia „Satyr”. Po przemianach był w pomieszczeniach po Satyrze sklep z wykładzinami. Obecnie prawdopodobnie przęjeli ten bydynek spadkobiercy. Kamienica Krótka 1 w której obecnie mieści się Kantor Wymiany Walut. Jest jeszcze kamienica w narożniku ulicy Krótkiej i ulicy Długiej. W tej kamienicy właśnie w latach do I wojny światowej mieściła się na parterze księgarnia Piotra Iwanickiego, wydawcy pocztówek, drukarnia Blumowicza i od 1917 roku księgarnia Jana Czochańskiego. Na ulicy Krótkiej 11 mieściła się Żydowska Szkoła Lewińskiego. Obecna ulica Krótka łączy ulicę Dworną z ulicą Rządową na której w lewo od ulicy Krótkiej przed wojną był Kościół Ewangelicki, zniszczony w 1944 roku przez Niemców. W miejsce zniszczonych budynków przedwojennych na ulicy Krótkiej wybudowano obok Domu Wejrocha budynek mieszkalny na Kurzej Łapce, Krótka 4 i szczytem do ulicy Długiej mieszkalny trzypiętrowy Krótka 6 (obydwa odnowione w latach 2005-2006 w ramach rewitalizacji Starówki). Widać jakie były zniszczenia porównując zabudowę z lat 1914 i 1915 z obecną. Ulica Krótka w większości, to niewielkie sklepy, niektórzy sprzedają też własne wyroby (czapnik) i kilka niewielkich zakładów usługowych. W latach powojennych na ulicy Jatkowej i ulicy Krótkiej znajdował się jeden z większych, czy nawet nie największy w Łomży zakład wulkanizacyjny Pana Jana Trzcinko.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
1. Dom Wejrocha narożnik ulicy Krótkiej i ulicy Dwornej.
2. Dom Wejrocha od ulicy Krótkiej
3. Dom Wejrocha od ulicy Dwornej
4. Widok ulicy Krótkiej od ulicy Długiej do ulicy Dwornej 1915 rok.
5. Widok ulicy Krótkiej do Dwornej, obecnie.
6. Narożnik ulicy Rządowej i ulicy Krótkiej 1914 rok
7. Widok ulicy Krótkiej od strony ulic Długiej w kierunku ulicy Rządowej.
8. Ulica Krótka 1 z XX wieku.
9. Dom na Kurzej Łapce Krótka 4, powojenny.
10. Budynek z lat 60-tych XX wieku. Krótka 6
11. Narożnik ulicy Krótkiej i Długiej, patrząc w stronę ronda strona prawa. Odbudowany po wojnie.
12. Narożnik ulicy Krótkiej i ulicy Długiej, lewa strona, z lat międzywojennych Trochę zmieniony

maciek180501 - 2008-09-07, 22:43

Łomża. Ulica Krzywe Koło.

Ulica Krzywe Koło jest prawdopodobnie w miejscu dawnej drogi publicznej, która prowadziła przez Popową Górę, obok kościoła NMP i św. Apostołów (w tym miejscu obecnie klasztor Braci Mniejszych Kapucynów), dalej przez Osiedle Rybaki do portu i mostu na Narwi i łączyła się z Drogą Piątnią i w ówczesnych czasach odgrywała dużą rolę ze względu na swoje położenie.
Dzisiejsza ulica Krzywe Koło zaczyna się obok Hotelu Gromada, prowadzi poprzez Kamienne Schodki, przez ulicę Rybaki, ulicą Żydowską do Narwi.
Z zabytków na tej ulicy (prawie wszystkie zabudowania to zabytki) mamy Dom Pastora, ulica Kapucyńska z XVII-wiecznym brukiem, zespół klasztorny Kapucynów , Kolegium św. Fidelisa, dom w którym mieszkał przyszły Kardynał Stefan Wyszyński, ucząc się w Łomży, Brama Napoleona i Kamienne Schodki. Ulica Krzywe Koło, jest jedna z niewielu ulic w Łomży która nie miała zmienianej nazwy ( nie spotkałem się z taką notatką)


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16


1. Ulica Krzywe Koło przy Hotelu Gromada
2 .Oddany do użytku w 1974 roku. Pierwsza nazwa Polonez
3. Dom Pastora. Budynek zbudowany na początku XIX wieku od 1978 roku do przełomu lat 2005 – 2006 siedziba Muzeum Północno-Mazowieckiego.
4. Ulica Kapucyńska z częściowo zachowanym XVII brukiem, zwana Mostową prowadząca wówczas do portu i mostu na Narwi.
5. Zespół klasztorny składa się z trójskrzydłowego klasztoru z wirydarzem po środku , kościoła barokowego i zabudowań gospodarczych.. Kapucyni zostali sprowadzeni do Łomży w roku 1763 przez Józefa Konstantego Trzaskę, kanonika płockiego i proboszcza kleczkowskiego i zamieszkali w drewnianym klasztorze, który odkupili od benedyktynek. Nowy piętrowy klasztor wzniesiono w latach 1770 – 1772 pod kierunkiem brata zakonnego Emeryka z Neydorfu. W skrzydle północnym drugie piętro dobudowano w latach 1972 – 1974. Zabudowania gospodarcze wzniesiono na przełomie XIX i XX wieku, mur z bramą wjazdową z 1815 roku.
6. Kościół przy klasztorze kapucynów pod wezwaniem Matki Boskiej Bolesnej zbudowany w latach 1781 – 1798, wg projektu architekta Tańskiego.
W 1798 r. biskup płocki Onufry Szembek dokonał konsekracji świątyni i ołtarzy. W latach 1856-58 dobudowano kaplicę od strony wschodniej.
Kościół zbudowany jest na planie prostokąta, złożony z dwuprzęsłowej nawy i jednoprzęsłowego prezbiterium. Wewnątrz znajduje się późnobarokowy ołtarz główny i trzy ołtarze boczne, również późnobarokowe. Fasada płaska, trójdzielna.
7. Dziedziniec przed fasadą na planie elipsy w 1815 r. otoczono murem tynkowanym, nad bramą umieszczono figurkę Matki Boskiej, którą w 1859 r. zastąpiono dużą figurą Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej postawionej na środku dziedzińca, ufundowaną z ofiar wiernych. Podczas okupacji sowieckiej młody polski komunista strącił figurze głowę - uszkodzenie naprawiono, jak relacjonuje ojciec Atanazy Niziołek. Na jej miejscu w 1966 r. umieszczona została figura Matki Bożej Częstochowskiej dłuta Ferdynanda Jarochy, zaś poprzednią przyniesiono przed klasztor do ogrodu.
8. Poprzednia figura Matki Boskiej w klasztornym ogrodzie.
9. Szkoła dawne kolegium św. Fidelisa, zbudowane w 1925 roku, po odzyskaniu niepodległości w 1945 zostało zabrane przez władze państwowe, kapucyni mieli do dyspozycji sam klasztor i kościół. Kolegium św. Fidelisa w pierwszych latach powojennych służyło na szpital, później zajęte było przez szkołę zawodową. W 1952 r. urządzono w klasztorze częściowo, a w 1959 całkowicie prowincjonalne zakonne studium filozoficzno-teologiczne, czyli wyższe seminarium, które na początku lat siedemdziesiątych zostało z powrotem przeniesione do klasztoru lubelskiego. Teraz mieści się w tym budynku Wyższa Szkoła Zarządzania i Przedsiębiorczości, oraz Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące im. Bogdana Jańskiego.
10. Kamienne schodki wieczorową porą.
11. Kamienne schodki widok od strony ulicy Rybaki. Kamienne schody - wybudowane w 1900 r. Łączą dwie części ul. Krzywe Koło (wyższą - na skarpie niedaleko Starego Rynku i niską - przy ul. Rybaki w dolinie rzeki Narew. W parterowym domku na szczycie przy schodkach mieszkał przyszły Prymas Kardynał Stefan Wyszyński ucząc się w Łomży.
12. Brama Napoleona - wejście do domu, w którym podobno zatrzymał się Napoleon prowadząc wojska na Moskwę. Brama znajduje się u szczytu Kamiennych schodów.
13. Widok na ulicę Krzywe koło od strony kamiennych schodów.

14. Widok na ulicę Krzywe Koło od ulicy Radzieckiej w stronę hotelu.
15. Widok na kamienicę Stary Rynek 8 tylko od strony ulicy Krzywe Koło.
16. Ulica Krzywe Koło od strony ulicy Rybaki.

maciek180501 - 2008-09-07, 22:45

Łomża. Ulica Rybaki.

Ulica Rybaki jest zlokalizowana w północno – wschodniej części miasta, wzdłuż doliny rzeki Narew u podnóża zurbanizowanej skarpy nadnarwiańskiej, zaliczanej do tzw. starej części Łomży. Ze względu na swoje atrakcyjne położenie (ulica ta biegnie równolegle do koryta rzeki) jest ważnym elementem promocyjnym miasta. Odległość od ulicy do rzeki wynosi średnio około 200 metrów. Wzdłuż brzegu Narwi, od strony ulicy Rybaki położona jest miejska plaża. Szacuje się, że w okresie wakacyjnym korzysta z niej około 1000 osób.
W ostatnich latach, w Łomży został oddany do użytkowania drugi most na rzece Narew. Ulica Rybaki jest łącznikiem między tymi dwoma mostami, mało dotychczas wykorzystywanym m.in. ze względu na zły stan nawierzchni.
W XVI wieku była to osada rybacka przez którą przebiegała droga publiczna prowadząca z Łomży do portu na Narwi i łączyła się przez most z Drogą Piątnią.
Osada Rybaki została włączona do miasta w 1832 roku i stało się ono głównym skupiskiem Żydów, jako że nie wolno było im osiedlać się na terenie Łomży, osiedlili się więc na osiedlu Rybaki, i wskutek przyłączenia osady do miasta stali się mieszkańcami Łomży. Dzisiejsza ulica Rybaki , po przeprowadzeniu generalnego remontu zakończonego w 2004 roku, to ulica nie do poznania, wyasfaltowana, chodniki z kostki brukowej, inny świat. Nie ma na niej żadnych zakładów przemysłowych i położenie na rzeką sprawiło, że usytuowano przy tej kilka placówek Służby Zdrowia. Jest u tylko ujęcie wody (stacja wodociągów) jeżeli to można nazwać zakładem przemysłowym.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24


1. Ulica Rybaki od strony Ulicy Zjazd. Ulica Rybaki z Ulicą Zjazd została połączona prawdopodobnie na początku lat 30-tych XIX wieku, bo w tym czasie przebito się od Nowego rynku podczas budowy drogi petersburskiej.
2. Widok z ulicy Rybaki na muszlę amfiteatr i hotel Gromada.
3. Ulica Kapucyńska dawna Mostowa,bo łączyła drogę publiczną z mostem na Narwi.
4. Centrum Rehabilitacji pw. św. Rocha założone zostało przez Caritas Diecezji Łomżyńskiej. Poświęcenie Ośrodka odbyło się 12 grudnia 2001r. przez Ks. Bp. Stanisława Stefanka - Biskupa Łomżyńskiego.
Placówka położona jest w centrum Łomży, nad rzeką Narew w otulinie Nadnarwiańskiego Parku Krajobrazowego, kilkaset metrów od trasy Łomża - Suwałki. Centrum Rehabilitacji znajduje się w nowo oddanym budynku spełniającym wszystkie wymogi sanitarno-epidemiologiczne pozbawionym barier architektonicznych
5. Hospicjum p/w św. Ducha
Towarzystwo powstało w 1992 r., zarejestrowane zostało w 1993 r. Należy do Krajowego Ruchu Hospicyjnego.
Dotychczasowe osiągnięcia: wybudowanie wolno stojacego budynku jednopiętrowego z funduszy osób prawnych i fizycznych.
Hospicjum obejmuje opieką ludzi nieuleczalnie chorych w terminalnym okresie choroby.
Udzielanie fachowej opieki osobom ciężko i przewlekle chorym w stanie terminalnym choroby nowotworowej - opieka stacjonarna w Domu Hospicyjnym oraz opieka domowa w środowisku pacjenta.
Udzielanie pomocy rodzinom osób chorych w sprawowaniu opieki.
Szkolenie pracowników i wolontariuszy w zakresie opieki hospicyjnej.
W miesiącu czerwcu 2005 r. pozyskano budynek po byłej szkole we wsi Giełczyn gmina Łomża z przeznaczeniem na Dom Pogodnej Starości.
6. Leczeniem uzależnień w powiecie łomżyńskim zajmuje się Wojewódzki Ośrodek Profilaktyki i Terapii Uzależnień w Łomży. Ośrodek został powołany w styczniu 1992 r. przez Wojewodę Łomżyńskiego jako samodzielna jednostka budżetowa.
Jego powstanie było "powiewem nowego ducha" po pierwszych wyborach samorządowych, Kongresie Trzeźwości Diecezji Łomżyńskiej i wizycie Papieża Jana Pawła II w Łomży.
Od początku swego istnienia Ośrodek współpracuje z Państwową Agencją Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Instytutem Psychologii Zdrowia PTP (od 1994r. program monitorowania efektów terapii), Duszpasterstwem Trzeźwości i Pełnomocnikami Samorządów ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.
W grudniu 1997 r. Ośrodek został przekształcony w Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej jako jeden z pierwszych w województwie łomżyńskim. Od stycznia 1999 r. podlega Sejmikowi Województwa Podlaskiego zaś od 20.09.1999r. jest placówką koordynującą funkcjonowanie placówek lecznictwa odwykowego w województwie podlaskim.
7. Kilka domów zabytkowych.
8. Staw Jemilitego.
9. Dolna część ulicy Krzywe Koło.
10.Ulica Żydowska. Dojście do dawnej plaży żydowskiej.
11. Dzisiejsze wodociągi w Łomży.
12, 13. W okolicach miejsca od Topisuki (zakręt rzeki przy Zjeździe) do ul. Żydowskiej znajdowała się prawdopodobnie (dziś dokładnie w którym miejscu, trudno jest) ustalić przeprawa przez Narew w XVI wieku.
14. Widok na ulicę Zieloną od strony Rybaków.
15,16,17. Dawna Szkoła Podstawowa nr 1, przystosowana na potrzeby oświaty ze szpitala w 1926 roku, funkcjonowała do czasu otwarcia nowej Szkoły podstawowej nr 1 przy ulicy Reymonta 9.
18. Teraz znajduje się tu Zespół Szkół Technicznych i Ogólnokształcących Nr 4 w Łomży im. Marii Skłodowskiej-Curie, przeniesiony z ulicy Zjazd (dawna budowlanka).
19 .Stary Cmentarz żydowski w Łomży został założony w 1830 roku. W 1892 roku władze cywilne zabroniły grzebać zmarłych na cmentarzu, który był już przepełniony. Ostatni znany pochówek odbył się w 1942 roku, z tego względu, że po sąsiedzku znajdowało się getto żydowski. Na powierzchni 1,5 hektara zachowało się około 150 nagrobków.
20. Widok na ulicę Plac Zielony łączący ulicę Rybaki z Ulicą Senatorską.
21.Skrzyżowanie ulicy Rybaki z dawną Obwodową, dzisiaj Ulicą Sikorskiego.
22.Widok od ulicy Sikorskiego do pierwszego zakrętu.
23.Widok od pierwszego zakrętu w kierunku ulicy Zjazd.
24. Zniszczenia wojenne widoczne z ulicy Rybaki.

maciek180501 - 2008-09-07, 22:47

Łomża. Plac Niepodległości.

(Nowa Ameryka (tak nazywano też Nowy Rynek), Świński Rynek, Plac Zambrowski) i od 1968 roku do dnia dzisiejszego Plac Niepodległości.
W 1920 roku mamy w wykazie placów i ulic miasta Łomży, chyba po raz pierwszy nazwę placu Nowa Ameryka. Powstał on przy zbiegu ulic Giełczyńskiej Polowej i Szosy Zambrowskiej na początku XX wieku (nie mam dokładnych notatek co do powstania placu). Po oddaniu do użytku w 1928 roku Hali Targowej w Łomży handel straganowy podczas jarmarków, targów został przeniesiony na wówczas już Plac Zambrowski. Plac Zambrowski placem targowym był aż do 1968 roku, kiedy to ówczesne władze przemianowały go na Plac Niepodległości i przeniosły tu Dworzec Autobusowy ze Starego Rynku. W miejscu tym po wybudowaniu trybuny honorowej odbywało się wiele zgromadzeń, no i oczywiście 1 majowych również. Na Placu Niepodległości w dniu 25 maja 1975 roku na krótko przed powstaniem województwa łomżyńskiego (28 Maj 1975 rok) Łomża została odznaczona Orderem Sztandaru Pracy II klasy. Odzaczenie wręczał ówczesny Przewodniczący Rady Państwa Pan Henryk Jabłoński. W 1991 roku Dworzec Autobusowy został przeniesiony, po wybudowaniu stanowisk dla autobusów i niewielkich poczekalni u zbiegu ulic Sikorskiego, Świerczewskiego (obecnie Al. Legionów), Dworcowa i od zachodu terenem kolejowym i na tym skończyła się popularność Placu Niepodległości. Obecnie służy za parking, który najbardziej ożywa w dniu Wszystkich Świętych. Od czasu do czasu odbywają się okolicznościowe wystawy, ale już coraz rzadziej. Stoi taki duży plac w centrum miasta i żadna z władz jakie zmieniają się co cztery lata nie ma pomysłu na jego zagospodarowanie. Pomysły może by były, ale wszystko rozbija się kasę.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15

1. Plac Niepodległości widok od klasztoru Benedyktynek.
2. Plac Niepodległości widok od Szosy Zambrowskiej.
3. Plac Niepodległości widok od Teatru Lalki i Aktora.
4. Trybuna honorowa. Miejsce wielu manifestacji w okresie PRL- u
5. Skwer od strony Szosy Zambrowskiej.
6. Budynek po byłym młynie od podwórka Od strony północnej w rogu placu został budynek po byłym młynie, który był czynny bodajże do lat sześćdziesiątych
7. Budynek po byłym młynie widok od Placu Niepodległości.
8. Plac Niepodległości 3. Kamienica z przełomu XIX i XX wieku.
9. Plac Niepodległości 9. Kamienica z przełomu XIX i XX wieku.
10. Plac Niepodległości 10 Kamienica z przełomu XIX i XX wieku.
11. Tablica z nazwą placu.
12. Plac Niepodległości 11. Róg Kierzkowej, kamienica z przełomu XIX i XX wieku. Najbardziej zniszczona.
13. Plac Niepodległości 13. Róg Szosy Zambrowskiej. Kamienica z przełomu XIX i XX wieku
14. Teatr Lalki i Aktora i rondo kompaktowe im. Hanki Bielickiej od strony Szosy Zambrowskiej. Od strony cmentarza mamy budynek wybudowany w 1935 roku Plac Zambrowski 4 (obecnie Plac Niepodległości 14 na potrzeby Straży Pożarnej. Służył on straży do 1994 roku. W tym roku strażacy przeprowadzili się na ulicę Sikorskiego do nowej siedziby, a budynek został przekazany na potrzeby Teatru Lalki i Aktora.
15. Rondo kompaktowe im. Hanki Bielickiej od ulicy Polowej . W celu usprawnienia ruchu drogowego na skrzyżowaniach ulic Zawadzkiej, Szosy Zambrowskiej i Placu Niepodległości oraz Giełczyńskiej, Polowej i Szosy Zambrowskiej wybudowano w 2005 roku dwa niewielkie ronda i nazwano je rondami im. Hanki Bielickiej.

maciek180501 - 2008-09-08, 00:01

Łomża. Ulica Kierzkowa.

Ulica Kierzkowa (od 1lutego 1940 roku Dierżyńskiego, po wojnie znowu Kierzkowa) zaczyna się od Placu Niepodległości. Początek wygląda jak centrum ogrodnicze, jest tu trzy sklepy ogrodnicze. Następnie mamy wybudowaną w latach 60-tych XX wieku Szkołę Podstawową nr 4, za szkołą ulica Kierzkowa graniczy z ogrodami Klasztoru Benedyktynek, które osiadły na Stokowej Górze w latach 1760 – 1764. Po prawej stronie ulicy mamy budynki po niedoszłej siedzibie KW PZPR, które nieodpłatnie przekazała je na rzecz Służby Zdrowia w 1981 roku. Obecnie to Siedziba Starostwa Powiatowego. Ulicę Kierzkową można by podzielić na dwie części, jakże od siebie różne. Od Placu Niepodległości do ulicy Gen. Władysława Sikorskiego (była Szosa Obwodowa), po za wymienionymi mamy tu w większości zabudowę willową lekarzy, przedsiębiorców i właścicieli mieszkających tu od lat, mieszka tu też rodzina Hanki Bielickiej zmarłej niedawno sławnej łomżanki. Tereny za ulicą Sikorskiego jeszcze jako wieś Pociejewo zostały przyłączone do Łomży na początku lat 20-tych XX wieku. Była tu zabudowa zagrodowa, co zresztą widać i do dzisiaj. Jeszcze w 1976 roku było tu 89 gospodarzy. W roku 1981 i 1984 Prezydent miast Łomży zatwierdził miejscowy plan budowy domków jednorodzinnych „Pociejewo” w granicach ulic Boczna, Kierzkowa, Sikorskiego i Szosa Zambrowska. Po lewej stronie ulicy Kierzkowej od ulicy Sikorskiego mamy Osiedle na Skarpie, po prawej Osiedle Pociejewo. Na osiedlach tych zabudowa gospodarcza jest wypierana przez nowe budynki mieszkalne. Została jeszcze pokaźna ilość budynków zagrodowych, ale to już raczej jako zabytki. Zresztą widać na zdjęciach na tle nowych zabudowań, są zabudowania nawet z okresu międzywojennego.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23

1.Ulica Kierzkowa od Placu Niepodległości.
2.Szkoła Podstawowa nr 4.
3.Ulica Kierzkowa od Starostwa do zakrętu.
4.Dalsza część ulicy Kierzkowej.
5.Ulica Kierzkowa od ulicy Sikorskiego w kierunku Placu Niepodległości.
6.Mur Od ogrodów Klasztoru Benedyktynek.
7.Skrzyżowanie ulicy Kierzkowej z ulicą Marynarską.
8.Ulica Kierzkowa od ulicy Sikorskiego w stronę Ulicy Zdrojowej.
9.Dalsza część ulicy Kierzkowej w stronę ulicy Zdrojowej.
10.Ulica Kierzkowa od ulicy Stromej w stronę ulicy Sikorskiego.
11.Widok na ulicę Witosa.
12.Widok na ulicę Górną po lewej stronie jadąc w dół.
13.Widok na ulicę Górną w prawo.
14.Widok na ulicę Stromą i Łagodną.
15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22 Budynki mieszkalne i zabudowania gospodarcze w większości z okresu przedwojennego.
23.Ulica Kierzkowa od ulicy Zdrojowej

maciek180501 - 2008-09-08, 00:03

Łomża. Szosa Zambrowska.

Szosa Zambrowska, od 27 lutego 1950 roku Uchwałą MRN przemianowano na cześć marszałka Polski i Związku Radzieckiego Konstantego Rokossowskiego, a od 20 grudnia 1956 roku Szosa Zambrowska i tak jest do dnia dzisiejszego.
Na planie Łomży z XVI wieku (Donata Godlewska, Łomża XI wiek – 1795 rok. Str. 46) jest zaznaczony Gościniec Zambrowski, który bierze swój początek od drogi do Giełczyna i Folwarku plebańskiego (dzisiejsze ogrody biskupa). Na początku wieku XIX (plan Łomży z 1805 roku, Witold Jemielity Dzieje Łomży Tysiącletnie, str. 43) zaznaczony jest taka sama nazwa Gościniec Zambrowski, bierze początek od ulicy Giełczyńskiej i jest zaznaczona ulica w dół od Gościńca (prawdopodobnie początek przyszłej Polowej. Następna mapka z 1872 roku (źródło powyżej, str. 44), nazywa się już Szosa do Zambrowska bierze początek na swego rodzaju skrzyżowaniu 5-ciu dróg, jest zaznaczona też ulica Polowa. Rok 1923 (mapka źródło powyżej, str. 46), Szosa Zambrowska połączona z ulicą Polową, Giełczyńską i Placem Nowa Ameryka (późniejszy Plac Zambrowski lub Świński Rynek).
Na początku XX wieku była to najważniejsza ulica w Łomży. Była arterią łączącą Łomżę ze światem, przecinała Szosę Obwodową, wały obronne i dalej na wschód do Czerwonego Boru, Zambrowa i Czyżewa. W owych czasach, gdy, kolej w Łomży to sprawa przyszłości (1916-1918 rok), a transport samochodowy całkiem nieznany, można było dojechać Szosą Zambrowską właśnie do Czerwonego Boru lub Czyżewa, a stamtąd pociągiem w świat, do Warszawy, nawet do Petersburga. Sama podróż do Czerwonego Boru ( 22 wiorsty, wiorsta po 1835 r. = 1066,78 m.) zajmowała żydowskim wehikułem całą noc, z postojem w Podgórzu. Drogi do Warszawy na południe były podrzędne kiepskiej jakości.
Szosa Zambrowska jest obecnie w ciągu drogi nr 63: granica państwa z obwodem Kaliningradzkim – Giżycko –Łomża –Zambrów – Sokołów Podlaski (kierunek Siedlce, Siemiatycze). W Łomży odcinkiem tej drogi Jest ciąg ulic: Szosa Zambrowska – Sikorskiego – Wojska Polskiego – Plac Kościuszki – Zjazd – granica miasta (kierunek Piątnica). W latach 2004-2005 została zmodernizowana: zrobiono nową kanalizację, wodociągi, położono nowy asfalt, wykonano chodniki. Większość środków pochodziła z Unii Europejskiej.

1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24. 25. 26. 27. 28. 29. 30. 31. 32. 33. 34 35. 36. 37. 38. 39. 40 41 42

1. Rondo im. Hanki Bielickiej od strony Szosy Zambrowskiej. W głębi po lewej stronie w narożniku Szosy Zambrowskiej i Placu Niepodległości, jeden z najstarszych budynków przy tej ulicy. Mieścił się w nim przez długi czas sklep żelazny „Kubraka”.
2. Widok na Szosę Zambrowską od Ronda.
3. Szosa Zambrowska 8, budynek mieszkalny z lat międzywojennych, mieściła się w tym budynku za komuny sklep mięsny „tania jatka”.
4. Budynek Starostwa Powiatowego po niedoszłej siedzibie KW PZPR, później przychodnia zdrowia.
5. Budynek – siedziba OHP.
6. Budynek byłego Urzędu Wojewódzkiego. Siedziba byłego Województwa Łomżyńskiego, do chwili reformy administracyjnej 1stycznia 1999 roku.
7. Była kaszarnia Pana Burbutowskiego.
8. Szosa Zambrowska nr 18 i 20 budynki mieszkalne prywatne.
9. Pomnik (od ulicy Szosa Zambrowska napis) - Pamięci Bohaterów Walk o Wolność i Niepodległość Polski w latach 1939-1956.
10. Pomnik (od ulicy Zawadzkiej napis) – Pamięci Więźniów Politycznych Zamęczonych i Pomordowanych w latach 1939-1956. Pomnik odsłonięto 20 czerwca 2003 roku. Autor projektu Edward Stefanowicz.
11. Widok na ulicę Projektowaną.
12 Szosa Zambrowska 22 i 24, prywatne budynki mieszkalne.
13.Prokuratura Rejonowa, pogotowie ratunkowe.
14. Bank Polskiej Spóldzielczości.
15. Siedziba PZU.
16. Siedziba oddziału ZUS-u.
17. Rondo im. Witolda Lutosławskiego.
18. Widok na Szosę Zambrowską w kierunku Zambrowa.
19. Szosa Zambrowska 30. Drewniany budynek do dziś zamieszkały.
20. Szosa Zambrowska 32. Oficyna murowana, także zamieszkała.
21. Szosa Zambrowska 54. Domek drewniany zamieszkały
22.Widok na miejsce straceń powstańców styczniowych przy Szosie Zambrowskiej przed uporządkowaniem tego miejsca.
23. Widok na to samo miejsce na wiosnę 2006 roku.
24. Widok w lecie 2006 roku.
25. Głaz postawiony ku pamięci powstańców styczniowych 2 listopada 1916 roku.
26. Tablica z nazwiskami powieszonych i rozstrzelanych powstańców. Łącznie rozstrzelano i powieszono 21 powstańców.
27. Ruiny młyna po prawej stronie u wylotu Szosy Zambrowskiej.
28. Dom mieszkalny młynarza z 1932 roku.
29. Widok na całą posesję młynarza.
30. Dom murowany z lat 50-tych XX wieku.
31. Szosa Zambrowska 79. Budynek mieszkalny z lat 50-tych XX wieku.
32. Szosa Zambrowska 89. Budynek mieszkalny z lat 50-tych XX wieku.
33. Widok na ulicę łączącą ulicę Wąską z Szosą Zambrowską.
34. Widok na Szkołę Podstawową nr 9.
35. Widok na ulicę Ks. Anny od strony ulicy Zawadzkiej.
36. Widok na ulicę Ks. Anny od ulicy Rycerskiej.
37. Widok na ulicę Rycerską.
38. Widok na Os. Medyk przy Szosie Zambrowskiej.
39. Widok na Szosę Zambrowską od Al. Piłsudskiego w stronę miasta.
40. Widok na Szosę Zambrowską od Al. Piłsudskiego w stronę Zambrowa.
41. Widok na ulicę Kasztelańską.
42.Widok na Al. Piłsudskiego od strony Szosy Zambrowskiej.

maciek180501 - 2008-09-08, 00:05

Łomża. Ulica Polowa.

Ulica Polowa została wytyczona prawdopodobnie na przełomie wieku XVIII i XIX. Na mapce Łomży z 1805 roku widać na skrzyżowaniu ulicy Giełczyńskiej Gościńca Zambrowskiego u wylotu z miasta ulicę prowadzącą w kierunku zachodnim. Na mapce Łomży z 1872 roku widzimy już ulicą Polową połączoną z Szosą Sniadowską. Po prawej stronie ulicy za ówczesnym folwarkiem plebańskim widać już szkic przyszłej ulicy Sadowej. U zbiegu ulic św. Mikołaja i Polowej wybudowano w 1798 roku pruskie magazyny wojskowe dla furażu, z których jeden zachował się do dzisiaj.. W czasach gubernialnych zbudowano u zbiegu ulicy Polowej i Szosy Śniadowskiej cerkiew prawosławną dla 14 Ołonieckiego pułku piechoty. W 1930 roku przebudowano ją na Dom Żołnierza. Nie przetrwał on II wojny światowej, został doszczętnie zniszczony. Na tym miejscu pod koniec lat 80-tych postawiono budynek mieszkalny w nowoczesnym stylu, w którym na parterze znalazło się miejsce dla banków. Niektórzy z miejscowej ludności nazywają ten budynek pink panther (różowa pantera).
W 1915 roku rada miejska w Łomży zatwierdziła plan sfinansowania budowy elektrowni kosztem 120.000 tysięcy marek uzyskanych w drodze przymusowej pożyczki od mieszkańców Łomży, 30,000 marek jako pomoc z powiatowego związku komunalnego i 25.000 marek z czystego zysku przedsiębiorstwa. Elektrownię oddano do użytku w kwietniu 1917 roku. Elektrownia stała w miejscu, obecnego budynku Rejonu Energetycznego. Od skrzyżowania ulicy Polowej z Al. Legionów w kierunku ulicy Wojska Polskiego mamy kilka budynków użyteczności publicznej i kilka kamienic, które prztrwały zawieruchę wojenną. Ulica Polowa miała zmienianą nazwę kilkakrotnie. Pierwszy raz w przed 1938 rokiem nadano jej nazwę na Gen. Młota – Fijałkowskiego, po raz drugi w 1940 rok od 1 lutego nazywała się Leninowską. Na wiosnę 1946 roku powrócono dom pierwotnej nazwa Polowa, ale na krótko, bo już na jesieni tego roku 9 września zastała nazwana Armii Czerwonej na cześć naszych „wybawców”. Nazwa ta przetrwała do 1989 roku , gdzie po okresie burzliwych przemian przywrócono ponownie nazwę Polowa. W latach 60-tych, 70-tych i 80-tych XX wieku Łomża zaczęła się rozbudowywać na południe od ulicy Polowej.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34

1. Ronda kompaktowe na skrzyżowaniu Polowej, Giełczyńskiej, Kierzkowej i Zawadzkiej zostały wybudowane w 2005 roku w celu usprawnienia przejazdu przez to skrzyżowanie.
2. Widok na ulicę Polową od strony rond im Hanki Bielickiej.
3. Magazyn pruski dla furażu z budowany w 1798 roku.
4. Nowy budynek Sądu oddany do użytku marcu 2004 roku.
5. Ogrody biskupa. Przed 1925 rokiem , folwark plebański.
6. Budynek na rogu ulicy Giełczyńskiej i Polowej. Własność kościelna.j.
7. Polowa 13, w okresie między wojennym mieścił się tu przędzalnia, po wojnie ten budynek przejęła oświata (TE, ZSH), potem Spółdzielnia Inwalidów „Razem”.
8. Nowe budownictwo zbudowane w latach 70-tych i początek 80-tych XX wieku.
9. Pomnik wzniesiony dla uczenia pamięci łomżyńskich harcerzy, którzy oddali życie za niepodległą Polskę.
10. Pomnik Zygmunta Glogera (ur. 3 listopada 1845 r. w Kamionce Podolskiej, zm. 16 sierpnia 1910 r. w Warszawie), polski historyk, archeolog, etnograf, folklorysta, krajoznawca.
11. W tym budynku mieściło się kino Październik, jedno z dwóch kin w Łomży.
12. Budynek, w którym mieściło się po wojnie Biuro Wystaw Artystycznych. Piętrowy z boniowanym przyziemiem, piętrach wydzielonych gzymsami kordonowymi i zwieńczony ozdobnym gzymsem. Dach stromy dwuspadowy.
13. W miejsce wyburzonej kamienicy zabytkowej wybudowano budynek o nowoczesnej architekturze.
14. Budynki Wyższego Seminarium Duchownego.
15. Obecnie Dom Specjalnej Opieki, poprzednio Dom Starców, neorenesansowy budynek z 1882 roku. Pięknie odnowiony.
16. Budynek mieszkalny o nowoczesnej architekturze, wybudowany pod koniec lat 80-tych XX wieku. (Różowa pantera.), w miejscu gdzie była cerkiew dla rosyjskiego wojska., później Dom Żołnierza. (Różowa pantera.)
17. Rejon Energetyczny, obecnie
18. Elektrownia miejska wybudowana w latach 1916 – 1817.Zniszczona w czasie II wojny światowej.
19. Fragment ulicy Polowej z początku XX wieku. Po lewej widać cerkiew wybudowaną w czasach gubernialnych. Po prawej kamienicę na rogu ulicy Cerkiewnej (Sienkiewicza), zniszczoną w czasie II wojny światowej.
20. Dom Żołnierza, wybudowany na ruinach cerkwi z wykorzystaniem jej ruin w 1930 roku. Zniszczony w czasie II wojny światowej.
21. Ulica Polowa. Widok od Al. Legionów w stronę Szosy Zambrowskiej.
22. Ulica Polowa. Widok od Al. Legionów w stronę ulicy Wojska Polskiego.
23. Budynek NOT-u, w którym mieści się Urząd Skarbowy.
24. Ulica Polowa 18. Budynek mieszkalny, z około połowy XIX wieku. Piętrowy z boniowanym przyziemiem, piętrem wyodrębnionym gzymsami kordonowymi, zwieńczony gzymsem kroksztynowym, okna piętra z gzymsami na konsolkach. Fasada dziewięcioosiowa z płaskim trójosiowym ryzalitem.
25. Polowa 22 .Dawny szpital wojskowy, neorenesansowy z końca XIX wieku. Po II wojnie światowej siedziba powiatu , potem urzędu wojewódzkiego, obecnie mieszczą się tu instytucje i organizacje społeczne, także Zarząd Oddziału Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej.
26. Polowa 53. Była Rejonowa Przychodnia Zdrowia, jeszcze wcześniej siedziba dowódcy18 Dywizji Piechoty, gen. Czesława Młota – Fijałkowskiego.
27. Polowa 55. Willa z okresu międzywojennego (1918-1939) w stylu dworkowym projektu Architekta -Zdzisława Świątkowskiego.
28. Polowa 57. Oficyna dobudowana do kamienicy nr 59.
29. Polowa 59. Kamienica z początku XX wieku.
30. Polowa 61 Kamienica z początku XX wieku.
31. Polowa 65. Kamienica z 1912 roku.
32. Kamienica narożna (róg Polowej i Wojska Polskiego od Komendy Miejskiej), ale jej adres to Wojska Polskiego 17.
33. Kamienica na rogu Wojska Polskiego i Polowej, od strony Łomżycy, też Wojska Polskiego tylko nr 19. Od strony Polowej Zabytkowa brama wjazdowa.
34. Widok ulicy Polowej od strony Parku i m. Jakuba Wagi.

maciek180501 - 2008-09-08, 00:06

Łomża. Ulica Mikołaja Kopernika.

Związku z wydaniem pod koniec XVIII wieku decyzji o zakazie pochówku zmarłych na cmentarzach kościelnych, ze względów sanitarnych, cmentarz przeniesiono w 1801 roku pół wiorsty za miasto i zlokalizowano jego przy drodze do Zawad i Giełczyna. Cmentarz przeznaczony był dla katolików i ewangelików, ponieważ Łomża była w tym czasie pod panowaniem prusaków. W związku z rozwojem miasta, które liczyło około 10 tys. Ludności zaszła potrzeba rozszerzenia cmentarz w kierunku wschodnim, uczyniono to w latach 1849 i 1861-1879. Cmentarz ewangelików znajdował się na wschód od cmentarza katolickiego. Około 1834 roku założono cmentarz prawosławny. Obejmował tereny położone na południe od cmentarzy katolickiego i ewangelickiego. W związku z powstaniem cerkwi prawosławnej i utworzeniem guberni Łomżyńskiej, oraz napływem ludności wyznania prawosławnego cmentarz poszerzany był w latach 1851-1876 i 1884-1891.
Jeżeli
Po wejściu do Łomży prusaków społeczeństwo miasta postawiło obok późniejszego cmentarza kapliczkę z figurą św. Mikołaja w broniącą ich przed wilkami (tak nazywali prusaków). Dlatego też droga według jednych od tego świętego nazywano św. Mikołaja, a według drugich nazywali ją tak na cześć cara Mikołaja II. Chociaż na mapce Łomży z 1923 roku ulica ta nazywa się Cmentarna, ale w spisie ulic Łomży z 1925 roku jest nazwa ulicy Św. Mikołaja. W 1926 roku ulica św. Mikołaja została wybrukowana. W 1940 roku Rosjanie zmienili nazwę ulicy na Komsomolską. Po wojnie wrócono do poprzedniej nazwy. W 1968 roku uchwałą rady miasta zmieniono na Mikołaja Kopernika.
W przebiegu dziejowym, zależnie od zakrętów historii, nazwa ta nabierała różnych odcieni: raz była ulicą św. Mikołaja. Innym razem ulicę nazywano Mikołaja, potem Mikołaja Kopernika. Ale „Mikołaja” było zawsze, podobnie jak zawsze ulica ta prowadziła i prowadzi na zabytkowy dziś cmentarz.
Ulica Mikołaja Kopernika bierze początek tak jak od chwili powstania cmentarza od obecnej ulicy Zawadzkiej, po lewej stronie mamy cmentarz wielo wyznaniowy z 1801 roku. Na całej ulicy przeważa prywatna zabudowa parterowa, za wyjątkiem budynku wielorodzinnego Kopernika 6 zbudowanego w 1989 roku i nowego budynku Ekonomika. Pierwsze zajęcia w obecnym budynku przy ul. Kopernika 16 odbyły się 3 września 1969 roku. Obrębie ulic polowej, Alei Legionów i Kopernika, wybudowano w latach 70-tych i 80-tych os. Waryńskiego obecnie Bohaterów Monte Cassino.
Przy zbiegu ulic Mikołaja Kopernika i Al. Legionów jest założony w 1905 roku Park Ludowy.


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 21A 22 23 24 25 25A 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35

1. Ulica łącząca ulicę Mikołaja Kopernika Z ulicą Sikorskiego, do 1968 roku Zaułek Cmentarny, obecnie Zaułek. Widok od strony ulicy Kopernika.
2. Zaułek. Widok od wejścia na cmentarz od strony Sikorskiego.
3. Zaułek. Widok od ulicy Sikorskiego.
4. Mapka Łomży z 1923 roku, na której obecna Kopernika nazywa się Cmentarna.
5. Kapliczka z figurą św. Mikołaja, postawiona obok przyszłego cmentarz przez mieszkańców miasta, żeby chroniła ich przed wilkami (prusakami).
6. Ulica Kopernika od strony ulicy Zawadzkiej.
7. Najmłodsza część cmentarza katolickiego. Mur od strony Szosy zambrowskiej wybudowano w 1888 roku.
8. Brama główna wybudowana w 1879 roku w stylu neogotyckim.
9. Plac przy ulicy Kopernika. W latach 70-tych XX wieku wybudowano blok mieszkalny przez co zniszczono zabytkową aleję lipową prowadzącą od Szosy Zambrowskiej do bramy głównej cmentarza.
10. Budynek przedpogrzebowy wybudowany w 1853 roku, według projektu budowniczego powiatowego, Teodora Bogumiła Seyfrieda.
11. Kaplica Śmiarowskich, fundacji Mateusza Śmiarowskiego dla jego żony Wincenty z Rupińskich – początkowo p.w. św. Wincentego, później św. Krzyża. Wzniesiona w 1838 roku w stylu klasycystycznym na rzucie koła.
12. Dzwonnica murowana wzniesiona przy kaplicy Śmiarowskich w 1866 roku w kształcie filara pokrytego dwuspadowym daszkiem.
13. Budynek mieszkalny wybudowany w latach 80-tych XX wieku.
14. Najstarsza część cmentarza katolickiego.
15. Były cmentarz ewangelicki założony w 1801 roku, obecnie komunalny. Murowane ogrodzenie wykonano w 1844 roku. Od wschodu graniczył z cmentarzem katolickim, od zachodu z cmentarzem prawosławnym. W 1977 roku przejęty przez gospodarkę komunalną
16. Brama główna neoromańska cmentarza ewangelickiego wybudowana w 1879 roku.
17. Była kaplica ewangelicka od strony Kopernika, wzniesiona w 1844 roku.
18. Była kaplica ewangelicka od strony cmentarza.
19. Były cmentarz prawosławny założony około 1834 roku, obecnie komunalny.
20. Część wschodnia cmentarza prawosławnego. Cmentarz zamknięto w 1922 roku. W 1977 roku przejęty przez gospodarkę komunalną.Narożniku cmentarza od strony Kopernika utworzono w trosce o zachowanie najstarszych zabytków cmentarza – w 1978r. utworzono niewielkie lapidarium, w którym zgromadzono fragmenty żeliwnych ozdób, 32 nagrobki i krzyże, secesyjną kaplicę grobową.
21. Była prawosławna kaplica cmentarna neoklasycystyczna pod wezwaniem Grobu Pańskiego wybudowana w 1910 roku. Obecnie kaplica katolicka.
21A Widok na prezbiterium kaplicy cmentarnej.
22. Budynek Ekonomika w którym pierwsze zajęcia odbyły się w 1969 roku.
23. Tablica upamiętniająca stulecie Ekonomika (2006r.) .
24. Budynek przedwojennej przędzalni, w latach powojennych do 1969 roku budynek szkolny Ekonomika.
25. Budynek wybudowany za czasów gubernialnych. Kopernika 17, 19.
25A. Na budynku zabytkowym ul. Mikołaja Kopernika 19 została położona nowa elewacja, przez co zeszpeciła wygląd tego zabytku. Co na to konserwator zabytków?
26. Budynek w stylu dworkowym przy Parku Ludowym od strony Kopernika.
27. Budynek w stylu dworkowym od strony Parku Ludowego.
28. Park Ludowy założony w 1905 roku. Wejście do Parku Ludowego od ulicy Kopernika.(róg Al. Legionów).
29. Park Ludowy i jego wygląd w pełni lata.
30. Ulica Kopernika. Widok od strony Al. Legionów.
31, 32, 33, 34, 35. Kilka budynków prywatnych. Pamiętających czasy międzywojenne.

maciek180501 - 2008-09-08, 00:08

Łomża. Nowy Rynek. (Plac Kościuszki)

Rozwój Łomży od początku XVII wieku do połowy wieku XIX postępował w kierunku północno – wschodnim. Przedmieścia, które znajdowały się za bramami miejskimi zostały wchłonięte przez miasto. Na początku XVII wieku wytyczono Nowe miasto, Nowy Rynek i nowe ulice na terenie dawnego folwarku miejskiego. W latach 1612 – 1614 na skarpie wzniesiono drewniane kościół i kolegium jezuitów, w którym otwarto pierwszą szkołę średnią zwaną Kolegium Łomżyńskim (spłonęły w 1696 roku).
O rozwoju tej części miasta świadczy plan – szkic z 1619 roku, wykonany w związku z lokalizacją i zamierzoną budową kościoła jezuitów, zachowany w Bibliotece Narodowej w Paryżu, a odnaleziony przez profesora Franciszka Piaścika. Plan ów obejmował zarówno Nowe jak i Stare Miasta, Narew i miejsca przewozu przez rzekę, najstarsze zjazdy i drogi do rzeki. W 1732 roku ukończono budowę kościoła jezuickiego w stylu barokowym pod wezwaniem, św. Stanisława Kostki i (1754r.) dwupiętrowe murowane kolegium (oba poprzednie drewnianr budynki zniszczone przez pożar w 1696 roku). Budowle te wybudowano dzięki fundacji starosty łomżyńskiego Jana Szembeka i jego żony Ewy.
Latach 20-tych XIX wieku przeprowadzono przez Łomżę Trakt Warszawsko – Petersburski łączący Zachodnią Europę z Rosją (wtedy wiedziano, że najkrótsza drogą łącząca zachodnią Europę z krajami bałtyckimi wiedzie przez Łomżę, a nie Białystok). W latach 20-tych XIX wieku Nowy Rynek zabudowano murowanymi budynkami parterowymi i piętrowymi.
W 1917 roku w setną rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki ma skwerze Nowego Rynku postawiono obelisk kamienny, zmieniono nazwę na Plac Kościuszki.
Plac Kościuszki dzisiejszy kształt uzyskał w na początku lat 60-tych XX wieku (1964 rok) W czasie wojny zabudowa Placu Kościuszki został całkowicie zniszczona. Zabudowa, która w tej chwili jest na Placu Kościuszki ( oprócz początku ulicy Długiej) to zabudowa powojenna.


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25

1 XVII- wieczna mapka Łomży
2 Widok z ronda na Al. Legionów. Część zdjęć robiona z dachu budynku Długa 1.
3 Widok na ulicę Woj. Pol.
4 Wjazd z ulicy Woj. Pol. na rondo.
5 Zjazd z ronda na ulicę Piękną.
6 Część XVIII – wiecznego muru otaczającego dawne kolegium. W 1958 roku wmurowano pamiątkowy głaz, w czasie pierwszego zjazdu Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej.
7 Płot metalowy zabytkowy z tego samego okresu.
8 Tabliczka z nazwiskiem wykonawcy płotu zabytkowego na słupku bramy wejściowej na plac szkolny.
9 Brama wejściowa, zabytkowa. Widok od strony szkoły.
10 Brama zabytkowa. Widok od ronda.
11 Ulica Zjazd od Ronda w kierunku Piątnicy.
12 Rondo od strony ulicy Zjazd. Widok z dachu budynku Długa 1.
13 Widok na ulicę Rządową od strony ronda.
14 Rondo od strony budynku Długa 1. Widok z dachu tegoż budynku.
15 Widok na ulicę Długą od strony ronda.
16 Rondo od strony dawnego domu partii.
17 Budynek PKO i PZU wybudowany, w celu ochrony przed grożącemu Stachowi Konwie dla mieszkańców domu partii.
18 Kino Miraż, zbudowane przed 1914 rokiem, rozebrane mimo niewielkiego zniszczenia w 1945 roku z przeznaczeniem na budowę domu partii.
19 Do 1989 roku dom partii, potem WSP.
20 Dawne Delikatesy, budynek z lat 60-tych.
21 Stare gimnazjum. (Byłe kolegium jezuitów). Wybudowane w 1754 roku, rozebrane w 1896 roku.
22 Budynek Długa 1 wybudowany w latach 60-tych XX wieku, na parterze sklepy przemysłowe.
23 Gimnazjum zostało wzniesione między 1898 a 1906 r. wg projektu architekta Feliksa Nowickiego, w stylu neorenesansowym. Początkowo gimnazjum męskie.
Korpus główny jest trzykondygnacyjny, pięcioosiowy, zryzalitowany a skrzydła boniowane, dwu-kondygnacyjne. W fasadzie korpusu trzy wielkie arkadowe okna. Po wkroczeniu do Łomży Niemców w 1915 roku była to siedziba gubernatora niemieckiego. Po zakończeniu I wojny światowej mieściło się tu Gimnazjum Żeńskie. Budynek ten po wojnie zawsze związany był ze szkolnictwem. Mieściło się tu Liceum Pedagogiczne, Zespół Szkół Budowlanych. Oddział Zamiejscowy Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie, Liceum Plastyczne. Obecnie siedziba II Liceum Ogólnokształcącego.
24 W 1917 roku w setną rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki społeczeństwo miasta Łomży postawiło kamienny obelisk. Od tego czasu Nowy Rynek przemianowano na Plac Kościuszki.
25 Plac Kościuszki w 1918 roku. Widać na zdjęciu jakie zmiany zaszły na Placu Kościuszki.

maciek180501 - 2008-09-08, 00:10

Łomża. Ulica Zjazd.

Na początku XIX wieku (data bliżej nieokreślona) przez Łomżę przebiegała droga handlowa tzw. Trakt warszawsko – petersburski, co sprzyjało jej rozwojowi, w/g niektórych źródeł nazywał się też traktem Kowieńskim. Początkowo był to gościniec, ale w miarę zwiększania się ruchu pojazdów także pocztowych, również i wojska, zaczęto trakt modernizować. W 1804 – 1810 usypano 2000 kroków grobli od Łomży do Piątnicy, w 1817 roku wybudowano szosę główną traktu petersburskiego (obecnie Wojska Polskiego), w latach 20-tych XIX wieku utwardzono drogę z Ostrołęki do Łomży i oddano go w 1829 roku ponownie do użytku. Traktem tym przejeżdżało i gościło w Łomży wiele osobistości (Witold Jemielity – Dzieje Łomży Tysiącletnie str. 93). Trasa ówczesnego traktu przebiegała przez Łomże dość krętą trasą, (Szosowa - obecnie Wojska Polskiego, Nowy Rynek, ulicą Długą, Krótką, Krzywe Koło i Kapucyńską w dół. Wlatach 50-tych XIX wieku trakt poprowadzono Nowy Rynek, burząc część zabudowań popijarskich między kościołem a gimnazjum. W ten sposób powstała ulica Zjazdowa. Przekopano ją całkowicie na nowo, a nie przeprowadzono parowem wcześniej istniejącym. Trakt przeprowadzono tędy, ponieważ było to najkrótsze i najprostsze połączenie szosy warszawskiej z groblą i mostem. Przebiegał też tędy droga handlowa z Prus Wschodnich przez Kolno, Łomżę, Zambrów, Czyżew do Siedlec. Na skarpie po rozbiórce w 1896 roku gimnazjum pojezuickiego, wybudowano w latach 1898-1906 gimnazjum początkowo męskie, później żeńskie wg projektu Feliksa Nowickiego (opis powyżej. Nieco niżej pod koniec XIX wieku wybudował Dom Tyburcy Chodźko, znany fotograf z Łomży wygnaniec z Litwy, który w nim w ogóle nie zamieszkał.
Ulica Zjazdowa była fragmentem traktu prowadzącego z Warszawy przez Ostrołękę, Łomżę, Grajewo, Suwałki, Kowno do Petersburga. Trakt warszawsko – petersburski budowano wiele lat. Jest on zaznaczony na mapie z 1822 roku, podobnie jak na późniejszych, ale nie wiadomo, od kiedy istniał w rzeczywistości.
Ulica początkowo nazywała się Zjazdowa, potem Zjazd, przed 1938 rokiem zmieniono na Generała Orlicz – Dreszera, od 1 lutego 1940 roku, Kultury Fizycznej, po wojnie ponownie Zjazd.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21

22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33


1. Początek ulicy Zjazd od Placu Kościuszki.
2. Widok na ulicę Zjazd z dachu budynku Długa 1.
3. Płot zabytkowy z XVIII przy II LO. Widok od strony ulicy Zjazd.
4. Widok na Hotel Gromada.
5. Widok na II LO od strony ulicy Zjazd.
6. Dom Chodźki. (Bursa nr 3). Widok od wejścia.
7. Dom Chodźki. Widok od dołu ulicy Zjazd.
8. Widok na klasztor Kapucynów.
9. Powojenna mleczarnia, potem zakłady mięsne, obecnie sklep „ Instalator”. Widok od ulicy Rybaki.
10. Jak wyżej, lecz od strony ulicy Via Baltica.
11. Via Baltica.
12. Ulica Zjazd. Od ulicy Via Baltica w kierunku mostu.
13. Topisuka. Zakręt rzeki przy samej ulicy Zjazd.
14. Przedwojenna przystań wioślarska (1913 rok). Obecnie LOK.
15. LOK. Miejsce w przedwojennej przystani wioślarskiej.
16. Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Łomży. Miejsce egzaminowana przyszłych kierowców.
17. Dyrekcja MPWiK w Łomży.
18. Głaz MPWiK.
19. Fronton budynku przedwojennego Miejskiego Stadionu Sportowego, zbudowanego w latach 1930-1933 na gruntach spalonego tartaku państwowego wykupione przez Radę Miejską. Wały usypano z ziemi dowożonej wojskowymi ciężarówkami z oddalonego o kilometr niedokończonego przez Niemców nasypu kolejowego w kierunku Pisza. (Henryk Pestka – Piłka Nożna na Ziemi Łomżyńskiej w latach 1917-1997).
20. Obecne wejście na Stadion Miejski w Łomży.
21. Płyta stadionu po remoncie. Widok od Łomży.
22. Nowa trybuna na wale od Narwi.
23. Stara trybuna od ulicy Zjazd.
24. Trybuna dla kibiców przyjezdnych (klatka).
25. Budynki oczyszczalni ścieków w Łomży. Oddana została do użytku pod koniec lat 90-tych zmodernizowana w 2003 roku.
26. Oczyszczalnia. Widok od Narwi.
27. Oczko wodne za oczyszczalną.
28. Oczko wodne za stadionem.
29. Wjazd na most na Narwi od strony Łomży.
30. Widok na ulicę Zjazd od mostu.
31. Most od strony Piątnicy.
32. Widok na Narew z mostu w kierunku Kalinowa.
33. Widok na Narew w kierunku Czarnocina.

maciek180501 - 2008-09-08, 00:11

Łomża. Ulica Zamiejska.

W 1824 roku w związku z rozbudową miasta w kierunku zachodnim wytyczono nowe ulice: Wiejska, Nadnarwiańska, Ogrodowa, Piękna, Przechodnia (nie istnieje), na mapie z 1805 roku mamy już szkic przyszłej ulicy Zjazdowej (Zjazd) i ulicy Zamiejskiej. W latach 40-tych XIX wieku przebito się przez skarpę, burząc częściowo zabudowania pijarskie i poprowadzono ulicę Zjazdową, która miała połączyć ulicę Nadnarwiańską ze Zjazdową omijając zabudowania pijarów na skarpie będąca w ciągu traktu warszawsko – petersburskiego. Równocześnie powstała ulica Zamiejska. Na mapce z 1872 roku May już zaznaczoną ulicę Zjazdową i ulicę Zamiejską. Pierwotna ulica Zamiejska zaczynała się nieco powyżej zakrętu Topisuka i biegła obok ulicy Zjazdowej i na wysokości ulicy Rybaki skręcała w kierunku zachodnim, łącząc się z ulicą Nadnarwiańską omijając zabudowania pijarów na skarpie. Prawdopodobnie na początku XX wieku połączono ulicę Zamiejską z ulicą Rybaki, co widać na mapce z 1923 roku. Obecnie w Łomży ulica Zdrojowa, Rybaki, Zamiejska, Nadnarwiańska i Grobla Jednaczewska, są w ciągu trasy turystycznej (od Bronowa do Łomży) 16 kilometrów Łomżyńskiego Parku Krajobrazowego Doliny Narwi, dalej nad Narwią do Nowogrodu. Obecna zabudowa na ulicy to po lewej stronie jak widać na załączonych zdjęciach to zabudowa piętrowa prywatna, po prawej zaś w większości budynki komunalne i hotel Biebrza.
Przed 1939 r. ulica Zamiejska przebiegała tak ja to widać na zdjęciu nr 4 i dalej biegła prosto by następnie skręcić w lewo ku górze. Miała znaczny spadek. Kończyła się przy ulicy Nadnarwiańskiej przy budynku opisywanym przez prof. B . Winiarskiego w " Nad Wissą, Pissą i Narwią". Budynek Ten nazywano "Żabiną". Na uliczce tej zabudowania były tylko w dolnej części uwidocznionej na zdjęciu nr 4 i w górnej części przy szpitalu św. Ducha (kamienica Glińskiej, później i Kotowskich) . Z lewej strony ulicy Zamiejskiej na wzniesieniu widoczny był budynek Chodźki z niższymi zabudowaniami gospodarczymi, ale administracyjnie przynależał chyba do ulicy Zjazd. Obecnej drogi na której położony jest asfalt nie było. Po wojnie usypano grobelkę i nowa przejezdna część ulicy Zamiejskiej do Nadnarwiańskiej zaczęła przebiegać powyżej starej po tejże grobelce. Patrząc od ulicy Zjazd po lewej stronie grobelki powstał spory wąwóz. Pod koniec lat sześćdziesiątych zaczęto go zasypywać, sprzedano działki i powstały prywatne posesje.
Mapki wymienione powyżej można obejrzeć w książce Dzieje Łomży Tysiącletnie - Witolda Jemielitego str. 43, str. 44 i str. 46.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13

1. Tutaj zaczynała się w XIX wieku ulica Zamiejska.
2. Hotel Biebrza. Widok od strony ulicy Zjazd. Zwróćcie uwagę na napis na prawej stronie dachu.
3. Zejście z ulicy Zjazd na dolną część ulicy Zamiejskiej.
4. Dolna prawa strona ulicy Zamiejskiej.
5. Skrzyżowanie ulicy Zamiejskiej z ulicą Zjazd i ulicą Rybaki.
6. Zabudowa lewej strony ulicy Zamiejskiej.
7. Zabudowa prawej strony ulicy Zamiejskiej.
8. Dawny Dom Chodźki, obecnie Bursa Szkolna nr 3.
9. W tym miejscu była ulica Zamiejska przed przebudową.
10. Dawna Łaźnia Miejska, obecnie Hotel Biebrza.
11. Widok na ulicę Zamiejską, od ulicy Nadnarwiańskiej.
12. Mapka Łomży z 1872 roku.
13. Mapka Łomży z 1923 roku.

maciek180501 - 2008-09-08, 00:14

Łomża. Ulica Nadnarwiańska.

Narew stanowiła przeszkodę trudną do pokonania więc linia zabudowy miasta zaczynała posuwać się na północny - zachód w kierunku wsi Skowronki i Łomżyca.
Pierwsze w XIX wieku projekty rozwoju przestrzennego i urbanistycznego Łomży zarysowano zaraz po 1807 roku, kiedy miasto zostało siedzibą władz departamentu, ale krótki okres istnienia Księstwa Warszawskiego nie pozwolił na ich realizację. Do projektów tych powrócono w okresie Królestwa Polskiego.
Dlatego też w 1824 roku wytyczono ulice między innym Nadnarwiańską z takimi ulicami jak Wiejska, Ogrodowa, Przechodnia i Piękna.
Ulica Nadnarwiańska już w połowie XIX wieku łączyła się poprzez ulicę Zamiejską z ulicą Zjazdową która był częścią traktu petersburskiego i dalej na wschód przez osiedle Rybaki w kierunku Starej Łomży., oraz na zachód nad rzeką w kierunku Nowogrodu. Na tej ulicy nie było ważniejszych zabudowań, poza zabudowaniami gospodarskimi.
Obecnie ulica Nadnarwiańska jest w Nadnarwiańskim ciągu komunikacyjnym – ulica Nadnarwiańska i Grobla Jednaczewska i dlatego też w 2005 roku władze Łomży złożyły wniosek do Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego o dofinansowanie na modernizację Grobli Jednaczewskiej i ulicy Nadnarwiańskiej.
Projekt uzyskał wysoką punktację w trakcie oceniania wniosku przez Panel Ekspertów oraz Regionalny Komitet Sterujący, lecz nie został pozytywnie zaopiniowany przez Zarząd Województwa Podlaskiego.
Ulica Nadnarwiańska Od Zamiejskiej do Stacha Konwy ma nawierzchnię pamiętającą prawdopodobnie początek XX wieku. Obecna zabudowa to budynki parterowe pamiętające czasy międzywojenne, piętrowe zaś, są z okresu powojennego.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13

1. Widok na ulicę Nadnarwiańską od strony ulicy Zamiejskiej.
2. Widok na ulicę Nadnarwiańską od zakrętu na dole kierunku Zamiejskiej.
3. Widok od Grobli do zakrętu.
4. Widok na Groblę Jednaczewską.
5. Ulica Kanalna od Nadnarwiańskiej.
6. Ulica Kanalna wewnątrz osiedla przy Pięknej.
7. Skrzyżowanie ulicy Stacha Konwy z Nadnarwiańską.
8, 9, 10, 11, 12. Budynki które przetrwały zawieruchę wojenną.
13. Tęcza w listopadzie, widoczna z ulicy Nadnarwiańskiej.

Świerk na zdjęciu nr 1 przy budynku po lewej stronie ulicy w tej chwili już nie istnieje. Został ścięty, być może przyczyną ścięcia były ostatnio szalejące wichury.
Obecnie na ulicy Nadnarwiańskiej trwa remont. Wymieniana jest nawierzchnia ulicy, budowane podjazdy do każdej posesji i scieżka rowerowa w która prowadzi doliną Narwi.

maciek180501 - 2008-09-08, 00:16

Łomża. Ulica Wiejska.

Ulica Wiejska powstała w tym samym czasie, co Nadnarwiańska i łączyła ulicę Szosową (Trakt Petersburski obecnie Wojska Polskiego) z ulicą Nadnarwiańską, w okresie późniejszym (koniec pierwszej połowy XIX wieku), kiedy przebito się przez skarpę i poprowadzono Trakt Petersburski przez Nowy Rynek, dalej poprzez ulicę Zamiejską łączyła się ponownie z Traktem Petersburskim. W 1825 roku przy ulicy Wiejskiej od strony ulicy Szosowej wybudowano więzienie zwane popularnie czerwonakiem, rozebrane w latach 1920 – 1934. W okresie gubernialnym wybudowano w Łomży wiele znaczących budowli i budynków mieszkalnych. Jako że rozbudowa Łomży postępowała na północny – zachód, ulica Wiejska znalazła się w tej strefie. Wybudowano tu kilka okazałych kamienic, niektóre z nich przetrwały do dnia dzisiejszego. W jednej z nich w 1906 roku założono Szkołę Handlową (dzisiejszy Ekonomik).
U zabiegu ulicy Wiejskiej i Nadnarwiańskiej w 1878 roku wybudowano szpital św. Ducha w/g projektu Feliksa Nowickiego. Uroczyste otwarcie i poświęcenie nastąpiło 3 listopada 1886 roku.
Znajdowały się w nim: 5 sal dla chorych, sala operacyjna, gabinet lekarski, apteka, kaplic, skład bielizny, 2 pokoje z wannami, kancelaria i mieszkanie dla szarytek. Suterenach były: kuchnia, pralnia, piwnice, spiżarnia i mieszkania dla służby. Po II wojnie światowej budynek ten przeznaczono na potrzeby oświaty, Którym kształcono zastępy pielęgniarek.
Na rogu ulicy Wiejskie i Szosowej w latach 1910 – 1911 doktor Rudolf Beber wybudował budynek kinoteatru Mirage (Miraż). W1945 roku, mimo, że budynek kinoteatru nadawał się do odbudowy, rozebrano jego i władze partyjne z uzyskanego budulca wybudowały sobie siedzibę przy Placu Kościuszki , jakby to było najważniejsze dla jej mieszkańców.
Dzisiejsza ulica Wiejska, to kilka kamienic pogubernialnych ocalałych z zawieruchy wojennej, kilka budynków mieszkalnych wielorodzinnych (bloki) Łomżyńskiej Spółdzielni Mieszkaniowej i Stacja Paliw Orlenu przy zbiegu ulicy Wiejskiej i Wojska Polskiego, budynek polikliniki policyjnej (róg Kolegialnej) i dawnego szpitala św. Ducha.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26

1. Widok na ulicę Wiejską od ulicy Wojska Polskiego.
2, 3, 4, 5, 6. Kamienice z okresu gubernialnego (koniec XIX i początek XX wieku).
7. Wiejska 6, 8. Wiejska 8 wyremontowana i dobudowano do niej od ulicy Pięknej nowy budynek.
8. Widok na ulicę Wiejską od ulicy Pięknej.
9. Widok na ulicę Wiejską od ulicy Pięknej do Nadnarwiańskiej.
10. Widok na ulicę Kanalną.
11. Widok na ulicę Kolegialną. Dojazd od ulicy Wiejskiej do LO II.
12 Budynek Polikliniki Policji. Początek XX wieku.
13. Dawny szpital św. Ducha widok od strony ulicy Kolegialnej.
14. Dawny szpital św. Ducha. Wejście główne.
15. Figurka Matki Boskiej.
16. Pomnik poświęcony Obrońcom i Wyzwolicielom Ojczyzny.
17. Data poświęcenia i uroczystego oddania Szpitala do użytku.
18. widok na ulicę Wiejską od ulicy Nadnarwiańskiej.
19. Ulica Wiejska w 1915 roku.
20. Kino Miraż z 1910 roku.
21. Więzienie przy ulicy Wiejskiej z 1825 roku.
22. Szpital św. Ducha, okres między wojenny.
23. Dawny szpital św. Ducha obecnie w zimie
24. Budynek wielorodzinny ŁSM. Wiejska 4.
25. Budynki wielorodzinne współczesne ŁSM. Wiejska 3, 5.
26. Stacja Paliw Orlen-u. Wiejska 1

maciek180501 - 2008-09-08, 00:18

Łomża. Ulica Piękna.

Ulica Piękna tak jak i inne ulice z dzielnicy Rembielin wytyczono w latach 1820-1826 związku z rozbudową miasta na północny – zachód. Bierze ona swój początek od obecnego Placu Kościuszki w owych czasach Nowy Rynek, przecina ulicę Wiejską, dalej łączy się z ulicą Feliksa Bernatowicza (Adamowska) dochodzi do ulicy Stacha Konwy (Wasilewska) i poprzez Stacha Kanwy, Nadnarwiańską, Groblą Jednaczewską, do zielonych płuc Łomży, Lasu Jednaczewskiego. Do lat sześćdziesiątych i początku siedemdziesiątych XX wieku w dzielnicy Rembielin a w szczególności przy ulicy Pięknej występowała zwarta zabudowa drewniana w bardzo złym stanie technicznym. Dlatego rozebrano ją i zbudowano budynki mieszkalne wielopiętrowe, swoją wielkością i kształtem dostosowane do ukształtowania terenu i budynków już istniejących, co w powiązaniu z zielenią osiedlową tworzy dość harmonijną całość. Z okien domów rozciąga się malowniczy widok na pradolinę Narwi i Las Jednaczewski. Osiedle to nazwano 25 – lecia PRL, przez mieszkańców Łomży i tak nazywane Rembielinem.
Dzisiejsza piękna to zabytkowa kamienica róg Pięknej i Wiejskiej od strony I LO po przeciwnej stronie od strony dawnego szpitala św. Ducha, reszta to budynki wymienione wcześniej.
1 2 3 4 56 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21


1. Widok na zjazd z ronda w ulicę Piękną. Zdjęcie wykonano z dachu budynku Długa 1.
2. Szkoła Podstawowa nr 2 im. Władysława Broniewskiego. Dawna ćwiczeniówka Liceum Pedagogicznego.
3. Kamienica mimo, że była w nienajgorszym stanie została rozebrana i plac prawdopodobnie czeka na nowoczesną zabudowę.
4. Piękna 1. Stare Delikatesy. Lewa strona ulicy Pięknej od ronda.
5. Nowy budynek połączony z zabytkowym na ulicy Wiejskiej, od strony Nowogrodzkiej do ronda.
6. Widok na ulicę Piękną od ulicy Wiejskiej w kierunku ronda.
7. Ten sam odcinek ulicy Pięknej, ale z 1915 roku.
8. Narożnik ulicy Pięknej i ulicy Wiejskiej od Szkoły Podstawowej nr 2. Właśnie część tej kamienicy została rozebrana.
9. Narożnik ulicy Pięknej i Wiejskiej, zabytkowa kamienica z początku XX wieku.
10. Widok na ulicę Piękną od Wiejskiej w dół.
11. Nowe budownictwo (budynki wielo klatkowe usytuowane wzdłuż ulicy Pięknej od strony ulicy Nowogrodzkiej, aż do ulicy Stacha Kanwy.
12. Nowe budownictwo od strony ulicy Nadnarwiańskiej. Budynki mieszkalne 4-piętrowe tzw. punktowce, usytuowane w obrębie ulic Wiejska, Nadnarwiańska, Stacha Konwy i Piękna.
13. Dalsze budynki (punktowiec) nowe budownictwo. Bliżej ulicy Kanalnej.
14 Następne budynki (punktowce) naprzeciw ulicy Bernatowicza.
15. Budynki mieszkalne (punktowce) od strony Stacha Konwy i Nadnarwiańskiej.
16. Nowy budynek wielo klatkowy od strony ulicy Stacha Konwy i Nowogrodzkiej.
17. Widok na ulicę Piękną od strony ulicy Stacha Konwy.
18. Taka właśnie zabudowa była w końcu lat 60-tych, jeszcze jak pamiętam na początku lat 70-tych.
19. Ulica Kanalna, górna część, od strony ulicy Wiejskiej, przedzielona nowo zbudowanymi punktowcami.
20. Ulica Kanalna od strony Nadnarwiańskiej w kierunku osiedla.
21. Dolna część ulicy Kanalnej na osiedlu.

maciek180501 - 2008-09-08, 00:19

Łomża. Ulica Piękna.

Ulica Piękna tak jak i inne ulice z dzielnicy Rembielin wytyczono w latach 1820-1826 związku z rozbudową miasta na północny – zachód. Bierze ona swój początek od obecnego Placu Kościuszki w owych czasach Nowy Rynek, przecina ulicę Wiejską, dalej łączy się z ulicą Feliksa Bernatowicza (Adamowska) dochodzi do ulicy Stacha Konwy (Wasilewska) i poprzez Stacha Kanwy, Nadnarwiańską, Groblą Jednaczewską, do zielonych płuc Łomży, Lasu Jednaczewskiego. Do lat sześćdziesiątych i początku siedemdziesiątych XX wieku w dzielnicy Rembielin a w szczególności przy ulicy Pięknej występowała zwarta zabudowa drewniana w bardzo złym stanie technicznym. Dlatego rozebrano ją i zbudowano budynki mieszkalne wielopiętrowe, swoją wielkością i kształtem dostosowane do ukształtowania terenu i budynków już istniejących, co w powiązaniu z zielenią osiedlową tworzy dość harmonijną całość. Z okien domów rozciąga się malowniczy widok na pradolinę Narwi i Las Jednaczewski. Osiedle to nazwano 25 – lecia PRL, przez mieszkańców Łomży i tak nazywane Rembielinem.
Dzisiejsza piękna to zabytkowa kamienica róg Pięknej i Wiejskiej od strony I LO po przeciwnej stronie od strony dawnego szpitala św. Ducha, reszta to budynki wymienione wcześniej.
1 2 3 4 56 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21


1. Widok na zjazd z ronda w ulicę Piękną. Zdjęcie wykonano z dachu budynku Długa 1.
2. Szkoła Podstawowa nr 2 im. Władysława Broniewskiego. Dawna ćwiczeniówka Liceum Pedagogicznego.
3. Kamienica mimo, że była w nienajgorszym stanie została rozebrana i plac prawdopodobnie czeka na nowoczesną zabudowę.
4. Piękna 1. Stare Delikatesy. Lewa strona ulicy Pięknej od ronda.
5. Nowy budynek połączony z zabytkowym na ulicy Wiejskiej, od strony Nowogrodzkiej do ronda.
6. Widok na ulicę Piękną od ulicy Wiejskiej w kierunku ronda.
7. Ten sam odcinek ulicy Pięknej, ale z 1915 roku.
8. Narożnik ulicy Pięknej i ulicy Wiejskiej od Szkoły Podstawowej nr 2. Właśnie część tej kamienicy została rozebrana.
9. Narożnik ulicy Pięknej i Wiejskiej, zabytkowa kamienica z początku XX wieku.
10. Widok na ulicę Piękną od Wiejskiej w dół.
11. Nowe budownictwo (budynki wielo klatkowe usytuowane wzdłuż ulicy Pięknej od strony ulicy Nowogrodzkiej, aż do ulicy Stacha Kanwy.
12. Nowe budownictwo od strony ulicy Nadnarwiańskiej. Budynki mieszkalne 4-piętrowe tzw. punktowce, usytuowane w obrębie ulic Wiejska, Nadnarwiańska, Stacha Konwy i Piękna.
13. Dalsze budynki (punktowiec) nowe budownictwo. Bliżej ulicy Kanalnej.
14 Następne budynki (punktowce) naprzeciw ulicy Bernatowicza.
15. Budynki mieszkalne (punktowce) od strony Stacha Konwy i Nadnarwiańskiej.
16. Nowy budynek wielo klatkowy od strony ulicy Stacha Konwy i Nowogrodzkiej.
17. Widok na ulicę Piękną od strony ulicy Stacha Konwy.
18. Taka właśnie zabudowa była w końcu lat 60-tych, jeszcze jak pamiętam na początku lat 70-tych.
19. Ulica Kanalna, górna część, od strony ulicy Wiejskiej, przedzielona nowo zbudowanymi punktowcami.
20. Ulica Kanalna od strony Nadnarwiańskiej w kierunku osiedla.
21. Dolna część ulicy Kanalnej na osiedlu.

maciek180501 - 2008-09-08, 00:22

Łomża. Ulica Ogrodowa.

Ulica Ogrodowa. Początkowo Spacerowa tak jak inne ulice z osiedla Rembielin: Wiejska, Piękna, Nadnarwiańska i te, które nie istnieją: Topolowa i Przechodnia wytyczona w latach 1820-1826 położona była między Traktem Petersburskim (Woj. Pol.), a Różańcową Grodzią (Nowogrodzka). Na ulicy Ogrodowej kończyła się zwarta zabudowa miasta w kierunku zachodnim. W 1842 w obrębie ulic Trakt Petersburski, Ogrodowa, Nowogrodzka założona Ogród Miejski. W latach 70-tych XIX wieku powstały ulice w niedalekim sąsiedztwie ulicy Ogrodowej, między innymi, Wasilewska (Stacha Konwy), która dochodziła do ulicy Ogrodowej i stanowiły jakby umowną granicę miasta od zachodu. Ulica Ogrodowa, od końca XIX wieku, o tyle się zmieniła, że Ogród Miejski zamiast rowu od ulicy został ogrodzony murowanym płotem, którego teraz niewiele pozostało. W narożniku ulic Szosowej Ogrodowej była brama metalowa, której też nie ma. Budynki na obecnej Ogrodowej o tyle się zmieniły, że zostały odnowione, za wyjątkiem drewniaka, który jest chyba w niezmienionym kształcie i wyglądzie od chwili wybudowania.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10


1. Ulica Ogrodowa od strony Wojska Polskiego.
2. Narożnik ulicy Ogrodowej i Wojska Polskiego (Budynek Woj. Pol. 8).
3. Wejście do Ogrodu Miejskiego Obecnie.
4, 5, 6, 7. Budynki zabytkowe na ulicy Ogrodowej.
8. Widok ulicy Ogrodowej od strony ulicy Nowogrodzkiej.
9. Plan rosyjsko języczny Łomży z 1872. Niebieska linia ulica (Spacerowa) Ogrodowa. Czerwona linia granica zabudowy miasta od zachodu.
Plan zasięgiem obejmuje terytorium miasta w jego ówczesnych granicach. Na planie wykreślono sieć komunikacyjną miasta: place, ulice i drogi. Cztery place opisano nazwami: Stary Rynek, Nowy Rynek, Rynek Pocztowy i Rynek Bazarowy. Nazwami opisano także następujące ulice: Zamiejska, Rybaki, Nadnarwiańska, Kolegialna, Piękna, Rębielińska, Wiejska, Nadkanalna, Krzywe Koło, Żydowska, Kapucyńska, Księża, Zatylna, Krótka, Rządowa, Woziwoda (Woziwodzka), Długa, Pocztarska, Poprzeczna, Kotlarska, Senatorska, Szkolna, Radna, Nowa, Dworska, Farna, Giełczyńska, Widna, Wysoka, Śniadowska, Nowogrodzka, Spacerowa, Polowa (Polna). Opisano kierunki dróg: szosa z Warszawy do Kowna, szosa do Zambrowa, droga do Giełczyna, droga do Śniadowa, droga do cmentarza, droga polna. Kolorem niebieskim zaznaczono i opisano rzekę Narew. Na planie oznaczono kolorem zielonym grunty orne i Ogród Miejski. Zaznaczono i opisano cmentarz żydowski. Na planie nie przedstawiono zabudowy z wyjątkiem ważniejszych budowli rządowych i miejskich, wyróżnionych kolorem bordowym, oraz budowli sakralnych wyróżnionych kolorem fioletowym i znakiem krzyża. Ponadto na planie umieszczono podziałkę liniową w sążniach oraz oznaczono rysunkiem ozdobnym strzałki orientację północno-zachodnią.

10. Ogród Miejski od ulicy Ogrodowej zimą.

maciek180501 - 2008-09-08, 00:23

Łomża. Ulica 3 Maja. (Szosa Śniadowska).

Pierwsza jej nazwa to ulica Śniadowska, zaczynała się od Rynku pocztowego i łączyła się z gościńcem w kierunku Warszawy. Na mapce rosyjsko - języcznej z 1872 roku widać tereny zabudowane oznaczone kolorem różowym i tereny miejskie rolne oznaczone kolorem zielonym i ówczesny kształt i trasę ulicy Śniadowskiej (3 Maja). Ulica Polowa która dochodzi tylko do ulicy Śniadowskiej (której tylko początek jest na terenie zabudowanym), leżą już poza terenami zabudowanymi. Obecny układ ulic powstał po połączeniu ulicy Polowej z Szosową (Wojska Polskiego) pod koniec XIX i na początku XX wieku i w 1964 roku ówczesnej ulicy Świerczewskiego z Placem Kościuszki. Wygląd dzisiejszej ulicy 3 Maja niewiele różni się od tej z XIX wieku, tylko zamiast bruku jest asfalt, większość budynków to budynki XIX-wieczne (3, 5, 8, 10, 11, 12) i budynek w narożniku ulicy 3 Maja i Polowej (18) wybudowanych w okresie gubernialny po 1866 roku. Stan ich jest jeszcze gorszy niż w latach między wojennych, bo nie mają prawdziwych gospodarzy. Nazwa Śniadowska przetrwała prawdopodobnie do początku lat 20-tych XX wieku gdy została przemianowana na ulicę 3 Maja, Sniadowska zaczynała się od ulicy Polowej. W czasie okupacji Radzieckiej od lutego 1940 roku została przemianowana na Październikową, od 1948 roku nazwana została 1 Maja, by w 1993 roku wrócić do starej nazwy 3 Maja. -
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17

1. Rosyjsko języczny plan Łomży z 1872 roku.
Plan zasięgiem obejmuje terytorium miasta w jego ówczesnych granicach. Na planie wykreślono sieć komunikacyjną miasta: place, ulice i drogi. Cztery place opisano nazwami: Stary Rynek, Nowy Rynek, Rynek Pocztowy i Rynek Bazarowy. Nazwami opisano także następujące ulice: Zamiejska, Rybaki, Nadnarwiańska, Kolegialna, Piękna, Rębielińska, Wiejska, Nadkanalna, Krzywe Koło, Żydowska, Kapucyńska, Księża, Zatylna, Krótka, Rządowa, Woziwoda (Woziwodzka), Długa, Pocztarska, Poprzeczna, Kotlarska, Senatorska, Szkolna, Radna, Nowa, Dworska, Farna, Giełczyńska, Widna, Wysoka, Śniadowska, Nowogrodzka, Spacerowa, Polowa (Polna). Opisano kierunki dróg: szosa z Warszawy do Kowna, szosa do Zambrowa, droga do Giełczyna, droga do Śniadowa, droga do cmentarza, droga polna. Kolorem niebieskim zaznaczono i opisano rzekę Narew. Na planie oznaczono kolorem zielonym grunty orne i Ogród Miejski. Zaznaczono i opisano cmentarz żydowski. Na planie nie przedstawiono zabudowy z wyjątkiem ważniejszych budowli rządowych i miejskich, wyróżnionych kolorem bordowym, oraz budowli sakralnych wyróżnionych kolorem fioletowym i znakiem krzyża. Ponadto na planie umieszczono podziałkę liniową w sążniach oraz oznaczono rysunkiem ozdobnym strzałki orientację północno-zachodnią.
2. Widok na ulicę 3 Maja od strony ulicy Wojska Polskiego.
3. Budynek zbudowany w latach powojennych w narożniku 3 Maja i Wojska Polskiego.
4 Pawilon poczty z końca pierwszej połowy lat 50-tych XIX wieku.
5. 3 Maja 2. budynek wzniesiony w latach sześćdziesiątych XX wieku dla pracowników ŁPB, obecnie komunalny.
6. Dawny budynek telekomunikacji.
7. Budynek mieszkalny powojenny z biblioteką na parterze.
8, 9, 10, . 3 Maja 8 parterowy, 10 , 12 piętrowe, budynki z okresu gubernialnego po 1866 roku.
11, 12 . 3 Maja 3, 5, Budynki piętrowe z okresu gubernialnego.
13 Budynek piętrowy z tego samego okresu, narożnik 3 Maja i Polowej od strony dawnego szpitala wojskowego.
14, 15. 3Maja 11. Budynek piętrowy z boniowanym przyziemiem, piętrem wydzielonym gzymsami kordonowymi, zwieńczony gzymsem kroksztynowym, okna piętra z gzymsami na konsolkach. Fasada dziewięciu osiowa z płaskim trójosiowym ryzalitem.
16. Śniadowska 1912 rok. Widok w stronę Rynku Pocztowego.
17. Widok na ulicę 3 Maja od strony ulicy Polowej.

maciek180501 - 2008-09-08, 15:08

Łomża. Bernatowicza (Adamowska).

W II połowie XIX wieku w związku z powstaniem guberni łomżyńskiej nastąpił szybki rozwój Łomży i zaczęło brakować terenów budowlanych, dlatego też pod koniec lat 70-tych XIX wieku między osiedlem Rembielin , a ulicą Ogrodową wpisano w plan Łomży dwie nowe ulice: Adamowską i Wasilewską. Obie ulicy usytuowane były Równolegle do ulicy Wiejskiej, i obie biegły od ulicy Nowogrodzkiej do ulicy Nadnarwiańskiej, Adamowska przecinała Piękną dochodziła do niej Kanalna i dochodziła do Nadnarwiańskiej. Już pod koniec lat 90-tych zaliczono obie ulice do murowanej części Łomży. Na ulicy Adamowskiej oprócz budynków mieszkalnych, wybudowano dwa budynki użyteczności publicznej w 1892 roku sierociniec przy Adamowskiej 3 i w 1914 roku gimnazjum żeńskie od 1918 roku gimnazjum męskie. W 1920 roku na wniosek radnych przemianowano ulicę Adamowską na ulicę Feliksa Bernatowicza. Kim był Bernatowicz, autor powieści sentymentalnej „Nierozsądne śluby”, historycznej „Pojata, córka Lezdejki”. Był pisarzem urodzony 1786 roku w Kownie. W zasadzie z Łomżą pisarz związany był poprzez swojego brat sędziego trybunału łomżyńskiego, Ignacego Bernatowicza.
Zamieszkały na stałe w Warszawie pisarz w Łomży przebywał dość często od 1834 roku nie tyle ze względów rodzinnych , a dlatego bo pracował w tym czasie nad trzy tomową powieścią historyczną „Madonna, albo niemy zakochany”. Akcję tego utworu literackiego umieścił w Łomży oraz w jej pobliskich okolicach w czasach pierwszych wojen szwedzkich, gdy miasto to, tętniące życiem i bujnym rozkwitem gospodarczym, odgrywające znaczną rolę w życiu kraju, przez pożary i rabunki dokonywane przez nieprzyjaciół zostało zupełnie zniszczone. Musiał bywać w Łomży, znając jego pedantyczność i sposób przygotowania się do pisania powieści, gościł niejednokrotnie zapewne w miejskich archiwach, penetrował zapiski i dokumenty znajdujące się w tutejszych kościołach.
Po rocznym leczeniu w instytucie dr Martiniego w Leybus po Wrocławiem, został zabrany przez brata do Łomży gdzie zmarł w 1836 roku pochowany na łomżyńskim cmentarzu.
Dzisiejsza ulica Bernatowicza to dwa budynki mieszkalne z końca XIX ( Bernatowicza 5 i 9), dwa budynki użyteczności publicznej sierociniec (Bernatowicza 3) i obecny Zespół Szkół Ogólnokształcących (Bernatowicza 4), dwa budynki mieszkalne powojenne wielorodzinne (bloki Bernatowicza 1 i 7) oraz pawilon biurowo – usługowy ŁSM (Bernatowicza 6).

W budynku Bernatowicza 5 mieszkał ordynator szpitala św. Ducha lekarz Włodzimierz Chyliński, którego jedna z jego córek Zofia, Wiesława była żoną poety Bolesława Leśmiana.
Kamienica została zaprojektowana przez Franciszka Przecławskiego. Została wzniesiona z funduszy doktora Włodzimierza Chylińskiego i Pauliny z Sawickich. Należała do ich spadkobierców 100% do 1947 roku, kiedy to 2/3 spadku zostało sprzedane poprzednikom dzisiejszych właścicieli. Zgodnie z aktem notarialnym z 1947 roku 1/3 nalezy do - dziś spadkobierców Zofii Wiesławy zamężnej Leśman. Czyli do spadkobierców poety Bolesława Leśmiana - którego teściem był właściciel tej kamienicy.

Znanymi postaciami które ukończyły Gimnazjum Męskie w Łomży były: Bohdan Winiarski (przewodniczący Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze, Adam Chętnik, regionalista, etnograf, badacz kultury kurpiowskiej, Edward Ciborowski , architekt. Do Gimnazjum Męskiego w Łomży uczęszczał w latach 1914-1917 przyszły Prymas Polski Kardynał Stefan Wyszyński.
Historia nazewnictwa ulicy: od początku powstania do 1920 roku Adamowska, od 1920 do 1 lutego 1940 ulica Bernatowicza, od tego czasu Rosjanie nazwali ją M. Ostrowskiego. Po wojnie wróciła do nazwy z 1920 roku.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

1. Widok na ulicę Feliksa Bernatowicza od strony ulicy Nowogrodzkiej.
2. Budynek komunalny powojenny. Bernatowicza 1.
3. Zbudowany w 1892 roku jako sierociniec. Obecnie Warsztaty Terapii Zajęciowej.
4. Gimnazjum Żeńskie, od roku szkolnego 1917/1918 Gimnazjum Męskie, obecnie Zespołu Szkół Ogólnokształcących. Budynek, wg projektu Feliksa Łowickiego, oddano do użytku w 1914 roku. Budynek jest wczesnomodernistyczny, trzykondygnacyjny, przez cały okres swej historii związany ze szkolnictwem.
5. Tablica przedstawiająca patrona szkoły Tadeusza Kościuszkę.
6. Budynek mieszkalny z początku XX wieku. Bernatowicza 5.
7. Budynek mieszkalny ŁSM Z 1969 roku. Bernatowicza 7.
8. Budynek mieszkalny komunalny z I ćw. XX wieku.
9. Budynek administracyjny ŁSM „Osiedle Centrum”.
10. Widok na ulicę Bernatowicza od strony ulicy Pięknej.
11. Mapka Łomży z 1923 roku.
12. Grób Feliksa Bernatowicza na łomżyńskim cmentarzu

maciek180501 - 2008-09-08, 15:10

Łomża. Ulica Stacha Konwy (Wasilewska).

W połowie lat 70-tych XIX wieku między Osiedle Rembielin, a ulicę Ogrodowa (Spacerową) wrysowano w plan Łomży ulicę Adamowską opisano w poprzednim wątku oraz ulicę Wasilewską. Ulica Wasilewska podobnie jak i Adamowska położona była równolegle do wcześniej powstałej ulicy Wiejskiej i tak jak Adamowska łączyła ulicę Nowogrodzką z ulicą Nadnarwiańską. Mimo wybudowania wielkiego kompleksu koszarowego przy ulicy Śniadowskiej wojska carskie (było ich w Łomży ponad 7 tysięcy żołnierzy), użytkowały budynki przy ulicy Wasilewskiej. W 1920 roku Rada Miasta przemianowała ulicę Wasilewską na ulicę Stacha Konwy.
Patron ulicy, legendarny bohater kurpiowski, chłop z pochodzenia, urodzony w Nowogrodzie. Według opowiadań odznaczył się dzielnością podczas III wojny północnej w bitwie ze Szwedami (22-23 stycznia 1708) pod Kopańskim Mostem w pobliżu Myszyńca W wojnie o sukcesję polską walczył po stronie Stanisława Leszczyńskiego. Dowodził oddziałem kurpiowskich strzelców. W 1733 w bitwie z wojskami sasko-rosyjskimi pod Jednaczewem jego oddział został doszczętnie rozbity, a on sam dostał się do niewoli. Odmówił przejścia na stronę stronnictwa Sasów, za co został powieszony.
Po zakończeniu I wojny światowej zostały przekazane na potrzeby szkolnictwa. W Łomży zarówno w czasie zaborów jak i w okresie międzywojennym Uczyło się dużo młodych ludzi. Dlatego Łomżę nazywano miastem uczącej się młodzieży. Przy ulicy Stacha Konwy w okresie międzywojennym mieściło się Państwowe Liceum Pedagogiczne, Inspektorat Szkolny, Szkoła Ćwiczeń PLP, Internat PLP, Sala Gimnastyczna PLP I Bursa Państwowej Szkoły Mierniczej. W czasie wojny budynki zostały doszczętnie zniszczone, nadawały się tylko do rozbiórki. Na miejscu dawnego Państwowego Liceum Pedagogicznego i Szkoły Ćwiczeń wybudowano w 1959 roku budynki dla Szkoły Weterynaryjnej (obecnie Zespół Szkół Weterynaryjnych). Obok szkoły jest Bursa Szkolna nr 2 poprzednio Internat Zespołu Szkół Drzewnych. Z zabudowy z początku XX wieku pozostały dwie kamienice państwa Chojnowskich. Pozostałe zabudowania pochodzą z czasów powojennych. Są to dwa budynki komunalne wielorodzinne (Stacha Konwy 2 i 6), jeden budynek ŁSM tego samego typu, (Stacha Konwy 8). Od strony ulicy Nadnarwiańskiej jest budynek mieszkalny piętrowy jednorodzinny chyba z lat 70-tych, a od strony ulicy Nowogrodzkiej jest podobny, ale pobudowany zupełnie niedawno.
W 1940 roku od 1 lutego radziecki okupant zmienił nazwę ulicy Stacha Konwy na Karola Marksa, po wojnie wrócono do poprzedniej nazwy.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

1. Widok na ulicę Stacha Konwy od strony ulicy Nowogrodzkiej.
2, 3. Stacha Konwy 2 i 6, budynki komunalne wielorodzinne. Lata powojenne.
4 . Stacha Konwy 8. Budynek mieszkalny ŁSM. Lata powojenne.
5. Stołówka Zespołu .Szkół. Weterynaryjnych.
6. Budynek Szkoły od strony ulicy Nowogrodzkiej.
7. Wejście główne do Szkoły..
8. Budynek Szkoły od strony Bursy.
9. Budynek Bursy od strony Szkoły.
10. Wejście główne do Bursy.
11. Budynek Bursy od strony ulicy Pięknej.
12, 13. Budynki z początku XX wieku. Państwa Chojnowskich.
14. Ulica Stacha Konwy od strony ulicy Nadnarwiańskiej.
15. Pomnik Stacha Konwy w Lesie Jednaczewskim.
16. Pomnik Stacha Konwy u zbiegu ulicy Wojska Polskiego i Nowogrodzkiej.

maciek180501 - 2008-09-08, 15:12

Łomża. Ulica Nowogrodzka

Na planie Łomży z XVI wieku mamy zaznaczoną Różańcową Drogę do Skowronk, dlatego Różańcowa Droga, bo w XVI wieku przy tej drodze była Kaplica NMP Różańcowej przy drodze do Skowronk. Odchodziła ona od ulicy Długiej i prowadziła do wsi Skowronki. Na początku XIX wieku nazywała się już szosą Nowogrodzką. W 1842 między traktem warszawsko-petersburskim, a Szosą Nowogrodzką założono Ogród Miejski, (obecnie Park im. Jakuba Wagi). Na początku XX wieku wybudowano już poza Skowronkami w kierunku Kupisk: Rzeźnię Miejską, a bliżej miasta już we wsi Skowronki Fabrykę Waty Hubermana (waciarnia), w której zatrudnionych było 250 osób. U zbiegu ulicy Nowogrodzkiej i Szosowej znajdowało się Starostwo Łomży, budynek został zniszczony w czasie ostatniej wojny światowej.
W 1924 r. w prasie łomżyńskiej ubolewano, że Szosa Nowogrodzka nie miała bezpośredniego połączenia z miastem, a przecież niewielkim kosztem można by połączyć ją przez Skowronki z miastem, przez co nisko położona droga na Skowronkach uniknęłaby na wiosnę powodzi. Czyż Łomży nie wstyd, pisano, przecież Skowronki zostały wcielone do miasta. Tymczasem w 1948 r. burmistrz Siejko poinformował radnych w sprawie włączenia do miasta wsi Skowronki, która znajdowała się w granicach gminy Kupiski, a w czasie okupacji została wcielona do Łomży. Radni jednogłośnie poparli wniosek burmistrza o wcielenie przedmieścia Skowronki, już wcześniej związanego ściśle z miastem pod względem gospodarczym i kulturalnym.
W końcówce latach 60-tych, głównie w latach 70-tych, tereny położone za parkiem wykorzystywane przez rolnictwo, ogrodnictwo oraz budownictwo indywidualne przeznaczono pod zabudowę domków jednorodzinnych. Wybudowano ich 280 sztuk. W latach 60-tych i 70-tych w okolicach Rzeźni Miejskiej uruchomiono kilka zakładów produkcyjnych PSS-u, Masarnia, Piekarnia, Ciastkarnia. Wybudowano też magazyny plantatorów tytoniu, bazę żywca centrali mięsnej. Przed 1934 r. zmieniono Nowogrodzką na płk Mościckiego, w 1940 roku Rosjanie zmienili na Czapajewa, później na krótko jeszcze raz pułkownika Mościckiego później znowu Nowogrodzka.
Największą sławę zyskał jednak, nie tylko na tej ulicy, ale w całym powiecie budynek położony przy ulicy Nowogrodzkiej 5. Mieścił się, bowiem w tym budynku po 1945 roku Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego. Zginęło tu wielu niewinnych ludzi uznanych bezpodstawnie za wrogów ludu, w tym członków AK I NSZ.

1 2 2A 3 4 5 6 7 8 8A 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65
66 67 68 69

1. Widok na ulicę Nowogrodzką od strony ulicy Wojska Polskiego.
2. Pomnik Stacha Konwy bohatera w walkach z najeźdźcą szwedzkim (opisany w wątku poprzednim).
2A. Budynek Powiatowego Urzędu Pracy. Przed wojną w tym miejscu był budynek Starostwa Łomży. W latach powojennych obecny budynek był własnością największej firmy budowlanej w Łomży, ŁPB.
3. Szkoła Podstawowa nr 8.
4. W latach po 1945 roku siedziba najbardziej znienawidzonego w Łomży i nie tylko: Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego.
6. Widok na ulicę Bernatowicza.
7, 8. Park im. Jakuba Wagi.
8A. Widok na ulicę Stacha Konwy.
9. Widok na ulicę Nowogrodzką od ulicy Łąkowej w kierunku ulicy Woj. Pol.
10. Widok na ulicę Łąkową.
11. Widok na ulicę Nowogrodzką od ulicy Łąkowej w kierunku ulicy Sikorskiego.
12. Widok na ulicę Glogera.
13. Widok na ulicę Adama Chętnika.
14. Teren którędy miała przebiegać linia kolejowa do Pisza.
15, 16, 17. Była Fabryka Waty Hubermana. Po wojnie nieuruchomiona. Pierwwsza siedziba Powiatowego Związku Gminnych Spółdzielni.
18. Widok na ulicę Zabawną.
19. Nadleśnictwo Łomża.
20. Widok na ulicę Przyjaźni.
21. Widok na ulicę Wyzwolenia.
22. Widok na ulicę Nowogrodzką od ulicy Sikorskiego w kierunku miasta.
23. Skrzyżowanie ulicy Nowogrodzkiej z ulicą Sikorskiego.
24. Widok na lewą stronę ulicy Nowogrodzkiej w kierunku Kupisk.
25. Widok na prawą stronę ulicy Nowogrodzkiej w kierunku Kupisk.
26. Widok na ulicę Nowogrodzką w kierunku Kupisk.
27. Widok na ulicę Kanarkową.
28. Największe skupisko złomu samochodowego w Łomży.
29. Zakład Weterynarii.
30. Siedziba bociana przy Z.W.
31. Widok na ulicę Strzelców Kurpiowskich. Która poprzez ulicę Wesołą łączy ulicę Nowogrodzką z ulicą Wojska Polskiego.
32. Tereny PSS- u.
33. Była Masarnia PSS-u.
34. Tereny byłego Manhattanu.
35. Byłe budynki Związku Plantatorów Tytoniu.
36, 37. Budynki dawnej rzeźni miejskiej Obecnie Pensjonat RETRO.
38. Dawna Baza Żywca Centrali Przemysłu Mięsnego.
39. Siedziba bocianów.
40. Grabówka. Miasto Łomża w okresie przedwojennym posiadało na Grabówce sad o powierzchni 26300 m2.
41. Widok na Las Jednaczewski.
42. Widok na Jednaczewo.
43. W oddali widać cmentarz i kaplicę przedpogrzebową przy ulicy Wojska Polskiego.
44. W oddali widać Ciepłownię Miejską wraz z charakterystycznym ponad 100-metrowym kominem.
45. Widok na Łomżycę.
46. Widok na Osiedle Maria.
47. Stacja Paliw Rafinerii Gdańskiej.
48. Widok na ulicę Nowogrodzką, od granic rogatek w kierunku miasta.
49. Widok od granicy Łomży w kierunku Kupisk Starych.
50 do numeru 65, budynki na ulicy Nowogrodzkiej, które przetrwały zawieruchę wojenną.
66. Budynek Starostwa Łomży przed IIwojno światową. Usytuowany był w narożniku ulicy Nowogrodzkiej i Szosowej. Obecnie nieistniejący.
67. Ulica Nowogrodzka. 1912 rok.
68. Dzielnica Skowronki 1912 rok.
69. Rzeźnia Miejska. Pobudowana w 1906 roku za przedmieściem Skowronki, przy szosie Nowogrodzkiej na placu o powierzchni 7068 m2 kosztem 51800 rubli. Rzeźnia miała budynki administracyjne i przemysłowe.

maciek180501 - 2008-09-08, 15:14

Łomża. Plac Pocztowy.

W 1838 roku wytyczono w Łomży nowy plac zwany Poprawczym. W latach 1843-1844 zbudowano początkowo dwukondygnacyjny budynek Poczty z dwoma piętrowymi pawilonami po bokach. Był to budynek neoklasycystyczny na planie prostokąta, fasada budynku podzielona jest pilastrami. Po regulacji ulic w 1843 roku Plac Poprawczy przemianowano na Plac Pocztowy. Trzecią kondygnację dobudowano w 1912 roku. Obok Poczty stał Budynek Towarzystwa Ziemskiego Kredytowego, obecnie nieistniejący. Plac Pocztowy był bezpośrednim przedłużeniem Ulicy Dwornej. Plac Pocztowy posiadał dwa skwery. Jak widać na załączonych zdjęciach, tam gdzie dziś mamy postój Taxi w latach między wojennych jak i zaraz po wojnie był postój dorożek.
Po zakończeniu wojny Plac Pocztowy został przemianowany na Plac St. Duboisa, by ponownie 5-05-1982 roku powrócić do pierwotnej nazwy.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18

1. Poczta główna.
2. Prawy pawilon.
3. Lewy pawilon.
4. Wjazd na Plac pocztowy od Ronda i Wojska Polskiego.
5. Skwer i kwiaciarnia od Ronda.
6. Skwer pocztowy zimą od ulicy Wojska Polskiego.
7. Skwer w lecie od ulicy Nowogrodzkiej.
8. Skwer na wiosnę od 3 Maja i Wojska Polskiego.
9. Skwer od 3 Maja.
10. Plac Pocztowy. Przedłużenie dawnej Dwornej.
11. Postój Taxi na Placu Pocztowym.
12. Skwer od Alei Legionów i Dwornej.
13. Skwer od Al. Legionów i Ronda.
14. Plac Pocztowy z 1904 roku.
15. Plac pocztowy 1912 rok.
16. Poczta główna 1913 rok.
17. Plac Pocztowy 1930 rok.
18. Dworna przy Poczcie 1914 rok. Na pierwszym planie siedziba Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, budynek obecnie nie istniejący, w głębi budynek Poczty.

maciek180501 - 2008-09-08, 15:17

Łomża. Wojska Polskiego. Część 1

Na początku XIX wieku Dzisiejsza ul. Wojska Polskiego miała już międzynarodowe znaczenie. Była ona częścią Traktu Warszawsko – Petersburskiego łączącego kraje nadbałtyckie przez Warszawę z zachodnią Europą. Już wtedy wiedziano, że najkrótsza droga z krajów nadbałtyckich na zachód Europy prowadzi przez Łomżę, czego nie mogą zrozumieć obecne władze województwa Podlaskiego, którzy uporczywie metodą faktów dokonanych chcą poprowadzić współczesny Trakt Warszawsko - Petersburski przez Białystok, niszcząc po drodze unikatową na skalę światową przyrodę w Dolinie Rospudy. Na początku XX wieku do I wojny światowej obecna ulica Wojska Polskiego nazywała się Ulicą Szosową. Na początku lat XX-tych była to ulica Ostrołęcka. W 1934 przemianowano ją na ulicę Żwirki i Wigury. Od 1 lutego 1940 nazwana została przez Rosjan ulicą Kirowa. W1946 roku ponownie została ulicą Ostrołęcką, ale nie na długo, bo 21-12-1949 roku zostać ulicą Stalingradzką. Dnia 20-12-1956 została już do chwili obecnej ulicą Wojska Polskiego. Zabudowa ulicy Wojska Polskiego to kilka zabytkowych kamienic począwszy od ulicy Nowogrodzkiej do wysokości ulicy Glogera, Ogród Spacerowy założony w założony w 1842 roku, cztery budynki wielorodzinne na osiedlu Słonecznym przy wojska Polskiego, cztery budynki wielorodzinne przy Bawełnie. Pozostała zabudowa to budynki jednorodzinne wybudowane przy końcu lat 60-tych i w latach 70-tych, oprócz kilku budynków ocalałych z zawieruchy wojennej. Największą inwestycją była jednak przy ulicy Wojska Polskiego budowa w latach 60-tych i 70-tych XX wieku początkowo Fabryki Jedwabiu, potem Zakładów Bawełnianych, po których do dzisiaj zostały tylko budynki po nich zagospodarowane częściowo przez prywatne hurtownie. W latach 80-tych największą budową przy ulicy Wojska Polskiego była budowa Kościoła p/w św. Brunona z Kwerfurtu.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 31A 31B 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60

1. Zjazd z ronda na ulicę Wojska Polskiego. Zdjęcie zrobione z dachu Długa 1.
2. Budynek PKO BP. Postawiony po to by zasłonić Dom Partii przed Stachem Konwą grożącemu pięścią z pomnika.
3. Wjazd na plac Pocztowy od ulicy Wojska Polskiego.
4. Skwer Pocztowy zimą.
5. Widok na ulicę 3 Maja od ulicy Wojska Polskiego.
6. Skwer Pocztowy od skrzyżowania 3 Maja z Wojska Polskiego.
7. Widok na ulicę Wiejską od ulicy Wojska Polskiego.
8. Widok na ulicę Nowogrodzką, od ulicy Wojska Polskiego.
9. Pomnik Stacha Konwy. Róg Nowogrodzkiej i Wojska Polskiego. Opisany w wątku Ulica Stacha Konwy.
10, 11,12, 13. Budynki z XIX wieku od ulicy Nowogrodzkiej do ulicy Ogrodowej. Wojska Polskiego, 2, 4, 6, 8.
14. Budynek mieszkalny wielorodzinny, narożnik Wojska Polskiego.
15. Budynek w którym mieści się Jedyne kino łomżyńskie. Poprzednio, stajnie carskie, teatr, restauracja Pod Złotym Koniem.
16. Widok na ulicę Ogrodową.
17, 18, 19, 20. Budynki mieszkalne z XIX wieku. Od Komendy Policji do narożnika ulicy Polowej. Wojska Polskiego 11, 13, 15, 17.
21, 22, 23. Budynki mieszkalne od ulicy Polowej na zachód. Wojska Polskiego 19, 21, 23.
24. Zachód słońca na ulicy Wojska Polskiego przy Parku im. Jakuba Wagi.
25. Ogród Miejski. Widok od ulicy Ogrodowej na zachód.
26. Ogród Miejski im. Jakuba Wagi, od ulicy Polowej w kierunku Ronda.
27.Widok na ulicę Polową.
28. Budynek zabytkowy z XIX wieku. Narożnik ulicy Wojska Polskiego i ulicy Glogera.
29, 30, 31, 31A. Budynki mieszkalne wielorodzinne z lat 70-tych XX wieku. Wojska Polskiego 25, 27, 29 budynki ZGM, 31 budynek ŁSM. W budynku Wojska Polskiego 27 mieszkały władze nowo powstałego województwa łomżyńskiego w 1975 roku. Dla nich łączono po dwa lub trzy mieszkania w jedno.
31B. Przedszkole Mały Artysta Stowarzyszenia Edukator.
32. Pas terenu niezabudowanego od ulicy Sikorskiego do Wojska Polskiego, który przeznaczony był na budowę linii kolejowej do Pisza.
33. Taki sam pas terenu, tylko od ulicy Wojska Polskiego do ulicy Nowogrodzkiej.
34. Widok na ulicę Glogera.
35. Ulica wojska Polskiego od ulicy Glogera w stronę Placu Kościuszki.
36. Widok na ulicę Wojska Polskiego od ulicy Glogera w stronę ulicy Sikorskiego.
37. Reszki budynku po młynie Pana Chojnowskiego. Obecnie sklep spożywczy.
38. Widok na ulicę Makową.
39. Widok na ulicę Partyzantów.
40. Osiedle Słoneczne od ulicy Makowej do ulicy Sikorskiego.
41. Dawny i obecny sklep z meblami.
42. Widok na ulicę Chabrową.
43. Widok na ulicę Wyzwolenia.
44. Skrzyżowanie ulicy Wojska Polskiego z ulicą Sikorskiego.
45. Widok na Osiedle Słoneczne od ulicy Sikorskiego.
46. Widok na Osiedle Młodych od ulicy Partyzantów.
47. Widok na Osiedle Młodych od ulicy Sikorskiego.
48. Osiedle Nowa Łomżyca od ulicy Sikorskiego.
49. Osiedle Łomżyca od ulicy Sikorskiego, w stronę ulicy Spokojnej.
50. Ulica wojska Polskiego, od ulicy Sikorskiego w stronę Placu Kościuszki.
51. Widok na ulicę Spokojną.
52. Widok na ulicę Harcerską.
53. Osiedle Nowa Łomżyca od ulicy Harcerskiej stronę Ulicy Sikorskiego.
54. Osiedle Nowa Łomżyca od ulicy Harcerskiej w stronę ulicy Polnej.
55. Widok na ulicę Fabryczną.
56. Osiedle Łomżyca od ulicy Fabrycznej w stronę ulicy Spokojnej.
57. Osiedle Łomżyca, od ulicy Fabrycznej w stronę Kościoła św. Brunona.
58. Stary Dom Dziecka. Budynek z początku XX wieku. Podwyższony o jedno piętro w latach 2006-2007.
59. Widok na ulicę Kwadratową.
60. Widok na ulicę Nowoprojektowaną.

maciek180501 - 2008-09-08, 15:19

Łomża. Ulica Wojska Polskiego. Część 2

61 62 62A 63 64
65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131
132 133








61. Widok na ulicę Polną.
62. Kościół p/w św. Brunona. Fasada. Kościół murowany w dwóch kondygnacjach pw. św. Brunona Bonifa¬cego z Kwerfurtu wybudowany w latach 1977-1987 pobłogosławiony 15.07.1978 przez Biskupa M. Sasinowskiego i konsekrowany 20.09.1987 r. przez Biskupa łomżyńskiego Juliusza Paetza.
62A. Kościół p/w św. Brunona z dzwonnicą.
63. Salon Fiata.
64. Widok na ulicę Rzemieślniczą.
65. Ulica Wojska Polskiego, od Kościoła w stronę ulicy Sikorskiego.
66. Ulica Wojska Polskiego, od kościoła w stronę ulicy Poznańskiej.
67. Osiedle Staszica od kościoła, do ulicy Wesołej, prawa strona.
68. Osiedle Łomżyca, od kościoła do ulicy Wesołej, lewa strona.
69. Widok na ulicę Wesołą w stronę Gazowni.
70. Widok na ulicę Wesołą w stronę ulicy Nowogrodzkiej.
71. Osiedle Łomżyca od ulicy Wesołej, do ulicy Poznańskiej.
72. Osiedle Staszica od ulicy Wesołej do Łomżyczki.
73. Budynek OSP Łomżyca.
74. Widok na ulicę Piwną.
75. Rzeka Łomżyczka, od mostu w stronę Gazowni.
76. Rzeka Łomżyczka od mostu w stronę ulicy Nowogrodzkiej.
77. Hurtownia mięsa i wędlin, Dantex.
78. Widok na ulicę Browarną.
79. Ulica Wojska Polskiego, od Poznańskiej w stronę kościoła.
80. Rondo, widok na ulicę Poznańską.
81. Rondo, widok na ulicę Browarną.
82. Ulica Wojska Polskiego od Poznańskiej w stronę Ostrołęki.
83. Budynek zabytkowy właścicieli Dantexu.
84. Osiedle Narew od strony Ostrołeki.
85. Wyższa Szkoła Agrobiznesu założona w 1996 roku, początkowo siedzibą WSA była w Zespole Szkół Rolniczych w Marianowie, 5 grudnia 1997 WSA otrzymała od władz miasta Łomży budynek biurowy po byłej Bawełnie.
86. Fontanna przy WSA.
87. Osiedla Bawełna od strony Ostrołęki.
88. Budynki mieszkalne wielorodzinne od strony WSA.
89. . Budynki mieszkalne wielorodzinne od strony ulicy Wojska Polskiego.
90. Salon Skody.
91. Mini Market.
92. Przychodnia lekarska byłej Bawełny, obecnie niepubliczny Ośrodek Zdrowia.
93. Sklep Spożywczy Fenix PSS-u Społem.
94. Rejon pocztowy przy Osiedlu Bawełna.
95. Ulica Wojska Polskiego od Bawełny do ulicy Poznańskiej.
96. Wojska Polskiego od Bawełny w stronę Fadomu.
97. Osiedle Narew w oddali.
98. Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej. Zaopatruje całe miasto w ciepło.
99. Widok na hale produkcyjne byłej Bawełny.
100. Wojska Polskiego od cmentarza w stronę miasta.
101. Wojska Polskiego od cmentarza w stronę Ostrołęki.
102. Nowobudowany kościółek na cmentarzy przy ulicy Wojska Polskiego.
103. Cmentarz przy ulicy Wojska Polskiego.
104. Cmentarz i kościółek od ulicy Wojska Polskiego.
105. Budynki byłego Fadomu od wschodu.
106. Hale produkcyjne byłego Fadomu od Zachodu.
107. Fabet, firma która powstała z byłego Fadomu.
108. Zajazd Fadom. Powstał w budynku biurowca byłego Fadomu.
109. Hurtownia ogrodnicza Ogrodom.
110. Stacja Paliw Orlen. .
111, 112, 113, 114. Przytulisko Arka, dla bezdomnych piesków.
115. Celbuda. Przedwojenny budynek drożnika.
116, 117, 118, 119. Niewielki lasek na granicy miasta.
120. Home Pine. Wytwórnia mebli z litego drewna na export do Anglii. Widok z ulicy Wojska Polskiego.
121. Granica Łomży, po lewej stronie.
122. Granica Łomży po prawej stronie.
123. Wjazd na ulicę Wojska Polskiego, od strony Ostrołęki.
124, 125, 126, 127, 128, 129. Budynki z okresu przedwojennego.
130. Al. 3 Maja (dzisiejsza Wojska Polskiego)
131Ulica Szosowa z kamienicą narożną. Widok od Polowej do Placu Pocztowego (1913 rok).
132. Ulica Szosowa. Widok od ulicy Polowej do Placu Pocztowego (1914 rok).
133. Widok na Al. 3 Maja od Placu Pocztowego (1904 rok).

Następny wątek to Ogród Spacerowy

maciek180501 - 2008-09-08, 15:21

Łomża. Park im. Jakuba Wagi.

Park o powierzchni 3,8 ha. otoczony ulicami: Wojska Polskiego, Ogrodową, Nowogrodzką i Glogera, został założony w 1842 r. jako miejski ogród spacerowy. Ze starannie utrzymanymi alejkami, trawnikami rabatami kwietnymi, placykiem, na którym młodzi grywali w krokieta. Osoby romantycznego ducha przyciągała zaciszna „aleja westchnień”, nad nią zwisał strop misternie splecionych z gałęzi i liści kasztanów. Po kilku latach, gdy ogród zaczął podupadać zatrudniono ogrodnika.
Początkowo ogród nie był ogrodzony, tylko okopany. W 1853 XIX w. Kasa Ekonomiczna Łomży ogłosiła przetarg na wykonanie ogrodzenia, ale tylko od frontu. W dziesięć lat później, w 1863 r. poszerzono aleje, zasadzono nowe krzewy i drzewa, postawiono nowe ławki, w końcu zrobiono ogrodzenie. W ogrodzie znajdowały się drewniane altany. Ogród miejski był nie tylko miejscem spotkań towarzyskich mieszkańców miasta, ale również imprez rekreacyjnych i dobroczynnych.
21 grudnia 1949 roku Par został nazwany im. Obrońców Stalingradu. Prawdopodobnie nazwa parku została zmieniona w grudniu 1956 roku, w tym czasie, kiedy nazwę ulicy Stalingradzkiej zmieniono na Wojska Polskiego.
Obecnie w centralnym miejscu parku znajduje się pomnik niezwykle zasłużonego przyrodnika, autora „Flory Polskiej" Jakuba Wagi (1800-1872), wg projektu Ferdynanda Jarochy. Pomnik odsłonięte w 1967 roku.
Obecnie Park nazwany jest im. Jakuba Wagi.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35

1. Park. Widok od ulicy Wojska Polskiego.
2. Park. Widok od ulicy Polowej
3. Park. Widok od ulicy Nowogrodzkiej i Ogrodowej w styczniu.
4. Aleja od ulicy Ogrodowej
5. Aleja od ulicy Wojska Polskiego.
6. Wejście do Parku na rogu Wojska Polskiego i Ogrodowej i widok na park od ulicy Ogrodowej.
7. Aleja główna parku, od wejścia w kierunku pomnika Jakuba Wagi.
8. Klomb i pomnik Patrona Parku Jakub Waga (1800-1872), wybitnego polskiego, niezwykle zasłużonego przyrodnika, autora „Flory Polskiej", wg projektu Ferdynanda Jarochy. Pomnik odsłonięte w 1967 roku.
9, 10. Klomb . Ujęcie z innych stron.
11 do 24. Park im Jakuba Wagi w szacie jesiennej.
25 do 31. Park im Jakuba Wagi w zimowej szacie.
32. Ogród spacerowy. Wejście 1910 rok.
33. Ogród Spacerowy. Wejście przed 1914 rokiem.
34. Aleja główna ogrodu 1912 rok.
35. Ogród spacerowy 1912 rok.

maciek180501 - 2008-09-08, 15:25

Łomża. Aleja Legionów. Część 1

Początkiem obecnej Al. Legionów na początku XIX wieku był Gościniec do Warszawy, która zaczynał się gdzieś w okolicach obecnego Placu Pocztowego. Zabudowania Łomży od strony południowej kończyły się na ulicy Dwornej. W latach późniejszych XIX wieku była to Szosa Śniadowska, zaczynająca się przy Placu Poprawczym wytyczonym w 1838 roku później nazwany Placem lub Rynkiem Pocztowym, dopóki ulicy Polowej nie połączono z ulicą Szosową pod koniec XIX wieku i zaczynała się wówczas od ulicy Polowej, jako Aleja Śniadowska.
Około 1890 roku u zbiegu Szosy Śniadowskiej i Polowej zbudowano drugą cerkiew, która miała służyć dla wojska carskiego, której mury Polacy wykorzystali do budowy Domu Żołnierza w 1930 roku. Nie przetrwał on II wojny światowej, a na jego miejscu w 1979 roku pobudowano budynek usługowo-mieszkalny zwany Różową Panterą.
W 1917 roku po przeciwnej stronie cerkwi wojskowej miasto uruchomiło Elektrownię Miejską, także nie przetrwała II wojny światowej, a na jej miejscu zbudowano budynek, w którym mieści się obecnie Rejon Energetyczny Łomża.
Nieco dalej, gdzie mieściła się cerkiew po tej samej stronie ulicy w 1905 roku zbudowano parterowy budynek o nazwie Dom Ludowy, który w latach 1922-1924 został rozbudowany i znalazła w nim siedzibę Szkoła Miernicza założona w 1919 roku i Szkoła Przemysłowo-Leśna przekształcono po wojnie w Zespół Szkół Drzewnych. Do dnia dzisiejszego budynek ten służy oświacie i dalej mieści się w nim Zespół Szkół Drzewnych. Tuż za nim na powierzchni 1,8 ha założono w tym samym roku Park Ludowy, który także przetrwał do dnia dzisiejszego.

W 1892 r. naprzeciwko drogi na cmentarz parafialny zostało zbudowane przy szosie Śniadowskiej duże więzienie gubernialne. Było to potężne gmaszysko carskiego więzienia w kształcie kilkupiętrowej trójramiennej gwiazdy z czerwonej cegły, otoczone ze wszystkich stron wysokim murem. Teren więzienia obejmował ponad 4000 m2. Więzienie było miejscem kaźni m.in. działaczy politycznych – najpierw w okresie caratu, później władzy Radzieckiej w latach 1939-1941, a później ofiar Gestapo w drugiej wojnie światowej. W 1944 r. odstępujący Niemcy wysadzili budynki więzienne w powietrze, pozostał tylko dawny budynek administracyjny z bramą wjazdową (obecnie po przebudowie mieści się w nim szkoła muzyczna) oraz dwa małe budynki pomocnicze (w jednym z nich od 1955 r. jest Archiwum Państwowe, drugi dawna łaźnia więzienna przeznaczono na mieszkania).
Na początku XX wieku Łomża została otoczona wałami obronnymi poczynając od mostu na Narwi, aż do wsi Skowronki, wewnątrz tych wałów wytyczono ulicę tzw. Szosę Obwodową do celów strategicznych.
Dalej, tuż poza wałem obronnym miasta, znajdowały się zabudowania gorzelni i rektyfikacji spirytusu. Otoczone wysokim, wielometrowym murem budynki i zbiorniki. Obiekt zwany potocznie „monopolem spirytusowym”. Po tych zakładach nie ma już żadnego śladu, chyba tylko wartownia z bramą przy dworcu PKS.
Zaraz po I wojnie światowej powstał w Łomży Oddział Związku Społem, zakupiono tereny przy Alei Śniadowskiej przyległe do torów kolejowych, zbudowano magazyny, dom biurowy i bocznicę kolejową, jeszcze po drugiej wojnie światowej na terenie tym funkcjonowała hurtownia PHS, potem WPHS aż do czasu przemian w 1989 roku, kiedy wszystko, co państwowe skutecznie polikwidowano. Budynki i magazyny, które zostały do dnia dzisiejszego zajmują teraz prywatne mniejsze lub większe sklepy i hurtownie.
W 1929 roku wybudowano budynek dworca kolejowego, ale nie zdołał przetrwać zawieruchy wojennej został przez Niemców doszczętnie zniszczony i stał się tylko symbolem upadłości łomżyńskiej kolei, której dzisiaj już nie ma.
W odległości około dwóch kilometrów od miasta w 1889 roku zbudowano koszary dla wojsk carskich, jako, że w Łomży stacjonował silny garnizon wojsk carskich. W latach 1919 -1939 zajmował koszary 33 pp. strzelców kurpiowskich. Obecnie jednostka remontowa.
Wzdłuż Szosy Śniadowskiej, od Domu Ludowego i dalej aż do koszar – szeroka, prawie dwukilometrowej długości żwirowa aleja spacerowa, obsadzona ozdobnymi drzewami. Aleja ta stała się popularnym miejscem pozamiejskich spacerów. Szło się wtedy na spacery „pod koszary”, a w alei można było odpocząć na ławkach.
W 1926 r. uporządkowano Al. Śniadowską (podniesiono rynsztok, ułożono chodnik z prawej strony i rozszerzono aleję z lewej strony). Zabudowa mieszkalna na Al. Śniadowskiej powstała w latach 20-tych i 30-tych XX wieku.
W 1934 roku nazwę Al. Śniadowską zmieniono na Al. Legionów, w 1940 roku władze radzieckie zamieniły na ulicę Krasnoarmiejską, by po wojnie powrócić do Al. Legionów, ale na krótko, bo zaraz przemianowano ją na ulicę Generała Świerczewskiego. W 1989 roku na fali przemian ponownie została aleją Legionów.
W1964 roku ówczesną ulicę Generała Świerczewskiego przedłużono od ulicy Polowej do Placu Kościuszki.
Na zdjęciach poniżej mamy obraz obecnej ulicy Al. Legionów i na samym końcu porównaniu budynków przedwojennych.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50

1. Wjazd na Plac Kościuszki z Al. Legionów. Zdjęcie wykonano z dachu budynku Długa 1
2. Widok na Plac Kościuszki od Alei Legionów.
3. Zjazd z Placu Kościuszki w Aleję Legionów.
4. Zespół budynków pocztowych. Widok z Alei Legionów.
5. Część ulicy Dwornej sprzed 1964 roku (obecnie Plac Pocztowy).
6. Widok na ulicę Dworną od Alei Legionów.
7. Postój Taxi przy Placu Pocztowym. Dawniej postój dorożek. Widok z Alei Legionów.
8. Kościół p/w NMP przy Placu Jana Pawła II. Dawniej cerkiew prawosławna. Widok z Alei Legionów.
9. Widok na Aleję Legionów od ulicy Polowej w stronę ulicy Sikorskiego.
10. Widok na Aleję Legionów od ulicy Polowej w stronę Placu Kościuszki. Po lewej widoczne budynki mieszkalno – usługowe.
11. Rejon Energetyczny Łomża. Przed II wojną światową w tym miejscu była Elektrownia Miejska.
12. Widok na ulicę Polową od Alei Legionów w stronę Szosy Zambrowskiej.
13. Widok na ulicę Polową od Alei Legionów w stronę ulicy Wojska Polskiego.
14. Budynek zwany Różową Panterą pobudowany w 1979 roku w miejscu gdzie w 1890 roku pobudowano Cerkiew dla wojska, a 1930 roku zaadaptowano ją na Dom Żołnierza i kino.
15. Budynki mieszkalno – usługowe. Róg Polowej i Alei Legionów. Budynek zabytkowy z początku XX wieku.
16. Budynek w którym miesci się redakcja tygodnika łomżyńskiego Kontakty. Budynek zabytkowy z początku XX wieku.
17. Siedziba oddziału Gazety Współczesne. Budynek zabytkowy z początku XX wieku.
18. Budynki biurowo – usługowe ABC Łomżyńskiej Spółdzielni Mieszkaniowej.
19. Wjazd na osiedle Bohaterów z pod Monte Cassino. Poprzednio osiedle Ludwika Waryńskiego.
20. Wjazd na osiedle przy starym szpitalu. Ulica Marii Curie Skłodowskiej.
21. Były szpital powiatowy. Obecnie Gimnazjum, Urząd Gminy Łomża i Szkoła Plastyczna.
22. Dawniek Dom ludowy, Szkoła Mierniczo – Leśna. Obecnie Zespół Szkół Drzewnych.
23. Budynek mieszkalny z początku XX wieku. Aleja Legionów 26.
24. Budynek mieszkalny z początku XX wieku. Aleja Legionów 28.
25. Dom Pana Dębowskiego. W latach 70-tych i 80-tych XX wieku siedziba ZBOWiD-u, obecnie po licznych perypetiach zwrócony spadkobiercom Pana Dębowskiego.
26. Były bar znany na całą Łomżę i okolice Trupek. Obecnie sklep spożywczy. Budynek powojenny.
27, 28, 29. Park Ludowy. Widok z Alei Legionów
30. Pomnik żołnierzy Armii Krajowej przed byłym budynkiem więzienia.
31. Tablica wmurowana ku pamięci więźniów zamęczonych w tym budynku przez Niemców i NKWD.
32. Jeden z trzech budynków pozostałych po byłym więzieniu carskim zbudowanym w 1892 roku. Obecnie Szkoła Muzyczna.
33. Były budynek więzienny. Obecnie budynek mieszkalny ZGM.
34. Archiwum. Były budynek więzienny.
35. Archiwum od strony Szpitala Zakaźnego
36. Widok na ulicę Kopernika od Alei Legionów.
37. Widok na ulicę Dmowskiego od Alei Legionów.
38. Widok na ulicę Sikorskiego od Alei Legionów w kierunku ulicy Wojska Polskiego.
39. Widok na ulicę Sikorskiego od Alei Legionów w kierunku Szosy Zambrowskiej.
40. Widok na Aleję Legionów od ulicy Sikorskiego w kierunku Placu Kościuszki.
41. Widok na Aleję Legionów kierunku Konarzyc.
42. Widok na Dworzec Autobusowy przy Alei Legionów
43. Wartownia z bramą z 1896 roku.
44. Wartownia. Widok od Alei Legionów
45. Bramka wejściowa przy wartowni (1896).
46. Budynek mieszkalny z lat 30-tych XX wieku. Nieżyjącego już Pana Erwina Dąbrowskiego, uczestnika walk w 1920 roku z Armią Radziecką i we wrześniu 1939 roku.
47. Budynek Mieszkalny Pana Dąbkowskiego. Z Lat 30-tych XX wieku.
48. Widok na ulicę Mickiewicza od Alei Legionów.
49. Widok na ulicę Dworcową od strony Alei Legionów.
50. Były budynek wytwórni wód gazowanych. Obecnie hurtownie i sklepy.

maciek180501 - 2008-09-08, 15:27

Łomża. Aleja Legionów Część 2

51 52 53 584 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68
69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 102A 103 104 105 106 107 107A 108 109 110 111 112
113


51. Były biurowiec WPHS-u. Obecnie Firmy usługowe. Budynek z lat 30-tych XX wieku.
52. Sanmet. Sklep z narzędziami.
53. Biurowiec byłego GS-u Kupiski. Obecnie GS Łomża. Chyba jedyna firma pozostała z epoki komunizmu.
54. Puby. Yam Cafe. Po byłej Rozlewni Wód Gazowanych. Bar Pod Koniami. Nazwa utrzymana słynnego baru pod taką samą nazwą w latach 60-tych i 70-tych XX wieku.
55. Widok na ulicę Spółdzielczą od strony Alei Legionów.
56. Widok na Aleję Legionów od ulicy Spółdzielczej do Alei Piłsudskiego.
57. Widok na Aleję Legionów od ulicy Spółdzielczej w kierunku ulicy Spółdzielczej.
58. Dwie zagraniczne firmy w Łomży. Statoil i Mc Donalds.
59. Była piekarnia na byłej ulicy Świerczewskiego.
60. Pawilony handlowe. Dawna Mazowiecka i Sklep Meblowy.
61. Pawilon Handlowy PSS Społem tzw. Blaszak
62. Widok na Al. Piłsudskiego od Al. Legionów w stronę ul. Spokojnej.
63. Widok na Al. Piłsudskiego od Al. Legionów w stronę Szosy Zambrowskiej.
64. Widok na Al. Legionów od Al. Piłsudskiego Stronę ulicy Poznańskiej.
65. Widok na Al. Legionów od Al. Piłsudskiego w stronę Ulicy Sikorskiego.
66. Budynek WAK i Klubu Garnizonowego.
67. Pomnik – Bunkier AK na terenie koszar.
68. Zabudowania naprzeciwko koszar wojskowych.
69. Uliczka w większości ze starą zabudową drewnianą.
70. Budynek Koszarowy.
71. Były Skład Opałowy. Sprzedaż węgla i materiałów budowlanych.
72. Widok na ulicę Przykoszarową.
73. Zabytkowy budynek z okresu przedwojennego róg ul. Przykoszarowej i Al. Legionów.
74. Największa w Łomży Hurtownia materiałów obiciowych do mebli tapicerskich.
75. Stacja Paliw Pryma.
76. 77. Plac po byłym BCMB. Największej w Łomży Hurtowni Materiałów Budowlanych DLA Przedsiębiorstw Państwowych za komuny.
78, 79, 80. Budynek biurowy byłych Zakładów Tworzyw Sztucznych. W różnych ujęciach.
81. Prefbet Łomża. Oddział Wytwórni Betonu Komórkowego w Śniadowie. Hurtownia Materiałów Budowlanych.
82. Widok na Al. Legionów od Ul. Poznańskiej w stronę miasta.
83. Widok na Al. Legionów od ul. Poznańskiej w stronę Konarzyc.
84. Widok na Al. Legionów od Konarzyc w stronę miasta.
85. Stacja Paliw, Stacja Obsługi Pojazdów Samochodowych i Zespół Hotelowo - Gastronomiczny Ryś.
86, 87, 88 do nr 101. Budynki mieszkalne przy Al. Legionów, przeważnie z lat 20-tych i 30-tych XX wieku.
102. Al. Śniadowska i Dom Ludowy, przed 1912 rokiem. Obecnie Al. Legionów.
102A. Dom Ludowy 1904 rok.
103. Dom Ludowy z 1914 roku.
104. Dom Żołnierza zaadaptowany w 1930 roku z podupadłej cerkwi dla wojska carskiego.
105. Cerkiew dla wojska carskiego zbudowana w 1890 roku
106. Dom Ludowy już jako Szkoła Mierniczo Leśna po przebudowaniu Domu Ludowego w 1912 roku.
107. Więzienie carskie zbudowane w 1892 roku u zbiegu Szosy Śniadowskiei i ulicy św. Mikołaja.
107A. Plan carskiego więzienia.
108. Elektrownia miejska, która była w miejscu dzisiejszego Rejonu Energetycznego.
109. Dworzec Kolejowy z 1929 roku. Zniszczony w 1939 roku, traktowany jako symbol upadłości kolei w
Łomży
110. Uliczne biegi sportowe w Łomży 1930 rok i zwycięzca Pan Dębowski. Mieszkał w tym budynku w którym w latach 70-tych był ZBOWiD
111. Park Ludowy i Szkoła Miernicza.
112. Brama do koszar 33 pp Strzelców Kurpiowskich z 1939 roku.
113. Plan koszar 33 pp Strzelców Kurpiowskich z 1939 roku.

maciek180501 - 2008-09-08, 15:29

Łomża. Park Ludowy.

Ogród Ludowy – Na pierwszych czterech zdjęciach z prawej strony Domu Ludowego, od jego powstania w 1904 roku, do 1924 roku do chwili przebudowania Domu Ludowego i już funkcjonującego jako Szkoła Mierniczo – Leśna, widać jak kształtował się Ogród Ludowy. Na zdjęciach widać, że był ogrodzony i posiadał bramę wejściową na murowanych słupach. Ogród miał powierzchnię 18560 m2. Drzewostan to: dąb szypułkowy, buk zwyczajny, sosna, świerk, lipa drobnolistna, wiąz i jesion.




Park Ludowy współcześnie. Lato i jesień 2006 roku.



Domek zabytkowy przy parku w stylu dworkowym. Wrzesień 2006 rok.



Park Ludowy od Alei Legionów. Lato, jesień 2006 rok.



Dawny Dom Ludowy. Obecnie Zespół Szkół Drzewnych. Widok od Parku Ludowego.



Park Ludowy Współcześnie, widok od ulicy Kopernika.



Dąb Wolności, posadzony w czerwcu 1975 roku.



Park Ludowy. Wiosna 2007 roku.


maciek180501 - 2008-09-08, 15:53

Łomża. Ulica Generała Władysława Sikorskiego.

Szosa Obwodowa, od 1934 roku Aleja Piłsudskiego, od 1 lutego 1940 przemianowano przez zaborców ze Związku Radzieckiego na 17 września. Po wojnie ponownie Szosa Obwodowa. 9 września 1946 roku otrzymała nazwę Generała Władysława Sikorskiego i taka nazwa jest do dnia dzisiejszego.
Szosa obwodowa zaprojektowana była na przełomie XIX i XX wieku w związku z budową fortów w Piątnicy, . Jako obwałowana obwodnica okrążała miasto od ulicy Nowogrodzkiej od bagien na Skowronkach przy ulicy Nowogrodzkiej i prowadziła aż do żelaznego mostu, i łączyła ze sobą trzy główne szlaki wylotowe z miasta – Szosę Zambrowską, śniadowską i ostrołęcką, a je wszystkie przez miasto – z szosą na północ.
Zachowały się na niej domy przeważnie drewniane w stylu dworkowym z przełomu XIX i XX wieku i część murowanych z lat 20-tych i 30-tych XX wieku.



1 2

Poprzednicy obecnego mostu.
1. Żelazny.
2. Drewniany

Na poniższych zdjęciach przedstawiony jest współczesny wygląd ulicy Sikorskiego

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 14A 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 37A 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66
67 68 69 70 71 72 73 74 75


1. Widok na nowy most od Piątnicy. Most oddany do użytku w 1998 roku. Posadowiony na starych podstawach.
2. Stawy od strony Piątnicy przed mostem, lewa strona.
3. Widok na most od strony Łomży.
4. Most od Starej Łomży.
5. Most od plaży.
6. Widok na Narew od Starej Łomży.
7. Narew od plaży.
8. Łomża, widok z mostu.
9. Ulica Sikorskiego od zakrętu do mostu.
10. Ulica Sikorskiego od zakrętu do ulicy Zdrojowej.
11. Widok na ulicę Zdrojową.
12. Widok na ulicę Senatorską.
13. Ulica Sikorskiego od przystanku w kierunku ulicy Zdrojowej.
14. Ulica Sikorskiego od ulicy Dwornej w dół.
14A. Widok na ulicę Dworną.
15. Ulica Sikorskiego od ulicy Marynarskiej do ulicy Dwornej.
16. Ulica Marynarska od ulicy Sikorskiego.
17. Dawny Hotel Załom.
18. Ulica Kierzkowa od ulicy Sikorskiego do Pl. Niepodlogłości.
19. Ulica Kierzkowa w kierunku Zdrojowej.
20. Ulica Sikorskiego od ulicy Górnej do ulicy Marynarskiej.
21. Ulica Sikorskiego od Wieży Ciśnień do Ronda.
22. Wieża Ciśnień. Odana do użytku w 1954 roku. Obecnie nieczynna.
23. Ulica Wąska od ulicy Sikorskiego w kierunku Bocznej.
24. Ulica Wąska przy ZUS-ie.
25. ZUS.
26. Rondo im. Witolda Lutosławskiego.
27. Ulica Sikorskiego od ronda w kierunku mostu.
28. Ulica Sikorskiego od Ronda w kierunku Al. Legionów.
29. Widok na Szosę Zambrowską w kierunku Zambrowa.
30. Widok na Szosę Zambrowską w kierunku ulicy Polkowej.
31. Skwerek przy rondzie prawa strona do ulicy Zawadzkiej.
32. Skwerek przy rondzie od strony wieży ciśnień.
33. Skwerek przy rondzie od strony ulicy Zawadzkiej.
34. Ulica Sikorskiego od ulicy Starej w kierunku ronda.
35. Ulica Stara.
36. Ulica Sikorskiego od ulicy Zawadzkiej w kierunku ronda.
37. Ulica Sikorskiego od ulicy Zawadzkiej w kierunku Al. Legionów.
37A. Widok na Sanktuarium p/w Miłosierdzia Bożego.
38. Ulica Zawadzka od ulicy Sikorskiego w kierunku ulicy Ks. Anny.
39. Ulica Zawadzka od ulicy Sikorskiego w kierunku cmentarza.
40. Kamienica zabytkowa z pocz. XX wieku. Od ulicy Zawadzkiej.
41. Kamienica zabytkowa bliżej Al. Legionów.
42. Dom pomocy Społecznej im. Pani Kowalewskiej.
43. Ulica Ks. Kardynała Wyszyńskiego (do 05-05-1982 ul. Słoneczna. Przy niej znajduje się Sanktuarium p/w Miłosierdzia Bożego i dawny cmentarz wojskowy.
44. Były Stadion Biskupa. Obecnie Przedszkole Publiczne nr 5.
45. Ulica Sikorskiego od Al. Legionów w kierunku ulicy Zawadzkiej.
46. Ulica Sikorskiego od Al. Legionów w kierunku Woj. Pol.
47. Pawilony Handlowe 4+
48. Os. Dmowskiego od ulicy Sikorskiego.
49. Dworzec Autobusowy. Widok od strony ulicy Sikorskiego. Wokresie powojennym Dworcwe Autobusowe mieściły się do 1968 roku na Starym Rynku, od 1968 do 1991 na Placu Niepodległości od 1991 roku w miejscu obecnym.
50. Targowisko Miejskie. Od czasów przemian od 1989 roku, pierwsza lokalizacja u zbiegu ulicy Polowej, Kopernika, potem ulica Nowogrodzka obecnie na byłym terenie kolejowym.
51. Teren kolejowy.
52. Pas ziemi którym miała przebiegać kolej w kierunku Pisza. Byłe targowisko.
53. Dworzec wąskotorówki od strony ulicy Sikorskiego. Wąskotorówkę do Łomży doprowadzono na początku lat 20-tych XX wieku. Zlikwidowano ją w latach 70-tych XX wieku. Pozostał tylko budynek Dworca.
54. Dworzec wąskotorówki. Widok od strony terenu kolejowego.
55. Zabudowania prawej strony ulicy Sikorskiego od byłej targowicy w stronę ulicy Woj. Pol.
56. Ulica Kwiatowa od ulicy Sikorskiego.
57. Tartak przy ulicy Sikorskiego. Obecnie prywatny.
58. Byłe warsztaty Zespołu Szkół Drzewnych.
59. Widok na ulicę Różaną od ulicy Sikorskiego.
60. Widok na ulicę Fabryczną od ulicy Sikorskiego, łączy ona poprzez ulicę Spokojną z ulicą Woj. Pol.
61. Os. Łomżyca od ulicy Sikorskiego.
62. Ulica Sikorskiego od Woj. Pol. w kierunku Al. Legionów.
63. Os. Łomżyca Sikorskiego Woj. Pol.
64. Os. Nowa Łomżyca Sikorskiego Woj. Pol.
65. Os. Młodych od ulicy Woj. Pol.
66. Os. Słoneczne od Woj. Pol. i Sikorskiego.
67. Widok na ulicę Szeroką od ulicy Sikorskiego.
68. Ulica Strażacka od ulicy Sikorskiego. Dochodzi do ulicy Woj. Pol. naprzeciwko ulicy Fabrycznej.
69. Straż Pożarna. Straż Pożarna poprzednio mieściła się na Placu Niepodległości 14 w budynku wybudowanym na potrzeby Straży w 1935 roku. Opuścili go w 1994 roku przenosząc się do obecnej siedziby przy ulicy Sikorskiego.
70. Os. Nowa Łomżyca za Strażą Pożarną.
71. Ulica Przyjaźni od ulicy Sikorskiego.
72. Salon Kia Motors.
73. Os. Nowa Łomżyca od ulica Nowogrodzkiej.
74. Os. Młodych od ulicy Nowogrodzkiej.
75. Ulica Sikorskiego od ulicy Nowogrodzkiej.

maciek180501 - 2008-09-08, 15:55

Łomża. Ulica Zawadzka.

Najstarsza część ulicy Zawadzkiej to od Szosy Zambrowskiej do ulicy Gen. Władysława Sikorskiego. Pozostała część, od ulicy Sikorskiego do ulicy Przykoszarowej to ulica dwupasmowa, wykonana współcześnie. Dawna droga do Zawad i Giełczyna biegła przez obecny plac pod budowę hipermarketu.
Cmentarz przy drodze do Zawad i Giełczyna założony został w wyniku działalności - powołanej do życia w 1797 r. - "Ordnungs Komission", której zadaniem było zbadanie stanu administracyjno-gospodarczego miast i, m.in. uporządkowanie: sprawy cmentarzy. Ze względów sanitarnych zamykano cmentarze przykościelne i zakładano nowe, poza obrębem miasta. Na teren nowego cmentarza grzebalnego w Łomży wybrano piaszczyste wzgórze należące dawniej do gruntów sołtysa. Znajdował się w odległości pół wiorsty od miasta, przy drodze do Giełczyna i Zawad. Przeznaczony był dla katolików i ewangelików.
Powstał około 1801 r., w okresie, kiedy Łomża wchodziła w skład "Rejencji Białostockiej" w Prusach Wschodnich i była pod władzą pruską w latach 1794-1807. Na starej części ulicy Zawadzkiej 10 mamy chyba jeden jedyny zabytek
Na tej ulicy. Jest to dom w stylu dworkowym z okresu 1919-1938. Pozostała zabudowa to część budynków parterowych z okresu powojennego i piętrowych, bardziej współczesnych.


1 2 2A 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48



1. Ulica Zawadzka od strony Rond im. Hanki Bielickiej.
2. Ulica Zawadzka od strony ulicy Kopernika w kierunku rond..
2A. Cmentarz grzebalny od strony ulicy Zawadzkiej
3. Ulica Zawadzka od ulicy Kopernika w kierunku ulicy Sikorskiego.
4. Bank PBK BPH
5. Budynek byłego Urzędu Wojewódzkiego Łomża w latach 1975-1998.
6. Sala widowiskowa tegoż urzędu.
7. Ulica Zawadzka od Banku w kierunku Sikorskiego.
8. Budynek w stylu dworkowym z lat 30-tych XX wieku od strony ulicy Sikorskiego.
9. Budynek w stylu dworkowym z lat 30-tych XX wieku od Szosy Zambrowskiej.
10.11.12. 13. Zabudowania ulicy Zawadzkiej najstarszej części ulicy Zawadzkiej.
14. Ulica Stara. Nowozawadzka, Krasickiego.
15. Ulica Zawadzka od ulicy Sikorskiego w kierunku ulicy Kopernika.
16 Ulica Zawadzka od ulicy Sikorskiego w kierunku ulicy Ks. Anny.
17 Plac firmy Echo Investment pod przyszły supermarket.
18. Plac pod przyszły super market. Powstanie o ile Łomża przestaną rządzić sklepikarze.
19. Sanktuarium p/w. Miłosierdzia Bożego od strony ulicy Zawadzkiej.
20. Os. Ks. Anny. Numery nieparzyste.
21. Os. Ks. Anny. Numery parzyste.
22. 23. 24. 25. Park papieski od Zawadzkiej
26. Widok na ulicę Zawadzką od ulicy Prusa w stronę ulicy Sikorskiego.
27. Pawilony usługowo-handlowe przy ulicy Mazowieckiej od strony ulicy Zawadzkiej.
28. Ulica Prusa od strony Parku papieskiego. Widok od ulicy Zawadzkiej.
29. Ulica Prusa. Widok od ulicy Zawadzkiej.
30. Ulica Mazowiecka. Bloki przy pawilonach.
31. Ulica Mazowiecka. Bloki od strony dawnej Telekomunikacji.
32. Budynek po byłej Telekomunikacji.
33. Ulica Ks. Janusza. Wjazd od ulicy Zawadzkiej.
34. Market Stokrotka.
35. Ulica Żeromskiego. Od strony Ronda Solidarności.
36. Rondo Solidarności i ulica Zawadzka od Ronda Solidarności w kierunku ulicy Skorskiego.
37. Ulica Zawadzka od Ronda Solidarności w kierunku kościoła p/w św. Krzyża.
38. Bank PKO BP i widok na ulicę Niemcewicza.
39. Ulica Niemcewicza. Numery parzyste.
40. Ulica Niemcewicza. Numery nieparzyste.
41. Kościół p/w św. Krzyża. Na pierwszym planie kościół tymczasowyz tyłu kościół w budowie z lewej strony Centrum Katolickie.
42. Widok na ulicę Porucznika Łagody.
43. Ulica Przykoszarowa od strony ulicy Zawadzkiej.
44. Widok na ulicę Sybiraków.
45. Widok na ulicę Zawadzką od ulicy Sybiraków w kierunku Zawad.
46. Os. Sybiraków.
47. Os. Narożniku ulicy Przykoszarowej i ulicy Zawadzkiej.
48. Ulica Zawadzka od strony Zawad w kierunku Ronda Solidarności.

maciek180501 - 2008-09-08, 16:00

Łomża. Aleja Piłsudskiego.

Początki ulicy to 29-02-1968, gdy Uchwałą MRN nowo powstałą ulicę od ulicy Świerczewskiego poprzez tory i w kierunku ulicy Spokojnej nazwaną Gwardii Ludowej. W latach 70-ch XX wieku w związku z budową Os. Południe, przedłużono ją do Szosy Zambrowskiej. W 1989 roku na fali przemian zmieniono jej nazwę na Aleję Marszałka Józefa Piłsudskiego.
Pierwszym osiedlem przy ulicy Gwardii Ludowej Os. Południe I było Os. Jantar w obrębie ulic: Juliusza Słowackiego, Fryderyka Chopina, Stanisława Moniuszki, Władysława Reymonta i Władysława Broniewskiego. Pierwsze dwa budynki oddano do użytku przy końcu 1975 roku (Chopina 2) i początek 1976 roku ( Chopina 1).
W 1979 roku w granicach ulic Gwardii Ludowej i Ulicy Zawadzkiej rozpoczęto budowę Os. Górka Zawadzka .Osiedle Górka Zawadzka położone jest w obrębie ulic Bolesława Prusa, Leopolda Staffa i Stefana Żeromskiego. Zasoby osiedla to 40 budynków mieszkalnych powstałych w latach 1979 – 1996.
W 1982 roku rozpoczęto budowę osiedle w granicach ulic Gwardii Ludowej, Zawadzkiej, Szosa Zambrowska. W maju 1982 roku oddano pierwsze bloki do użytku i nowej ulicy na tym osiedlu nadano nazwę Ks. Janusza I. Uchwałą MRN z dnia 2-12-1983 osiedle to nazwano Os. Mazowieckim z ulicami: Ks. Anny, Rycerska, Mazowiecka, Kasztelańska i Ks. Janusza. Będącemu w budowie osiedlu mieszkaniowemu w obrębie ulic Zawadzkiej i Gwardii Ludowej nadano nazwę Osiedle Konstytucji, a ulicom projektowanym na tym osiedlu nazwę: Stanisława Małachowskiego, Hugo Kołłątaja, Jędrzeja Śniadeckiego i Juliana Ursyna Niemcewicza. Osiedle to powstało w latach 1983-1999 w jego zasobach jest 58 wielorodzinnych budynków mieszkalnych. W latach1994 - 2001 wybudowano 16 domów jednorodzinnych już przy ul. Piłsudskiego
W 1987 roku nowo budowanemu osiedlu o roboczej nazwie Południe IV nadano nazwę Osiedle Wyzwolenia (obecnie Armii Krajowej), a zaprojektowanym ulicom na tym osiedlu w obrębie zawartym pomiędzy ulicą Gwardii Ludowej, budującym się szpitalem i przedłużeniem ulicy Zawadzkiej nadano nazwy: Związku Patriotów Polskich (obecnie nie istnieje), Generała Zygmunta Berlinga (obecnie Porucznika Łagody) i ulica Kazańska.
U zbiegu ulic Gwardii Ludowej i Szosy Zambrowskiej w latach 80-tych i 90-tych XX wieku wybudowano osiedle domków jednorodzinnych Medyk przez najmniej zarabiającą grupę zawodową, jakimi są lekarze. Obok Os. Medyk. w latach 1980- 1981 wybudowano Szpital Wojewódzki i Hotel dla Pielęgniarek.
Aleja Piłsudskiego (od 1989 roku), to ulica z lat 70-tych i 80-tych XX wieku wybudowana wraz z osiedlami Południe , i nawierzchnia tej ulicy ma prawdopodobnie tyle samo lat i jest najgorszą ulicą w Łomży, a władze województwa odrzuciły projekt remontu tej ulicy ze środków unijnych.

Aleja Piłsudskiego nie jest ulicą zabytkową, chociaż na odcinku od Świerczewskiego (obecnie Aleja Legionów) do przejazdu kolejowego znajdowało się kilka budynków, niektóre nawet z XIX wieku, ale zostały rozebrane podczas budowy obecnego skrzyżowania, ale za to przy tej ulicy mieści się największa sypialnia Łomży.

1 1A 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 19A[b] [b]19B 19C 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61

1. Aleja Piłsudskiego od Strony Szosy Zambrowskiej.
1A. Osiedle Medyk od strony Szosy Zambrowskiej.
2. Wieża telewizyjna. Więcej na jej temat: http://radiopolska.pl/wyk...cja.php?pid=102
3. Osiedle Medyk od strony Alei Piłsudskiego.
4. Ulica Kasztelańska. Część os. Mazowieckiego.
5. Przyszpitalny Hotel Pielęgniarek.
6. Ulica Rycerska, część os. Mazowieckiego.
7. Ulica Rycerska, od strony Alei Piłsudskiego.
8. Aleja Piłsudskiego od ulicy Rycerskiej w stronę Szosy Zambrowskiej.
9. Aleja Piłsudskiego od ulicy Rycerskiej w stronę Ronda Solidarności.
10. Budynki mieszkalno-usługowe na Ks. Janusza od strony Alei Piłsudskiego.
11. Ulica ks. Janusza od budynków mieszkalno-usługowych do Kazańskiej od strony Alei Piłsudskiego.
12. Ulica Ks. Janusza od ulicy Kazańskiej do Ronda Solidarności.
13. Szpital Wojewódzki zbudowany w latach 1980-1991.
14. Osiedle Wyzwolenia (obecnie Armii Krajowej) z ulicami: Kazańska, Porucznika Łagody i
15. Osiedle Wyzwolenia (obecnie Armii Krajowej) od Ronda Solidarności.
16. Ulica Ks. Janusza od Strony Ronda Solidarności.
17. Aleja Piłsudskiego od Ronda Solidarności w kierunku Szosy Zambrowskiej.
18. Aleja Piłsudskiego od Ronda Solidarności w kierunku Alei Legionów.
19. Budynek PKO BP.
19A. Widok na market Stokrotka.
19B.Widok na kościół p/w św. Krzyża w budowie i Centrum Katolickie z Ronda Solidarności.
19C.Widok na market Kaufland w budowie.
20. Ulica Żeromskiego, część osiedla Górka Zawadzka.
21. Ulica Małachowskiego, część Osiedla Konstytucji 3 Maja.
22. Ulica Konstytucji 3 Maja, część osiedla Konstytucji 3Maja.
23. Ulica Leopolda Staffa od postoju taxi, część Osiedla Górka Zawadzka
24. Ulica Prusa, od postoju taxi, część osiedla górka Zawadzka.
25 Ulica Bema. Budynki mieszkalno-usługowe, od ulicy Reymonta.
26 Ulica Bema. Budynki wielorodzinne Bema 5 i Bema 7.
27 Budynki mieszkalno-usługowe od Wysokości ulic Reymonta w kierunku Alei Legionów.
28 Ulica Reymonta, od strony Alei Piłsudskiego.
29 Widok na ulicę Chopina od strony Alei Piłsudskiego.
30 Budynki mieszkalno-usługowe. Od ulicy Broniewskiego do ulicy Chopina.
31 Widok na ulicę Broniewskiego. Od strony Alei Piłsudskiego.
32 Budynki mieszkalno-usługowe przy ulicy Broniewskiego.
33 Pawilony Handlowe PSS-u. Blaszaki.
34 Garaże przy jednostce wojskowej, od strony ulicy Broniewskiego.
35 Garaże przy jednostce wojskowej, od strony Alei Legionów.
36 Widok na Aleję Piłsudskiego od Alei Legionów w kierunku Ulicy Zawadzkiej.
37 Widok na Aleję Piłsudskiego od Alei Legionów w kierunku ulicy Spokojnej.
38 Dawny Punkt Skupu Surowców Wtórnych. Obecnie komis samochodowy Inter Auto i Restauracja Grek Zorba.
39 Dawne Zakłady Jajczarsko-Drobiarskie, obecnie Firma Miliszkiewicz.
40 Przejazd kolejowy, zmora łomżyńskich kierowców.
41 Teren kolejowy. Od przejazdu w stronę ulicy Poznańskiej. Jak wiadomo kolej kończy się w Łomży, to i na torach pusto
42 Tren kolejowy. Od przejazdu w stronę ulicy Sikorskiego.
43 Stacja Paliw PKN Orlen, Pana Jana Kurpiowskiego.
44 Dawny PZGS, późniejszy WZGS, obecnie w większości w rękach prywatnych lub dzierżawiony, część od torów kolejowych.
45 Jak wyżej, tylko brama główna i biurowiec.
46 Dawna Baza Techniczna ŁPB. Obecnie w większości hurtownie różnej maści budowlane i Wytwórnia Kostki Brukowej Pana Mackiewicza.
47 Wjazd na teren dawnej Bazy Technicznej ŁPB.
48 Do dzisiaj widoczna jest na budynku oryginalna nazwy poprzedniego właściciela tych terenów.
49 Dawne BPIS. Obecnie Hurtownia Blach do pokryć dachowych.
50 Dawna Wylęgarnia Drobiu. Obecnie budynek przebudowany w którym ma siedzibę CTO.
51 Dawny Transbud. Największa firma transportowa w Łomży. Obecnie Hurtownie Materiałów Budowlanych I Firma PBK.
52 Wytwórnia okien Domel na terenie Centrali Nasiennej.
53 Wjazd na teren Centrali Nasiennej i Wytwórni Okien.
54 Obecna Centrala Nasienna.
55 Dawna Spółdzielnia Ogrodniczo-Pszczelarska. Obecnie po przebudowie Spółdzielnia Lekarska Eskulap i Pianpol.
56 Rozlewnia Gazu Płynnego.
57 Widok na Aleję Piłsudskiego od ulicy Spokojnej w kierunku Alei Legionów. Po lewej stronie widoczna Baza PPKS-u, Po prawej Rozlewnia Gazy Płynnego.
58 Widok na Aleję Piłsudskiego, od ulicy Spokojnej w stronę Ulicy Poznańskiej.
59 Rzeka Łomżyczka.
60 Most na rzece Łomżyczce.
61 Widok na Aleję Piłsudskiego od strony ulicy Poznańskiej.

maciek180501 - 2008-09-08, 16:04

Łomża. Ulica Poznańska.

Realizacja planu zagospodarowania przestrzennego z 1964 roku spowodowała dynamiczny rozwój miasta. Głównym czynnikiem miastotwórczym stał się przemysł, głównie spożywczy. W 1964 roku na Krasce oddano do użytku Zakłady Przemysłu Ziemniaczanego. Ulicę biegnącą od ulicy Świerczewskiego, obok ZPZ, dalej do ulicy Wojska Polskiego decyzją MRN z dnia 28-101965 roku nadano nazwę ulica Poznańską. Przy ulicy Poznańskiej, 4 lata po oddaniu do użytku Krochmalni oddano do użytku Browar, w 1972 roku powstała Fabryka Mebli i w bezpośrednim sąsiedztwie Browaru powstała w latach 70-tych Wytwórnia Pasz Treściwych. Pod koniec lat 60-tych rozpoczęto budowę początkowo Zakłady przemysłu Jedwabniczego, potem zmieniono na Łomżyńskie Zakłady Przemysłu Bawełnianego Narew. Po oddaniu do użytku pracowało tam około 3200 osób. Ulica Poznańska była ulicą graniczną od wsi Kraska, którą pod koniec lat 80-tych definitywnie i prawnie przyłączono ją do Łomży. Część miasta pomiędzy ulicami Świerczewskiego, Sikorskiego, Wojska Polskiego i część ulicy Poznańskiej jest to teren przemysłowo-składowy, skupiający wiekszość zakładów przemysłowych. Do końca XX wieku była to najgorsza pod względem jakości nawierzchni ulica w Łomży, dopiero w ostatnich latach, dzięki dotacji ze środków unijnych doprowadzono ją do porządku , chociaż odcinek od Al. Legionów do ulicy Poligonowej jest w dalszym ciągu więcej jak tragiczny. Władze miasta postawiły znak ograniczający prędkość do 30 km/h i uważają sprawę za załatwioną.
Ulica Poznańska jest ulicą dość młodą, ale jest największym skupiskiem większy zakładów pracy, chociaż niektóre takie jak Bawełna już nie istnieją. Być może powstanie Centrum Handlowe jak obiecują nowi właściciele byłej Bawełny Pan Wierzbowski i Pan Zawadzki.


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68




1.Widok na rondo i ulicę Poznańską od strony ulicy Browarnej.
2.Ulica Poznańska od klubu jeździeckiego Karino w stronę ulicy Wojska Polskiego.
3.Ulica Poznańska od klubu jeździeckiego Karino w stronę Alei Piłsudskiego.
4.Kapliczka przy ulicy Poznańskiej.
5.Hurtownia materiałów elektrycznych BTS Pana Bernarda Szymańskiego.
6.Ulica Poznańska od hurtowni BTS w stronę Alei Piłsudskiego.
7.Zabytkowy dom drewniany nie zamieszkały.
8.Serwis samochodów amerykańskich.
9.Wjazd do byłej Bawełny i do przyszłego Centrum Handlowego.
10.Skrzyżowanie ulicy Poznańskiej i Alei Piłsudskiego.
11.Ulica Poznańska od Alei Piłsudskiego do wiaduktu.
12.Widok na komin Ciepłowni Miejskiej od ulicy Poznańskiej.
13.Wiadukt od strony pólnocnej.
14.Wiadukt od strony południowej nad nim rury ciepłownicze zasilające Łomżę w ciepło.
15.Ulica Poznańska od wiaduktu w stronę ronda przy drodze do Łochtynowa.
16.Zabytkowy dom drewniany przy wiadukcie od strony południowe.
17.Krzyż zabytkowy z 1889 roku.
18.Widok na Fabrykę Mebli.
19.Brama Główna Fabryki Mebli.
20.Zabytkowy dom drewniany za Fabryką Mebli.
21.Zabytkowy dom murowany za Fabryką Mebli.
22.Hurtownia Zrobud. Sprzedaż i wymiana olejów samochodowych.
23.Fabryka styropianu i skład budowlany Podbielski.
24.Brama wjazdowa do Paszarni.
25.Paszarna. Budynek peodukcyjny i silosy.
26.Browar i brama wjazdowa do Browaru.
27.Zabytkowy dom drewniany przy Hurtowni Piwa.
28.Ulica Poznańska od ronda przy drodze do Łochtynowa w stronę wiaduktu.
29.Widok na rondo i ulicę Poznańską w stronę wiaduktu.
30.Widok na rondo i drogę do Łochtynowa.
31.Widok na rondo i ulicę Poznańską w stronę Alei Legionów.
32.Zabudowania przy drodze do Łochtynowa.
33.Ścieżka rowerowa od ronda w stronę Al. Legionów.
34.Osiedle Spółdzielni Mieszkaniowej Jedność. Punktowce.
35.Budynek mieszkalny wieloklatkowy Spółdzielni Mieszkaniowej Jedność.
36.Brama do wjazdu z surowcem do Krochmalni.
37.Domki jednorodzinne przy wjeździe do Krochmalni.
38.Domki jednorodzinne od biurowca PEPEES-u.
39.Biurowiec PEPEES-u.
40.Wejście do biurowca PEPEES-u i dawna brama wejściowa i wjazdowa do Krochmalni.
41.Reklama piwa.
42.Brama towarowa i główny magazyn Krochmalni.
43.Widok na ulicę Poligonową.
44.Ulica Poznańska od ulicy Poligonowej do ronda.
45.Ulica Poznańska od ulicy Poligonowej w stronę mostu.
46.Sklep firmowy Browaru i klub Atom.
47.Most na Łomżyczce.
48.Ścieżka rowerowa od mostu w stronę ronda
49.Widok na Łomżyczkę w stronę Konarzyc
50.Łomżyczka w stronę Gazowni.
51.Ulica Poznańska od mostu w stronę Al. Legionów.
52.Wjazd na Os. Kraska.
53.Ulica przy kościele w stronę Gazowni.
54.Kościół murowany pw. NMP Częstochowskiej zbudowany w latach 1996-1997, parafia została erygowana 17.08.1997 r. przez Biskupa łomżyńskiego Stanisława Stefanka.
55.Stacja Paliw Pana Tomasza Sierzputowskiego.
56.Droga do Gazowni przy Wyższej Szkole
57.Urząd Celny w Łomży.
58.Skład drzewny Pana Andrzeja Urbanowskiego.
59.Przejazd kolejowy Tory w kierunku Konarzyc
60.Przejazd kolejowy. Wyrwa załatana szutrem.
61.Ulica Poznańska od Al. Legionów.
62.Znaki od strony urzędu Celnego w kierunku AL. Legionów.
63.Znaki przed przejazdem kolejowym
64.65. 66. 67. Stan nawierzchni ulicy Poznańskiej za przejazdem kolejowym.
68. Dom z XIX wieku przy kościele na ulicy do Gazowni.

maciek180501 - 2008-09-17, 22:30

Łomża. Ulica Mickiewicza.

Ulica Adama Mickiewicza jest ulicą stosunkową młodą na tle innych ulic łomżyńskich. Powstała pod koniec lat 50-tych z przemianowania ulicy Dojazd do Dworca. Zaczyna się od ulicy Kardynała Stefana Wyszyńskiego naprzeciwko Sanktuarium p/w Miłosierdzia Bożego, a kończy przy Al. Legionów, naprzeciwko ulicy Dworcowej. Do opisania tej ulicy skłoniło mnie jak kiedyś jeden z użytkowników będący za granicą napisał, że chciałby obejrzeć na zdjęciach jak obecnie wygląda Szkoła Podstawowa nr. 7. Na dodatek szkoła obchodziła w tym roku 50-lecie swojego istnienia.
Szkoła Podstawowa nr 7 w Łomży rozpoczęła działalność dnia 1 września 1957 roku. Początkowo mieściła się w Szkole Podstawowej nr 3 i Szkole Ćwiczeń. Miała 15 oddziałów, w których uczyło się 437 uczniów pod okiem 19 nauczycieli.Organizatorem i pierwszym kierownikiem placówki był pan Zdzisław Skowroński. Dzięki jego staraniom w styczniu 1958 r. naukę rozpo­częto już w nowym budynku przy ul. Mickiewicza S. Pierwszy rok szkolny był wyjątkowo trudny. Brakowało podstawowego sprzętu: mebli, pomocy naukowych, nie było transformatora wysokiego napięcia i podstawowych narzędzi. Budynek i teren wokół niego wymagały nieustannych prac renowacyjnych i porządkowych. Pomocą i radą służyły szkole: dowództwo Jednostki Wojskowej w Łomży (mjr Grzelak), kierownictwa szkół nr 4 i nr 5, dyrektorzy: Technikum Przemysłowo-Pedagogicznego (Józef Dziadkiewicz) oraz Liceum Ogólnokształ­cącego (Józef Kiełczewski) a także kierownik Szkoły w Piątnicy i Zarząd Oddziału ZNP.
Więcej na temat siódemki link poniżej:

http://szkola_nr7.republika.pl/historia.htm

W 1968 roku projektowanemu niezabudowanemu jeszcze osiedlu w rejonie ulicy Mickiewicza położonemu za szkołą nr 7 nadano nazwę Osiedle Mickiewicza. W tej chwili ulica Mickiewicza to kilka budynków wielokondygnacyjnych ŁSM, Szkoła Podstawowa nr. 7 i reszta to prywatna zabudowa parterow i piętrowa w większości powojenna. Tylko na rogu Al. Legionów i ulicy Mickiewicza znajduje się kamienica Pana Dąbkowskiego z lat 30-tych XX wieku. Na rogu ulicy Ks. Kardynała Wyszyńskiego i ulicy Mickiewicza rozpoczęto budowę nowego budynku mieszkalno-usługowego ŁSM.


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

1. Widok na ulicę Dworcową.
2. Ulica Mickiewicza od strony Al. Legionów.
3. Budynek Szkoły Podstawowej nr 7 od frontu.
4. Budynek szkoły z salą gimnastyczną od strony boiska.
5. Budynki mieszkalne przy ulicy Mickiewicza (Osiedle Mickiewicza).
6. Budynki prywatne po prawej stronie w kierunku Al. Legionów.
7. Plac budowy od strony ulicy Ks. Kardynała Wyszyńskiego. W głebi budynki Osiedla Mickiewicza na ulicy Moniuszki.
8. Plac budowy od strony ulicy Mickiewicza.
9. Widok na ulicę Mickiewicza od strony Sanktuarium p/w. Miłosierdzia Bożego.
10. Sanktuarium p/w. Miłosierdzia Bożego.

maciek180501 - 2008-09-17, 22:31

Łomża. Grobla Jednaczewska.

Grobla Jednaczewska prowadzi do Lasu Jednaczewskiego na polanę na której w latach międzywojennych odbywał się zabawy i spotkania Łomżyniaków
W 1925 r. prasa kilkakrotnie opisywała zabawę pod nazwą "Noc wenecka". Przybyło około jednego tysiąca osób, na polanie tańczono do późnego wieczora, grała orkiestra 33 pułku piechoty, połowę dochodu przeznaczono na urządzenie drogi bitej z Łomży do lasu. W trzy lata potem podano, że drogę okopano rowami dla osuszenia terenu, obsadzono młodymi drzewami, po bokach drogi ustawiono ławki. W lesie umieszczono pomnik poległego w pobliżu wsi Jednaczewo Stacha Konwy - bohatera Kurpiów w walce ze Szwedami o tron polski dla Stanisława Leszczyńskiego.

Według legendy odznaczył się dzielnością podczas III wojny północnej w bitwie ze Szwedami (22-23 stycznia 1708) pod Kopańskim Mostem w pobliżu Myszyńca. W wojnie o sukcesję polską walczył po stronie Stanisława Leszczyńskiego. Dowodził oddziałem kurpiowskich strzelców. W 1733 w bitwie z wojskami sasko-rosyjskimi pod Jednaczewem jego oddział został doszczętnie rozbity, a on sam dostał się do niewoli. Odmówił przejścia na stronę stronnictwa Sasów, za co został powieszony.

Stach Konwa był obecny w pamięci Kurpiów jako symbol ich niezależności i oporu przed rusyfikacją. Pierwszy pomnik został postawiony dzięki staraniom Adama Chętnika na jego grobie w lesie pod Jednaczewem (odsłonięcie 25 czerwca 1922). Pomnik zniszczono podczas II wojny światowej. Jego replikę wykonaną w 1965 można oglądać w skansenie kurpiowskim w Nowogrodzie.

Łomżyczka jest lewostronnym dopływem Narwi o długości 16,4 km, o powierzchni zlewni równej 74 km2. Przecina groblę Jednaczewską w pobliżu Lasu Jednaczewskiego, wpada do Narwi na 200,8 km jej biegu.
Łomżyczka jest ciekiem płynącym w bezpośrednim sąsiedztwie pięciu wsi, a w jej dolnym odcinku położona jest część przemysłowa Łomży. Głównym źródłem zanieczyszczenia Łomżyczki na terenie miasta są kolektory odprowadzające wody opadowe z kanalizacji deszczowej z około 2/3 terenu Łomży. Zakłady PEPEES i ponadto w okresie letnim do rzeki mogą dostawać się ścieki z Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Budowlanego “FABET” S.C. w Łomży. Ścieki technologiczne powstające z pielęgnacji betonu i z prac porządkowych są kierowane na osadnik poziomy i następnie odprowadzane do kanalizacji burzowej mającej ujście do Łomżyczki.
Obecnie Grobla Jednaczewska, jest w ciągu trasy turystycznej (od Bronowa do Łomży) 16 kilometrów Łomżyńskiego Parku Krajobrazowego Doliny Narwi, dalej nad Narwią do Nowogrodu. Jest wyasfaltowana, ale asfalt ten pamięta chyba czasy króla Ćwieczka. Po bokach chodniki z takiego samego asfaltu tylko powypychane przez korzenie drzew, oprócz niżej wspomnianej ścieżki rowerowej na długości aż 1km, od ulicy Łąkowej w stronę Jednaczewa.
Kolejna ścieżka rowerowa w naszym mieście, powstała dzięki włodarzom Grodu nad Narwią, na dotychczas istniejącej nawierzchni chodnika z lanego asfaltu. Wykonana została z wielokolorowej kostki Polbruk
Obecnie Las Jednaczewski też jest miejscem wypoczynku i rekreacji wielu mieszkańców Łomży, przeważnie w weekendy. Był tu do niedawna kominek do przyrządzania kiełbasek na gorąco, ale widocznie komuś przeszkadzał bo został zlikwidowany.
Obecna Grobla Jednaczewska do mostku i droga do Jednaczewa od mostku został sfotografowana można powiedzieć w całości. Wszystkie odcinki proste i odcinki od zakrętu do zakrętu, są na zdjęciach. Szczególni ładnie prezentuje się droga do Jednaczewa na odcinku od mostku do granicy lasu.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70


1-13. Grobla Jednaczewska od ulicy Łąkowej do mostku na Łomżyczce.
14. Widok z Grobli Jednaczewskiej na Czarnocin i Piątnicę.
15. Mostek od strony miasta.
16 -17 Łomżyczka z obu stron mostku.
18. Widok na Łomżę z grobli Jednaczewskiej.
19 -2 0. Las Jednaczewski nad Łomżyczką przy mostku.
21. Widok na mostek od strony Jednaczewa.
22. Grobla od mostku do Narwii.
23. Tablica informacyjna Rezerwatu Rycerski Kierz wraz z zniszczoną figurką.
24. Miejsce odpoczynku przy grobli prowadzącej w stronę Narwii.
25 -32. Drzewa za mostkiem na początku drogi biegnącej przez Las Jednaczewski.
33 -41. Droga do Jednaczewa biegnąca przez las od mostku do Leśniczówki.
42. Stara Leśniczówka.
43 i 44. Zabudowania mieszkalne przy Leśniczówce.
45 – 48. Droga do Jednaczewa od Leśniczówki do granicy lasu.
49 i 50. Widok z drogi na łany zbóż i w dalszym planie na Jednaczewo.
51. Granica Jednaczewa od strony Łomży.
52 i 53. Krzyż na początku Jednaczewa od strony Łomży.
54. Droga do Narwii.
55 i 56. Droga wylotowa od Jednaczewa do jego granicy.
57. Polana w Lesie Jednaczewskim. Miejsce odpoczynku wielu Łomżan.
58. Widok na Łomżę z polany w Lesie Jednaczewskim.
59. Placyk przy pomnikach do odpoczynku.
60. Droga dojazdowa do polany.
61. Pomnik Stacha Konwy.
62. Tablica pamiątkowa Koła myśliwskiego Sokół w Łomży.
63 – 70. Drzewa otaczające polanę.

kazap - 2008-10-09, 09:31

Maciek super prowadzisz swój kacik.....
dzieki tobie duzo sie dowiedzialem i dowiem o Lomzy
'tak dalej...

ksiązka - 2009-01-11, 11:45
Temat postu: zabytki Lomzy I Okolic
Macku co ja wizde wiec w Lomzy Jet Ulica wiszzca narodu adama Mickieicza Macku ma Pytanie jak wyglda Pomnik czy co s ejt tablica zcy jet Moze szkola ba Liceum Noszaca jego Imimie a mzoe jet jakies Muzeum poszlabym
Renata

joadel - 2010-05-13, 17:39

Macku a moze czas na nasza ulice?? jak mialbys czas to prosze wstaw fotki ,z mila checia sobie powspominam.pozdrawiam
maciek180501 - 2010-05-14, 10:05

Asiu masz rację, Chopina jest to przecież pierwsza ulica na nowo powstałym osiedlu Jantar. Jak tylko pokaże się słońce postaram się uwiecznić naszą ulicę.
maciek180501 - 2010-06-28, 22:15
Temat postu: Łomża. Ulica Chopina.
Ulicę Fryderyka Chopina przedstawiam na prośbę jednej z naszych użytkowniczek, ponieważ kiedyś była mieszkanką naszego pięknego miasta. Wychowała się na tej właśnie ulicy. Dlatego ten temat chcę jej zadedykować.

UL. FRYDERYKA CHOPINA

Powstała na mocy uchwały nr XII/60/76 MNR w Łomży z dn. 20 lipca 1976 r. na osiedlu Jantar. Położona jest między ulicami: Broniewskiego, Reymonta i Bema.
Toponim jest zestawieniem dwóch rzeczowników i ma formę D., 1. p., r. m. Utworzono go od nazwy osobowej.
Patronujący ulicy Fryderyk Chopin to postać niezwykła, znana i ceniona nie tylko w Polsce, ale i na całym s'wiecie. Urodził się 20 lutego 1810 roku w Żelazowej Woli, zmarł w Paryżu 17 października 1949 roku. Pochowano go na cmentarzu Pere Lachaise, lecz serce jego złożono w Warszawie.
Nazwa Osiedla "Jantar" wywodzi się od bursztynu, który dawniej wydobywano w kotlinie Narwi. Osiedle to zlokalizowane jest między ulicami Al. Legionów, Generała Władysława Sikorskiego, Ks. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Władysława Reymonta i Józefa Piłsudskiego. Do roku 1975, kiedy to Łomża została stolicą województwa na tym terenie były jedynie pola uprawne, które zasiewano głównie jarymi zbożami.

Dane Osiedla "Jantar":
- Powierzchnia terenu: 21,12 ha
- Powierzchnia mieszkalna: 111.511 m2
- 38 budynków wielorodzinnych
- 17 domów jednorodzinnych
- 2155 mieszkań
- 6193 mieszkańców
- 234 garaże


1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13.

1. Ulica Chopina od Al. Piłsudskiego.
2. Budynek Chopina 1 od klatek schodowych.
3. Budynek Chopina 1 od balkonów.
4. Ulica Chopina od budynku Chopina 2 do Al. Piłsudskiego.
5. Ulica Chopina od budynku Chopina 1, w kierunku ulicy Spółdzielczej, przy budynku Chopina 2.
6. Ulica Chopina od budynku Chopina 3 w kierunku Al. Piłsudskiego, przy budynku Chopina 2.
7. Budynek Chopina 2 od klatek schodowych.
8. Budynek Chopina 2 od balkonów
9. Ulica Chopina od budynku Chopina 2 w kierunku ulicy Spółdzielczej.
10. Budynek Chopina 3 przy parkingu.
11. Ulica Chopina od ulicy Spółdzielczej w kierunku Al. Piłsudskiego.
12. Budynek Chopina 3 przy klatkach schodowych.
13. Budynek Chopina 3 od strony balkonów.


Opis ulicy na podstawie:
Anna Pańkowska, Justyna Piechocka
Nazewnictwo Miejskie Współczesnej Łomży.


http://www.lsm.lomza.pl/jantar.htm

joadel - 2010-06-29, 09:51

MAĆKU BARDZO SERDECZNIE CI DZIEKUJE ,JESTES WSPANIALY ,DZIEKUJE ZA MOJA ULICE ,ZA MIEJSCE W KTORYM SIE WYCHOWALAM ,BARDZO CIEPLO WSPOMINAM CHWILE SPEDZONE WLASNIE W TYM MIEJSCU,KOLEZANKI,KOLEGOW,PRZYJACIOL ,MOJE DZIECINSTWO,DORASTANIE ,DOM RODZINNY ,RODZICOW SZCZEGOLNIE TATE KTORY JUZ PONAD 20 LAT NIE ZYJE............ECH ALE TO BYLY PIEKNE ,CUDOWNE CZASY.JESZCZE RAZ SERDECZNIE TOBIE DZIEKUJE.

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group